Volgens Engelse wetenschappers vergroot het grillige weer de kans dat het kikkers of vissen gaat regenen. Experts van het British Weather Services menen te weten dat de plaatsjes Great Yarmouth (Norfolk), oost-Manchester en Ipwich mogelijk het waarschijnlijkste doelwit van BFO’s (Bizarre Falling Object) zullen zijn. Aldus de krant the Sun.

Nou breekt mijn klomp. Ik ben al tijden bezig met het optekenen en nazoeken van gevallen waarbij vreemde zaken die uit de lucht vallen. Tot nu toe deden wetenschappers er een beetje lacherig over het relatief vaak voorkomende fenomeen. En dan nu opeens, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, staat het fenomeen als normale weersverwachting opgetekend in een rapport van het British Weather Services.

De wetenschap meent te weten dat windhozen, die ontstaan als koude en warme lucht elkaar boven water raken als een soort stofzuiger objecten in de hogere luchtlagen zuigen, verantwoordelijk zijn voor BFO’s. Kilometers verder krijgt de zwaartekracht weer grip op de objecten die vervolgens naar beneden vallen. Dat klinkt aannemelijk. Maar toch.

Als inderdaad waterhozen verantwoordelijk zijn voor BFO’s hoe komt het dan dat er meestal slechts van één soort iets uit de lucht valt. Ik bedoel, het zijn bijna altijd óf kikkers, óf salamanders, óf maden, of noem maar op. Discrimineren waterhozen? Als de waterhozentheorie klopt dan zou men mogen verwachten dat met de BFO’s ook wier, afval of andere dieren meekomen.

Met dit soort vragen worstelde ook professor Brun uit Geneve. Hij onderzocht, volgens een bericht in ‘La Nature’ van 28 september 1880, monsters van een ‘bloedregen’. De ‘bloedregen’ was gevallen in Djebel-Sekra (Marokko) en professor Brun kon vaststellen dat het om kleine organismen ging die Protococcus fluvialis worden genoemd. Brun ging ervan uit dat de organismen door een wervelwind waren meegevoerd om later weer neer te slaan. Allemaal mooi en wel, toch had Brun één groot probleem. Hij kon niet verklaren waarom de door hem onderzochte monsters uitsluitend uit jonge organismes bestonden?

Of wat te denken van deze; Op 13 maart 1977 kregen kerkgangers bij het verlaten van de dienst te maken met een bui van hazelnoten. Buiten dat het nog lang niet het seizoen voor hazelnoten was stonden er in de directe omgeving van de kerk geen hazelaars. De bui vond plaats in Bristol, Engeland en is gedocumenteerd door onder andere Arthur C. Clarke in zijn boek ‘Mysterious World’. Een vermelding van het voorval kun je ook terugvinden op de studentenpagina van de ‘University of Dundee’.

Hazelnoten in maart en slechts de jonge organismen; het geeft toch te denken. Het British Weather Services kan nu wel doen alsof het de normaalste zaak van de wereld is maar het mysterie blijft onopgelost.

En gelukkig maar, anders had ik naar een nieuwe hobby moeten omzien.

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden