Zo’n 10 jaar geleden kwam het Wereld Natuur Fonds (WNF), je weet wel, dat speeltje van Bernhard, met het onzinnige idee om de Europese zeearend uit te zetten in Nederland. Onzinnig? Ja. Wat heeft het voor zin om een beest uit te zetten wanneer je niet weet of het dier zich hier wel zelfstandig kan handhaven?

Voor het WNF was dat schijnbaar niet zo problematisch (het plan is trouwens uiteindelijk nooit gerealiseerd). Dan pas je toch de omgeving aan aan het dier, je voert bij, of je neemt andere kostbare maatregelen.
Mocht een dier hier goed kunnen gedijen, dan was het waarschijnlijk vanzelf al hierheen gekomen. Wanneer je wilt dat bepaalde soorten zich (weer) in Nederland gaan vestigen, zul je je niet op het dier moeten richten. Zorg ervoor dat de natuurlijke omgeving zo natuurlijk mogelijk blijft. Bouw er geen wegen dwars door redelijk ongerepte gebieden heen, leg er geen villa- of vinexwijken naast/in, en beperk de menselijke invloeden zo veel mogelijk.

Een mooi voorbeeld hiervan in Nederland zijn de Oostvaardersplassen. Ooit voorbestemd om industriegebied te worden is het juist door gebrek aan menselijk ingrijpen uitgegroeid tot een van de mooiste en waardevolste natuurgebieden van Europa. En laat nu net dáár een paartje Europese zeearenden hun nest hebben gebouwd. Weer een bewijs dat die beessies zélf het beste weten wanneer een gebied voldoet aan hun leefwensen.

Maar dat zal het WNF worst zijn. Beestjes met een hoge aaibaarheidsfactor hebben al langer hun aandacht. Middels een budget van ettelijke Euri mag ook de bever weer genieten van onze slootjes en plassen. Helaas kiest men niet altijd de meest slimme en honkvaste exemplaren.
Zou het WNF zich ook zo een zorgen maken om de zeggekorfslak, of over de verontrustende afname van zo vele soorten minder opvallende beestjes én plantjes in Nederland? Of nog belangrijker; de omgeving waarin deze diertjes en plantjes het liefst gedijen? Ik betwijfel het. Zie je jezelf al op een feestje aankomen met een verhaal over een slak? Nee, dan doet die arend het toch een stukje beter.

Nog steeds heerst het idee dat je een dier los kan zien van de omgeving, lijkt het, en wordt een belangrijk uitgangspunt omgedraaid. Eerst het dier, en als dat het moeilijk krijgt, voer je bij, schiet je ze af, of haal je andere onnatuurlijke strapatzen uit.
Nog steeds lijkt men er niet van doordrongen dat een gezonde omgeving voorwaarde nummer één is.

Hoe mooi dan ook dat deze Europese zeearenden ervoor hebben gekozen om, geheel vrijwillig en zonder enig ingrijpen van de mens, in de Oostvaardersplassen hun kroost groot te brengen.

Lekker puh, WNF.
Ga eens wat zinnigs doen.

(Bron foto: http://www.birdphoto.nl/downloads.htm)

Updeet 21-03-2007: Voor de mensen die de beessies in de Oostvaardersplassen zelf willen zien broeden: hier zijn de broedende zeearenden anno 2007. 
Het ei is 13 mei gelegd. The eagle has landed........

Gerelateerd aan deze publicatie:
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden