Mu en Lemuria zijn namen die aan een verdwenen land of continent - de thuisbasis van een hoogst geavanceerde cultuur en misschien wel de moedercultuur van de gehele mensheid - werden gegeven waarvan verondersteld wordt dat het zich ergens in het zuidelijk gedeelte van de Grote Oceaan ofwel ergens in de Indische Oceaan bevond. Maar bestaat er enig fysiek bewijsmateriaal dat de veronderstelling van een oud, verzonken continent onder de golven van de Grote of Indische Oceaan ondersteunt? Of moeten deze verhalen over een verdwenen continent misschien geïnterpreteerd worden als het symbool van een verdwenen mythisch 'gouden tijdperk' van de mensheid?

Wat volgt in dit derde deel verwijst naar hoe Australië zelf de Lemuria indoctrinatie ervoer. Het kan wat moeilijker lezen zijn, of minder interessant overkomen, maar we moeten deze informatie opnemen in deze vijfdelige bundel om het vervolgverhaal beter te positioneren. Voor sommigen onder ons kan het dus even op een harde noot bijten zijn.

Lemuria en Australië

De geschriften van Madame Blavatsky en andere theosofen over Lemuria, en het idee dat Australië deel uitmaakt van dit oude verdwenen continent, én de scène van een verdwenen gouden era, hadden op het einde van de negentiende eeuw een belangrijke invloed op de mystici en occultisten van het land.

De in Queensland geboren romanschrijver Rosa Campbell Praed beschouwde Australië als de laatste overlevende van het oude Lemuria en geloofde dat de mythe van het verdwenen continent gebaseerd was op echte feiten. In het geval van Praed gebruikte ze het theosofische idee van Lemuria om een geïdealiseerde maagdelijke geschiedenis van Australië naar voor te brengen, een land dat zeer verschillend was van het door rassengeweld overladen Queensland dat zij als kind op de eerste rij had zien vervallen.

Rosa Campbell Praed
(Rosa Campbell Praed)

Ander bewijsmateriaal voor een fascinatie voor het oude Lemuria verschijnt in een reeks van Australische avonturen uit de 1890-er jaren die bekend staan als 'The Lemurian novels'. In 'The Last Lemurian', in 1898 geschreven door de historicus van Australian Exploration en avontuur- en romanschrijver George Firth Scott, ontdekt verteller Dick Halwood overblijfselen van het legendarische Lemuria in de Australische woestijn, in een plot waar reïncarnatie, pygmeeën, een bunyip-monster en een occulte Gele Koningin deel van uitmaken.

'An Australian Bush Track' (1896) van John David Hennessey benoemde Lemuria als 'Zoo-Zoo land' ergens in het noorden van Queensland. De inwoners, de Zoo-Zooianen, zijn de overlevenden van een grote natie die daar arriveerden uit een of ander deel van Azië maar al hun kunsten die de hoogtechnologische beschaving ooit kende waren kwijtgespeeld. 'The Lost Explorer' (1890) van James Francis Hogan plaatste Lemuria als 'Malau' in centraal Australië, een land dat geregeerd werd door de kannibaalse Koningin Mocata, de laatste overlevende van een superieur ras dat ooit in het binnenland van het grote zuiderse continent woonde.

Het idee dat Australië deel uitmaakte van een aards paradijs heeft ook diegenen met meer praktische bedoelingen beïnvloed. Er zijn veel pogingen ondernomen om op zowel de west- als de oostkusten van Australië de resten van de Lemuriaanse beschaving te traceren.

Ook inheemse kunst, artefacten en mythologie zijn gebruikt geweest om de inboorlingen te identificeren als de overlevenden van het voorhistorische Lemuria (door Blavatsky te volgen). Afstammelingen van de Lemurianen die op de een of andere manier aan de verwoesting van 20.000 of wat jaren geleden hadden weten te ontsnappen. En inderdaad, in sommige theosofische publicaties (circa 1900-1925) werden de inboorlingen beschreven als de laatsten van de Lemurianen.

Toch waren de inboorlingen van Australië al minstens 30.000 jaar vóór de veronderstelde vernietiging van Lemuria op het continent aanwezig. In feite hebben ze misschien wel de langste ononderbroken geschiedenis van om het even welke mensengroep ter wereld. De theorie dat de inboorlingen van Australië overlevenden van Lemuria zijn houdt dus geen enkele steek.

Wordt vervolgd.

rudiev: Kunnen ze op bepaalde plekken waar mu/lemuria geweest zou zijn, waar nu dus zee is, geen monsters naar boven halen en deze proberen te dateren. Als een land/continent verzonken is heeft dit natuurlijk zijn sporen achter gelaten.
je mag me beledigen, je mag me kwetsen, maar spreek wat je denkt, dan discussieren we verder...
Op 27-05-2010 13:13:13 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
oesermaatra0069: ik heb vroeger wel boeken gelezen van Erick von Danicken e.a. met allerlei theorieen. Een boek kan ik mij nog herinneren dat was een foto met daarin een bodem met een bouwwerk van gigantische omvang iets zeg maar met monolythen.
Nu weet ik niet meer of dit in austrasie was of ergens ten hoogte van Japan.
Jij bent er gloeiend bij, Bommel. Wat is je naam? zei Brigadier Bullebas.
Op 27-05-2010 20:16:42 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Fik2000: t klinkt allemaal zo .. Atlantis?
Op 28-05-2010 0:49:06 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
vailixi:
oesermaatra0069:

ik heb vroeger wel boeken gelezen van Erick von Danicken e.a. met allerlei theorieen. Een boek kan ik mij nog herinneren dat was een foto met daarin een bodem met een bouwwerk van gigantische omvang iets zeg maar met monolythen.
Nu weet ik niet meer of dit in austrasie was of ergens ten hoogte van Japan.

Bedoel je dit???
http://www.cyberspaceorbit.com/phikent/japan/japan.html
Niemand buiten onszelf kan over ons innerlijk heersen. Wanneer we dit weten worden we vrij.
Op 30-05-2010 22:07:14 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
3.14po: Yonaguni is dat. Op deze pagina staan enkele detailfilmpjes ervan (even scrollen naar beneden): http://www.seriewoordenaar.nl/seriewoordenaar/content/kijken.asp?navcode=divers
United as one. Divided by zero.
Op 30-05-2010 22:13:17 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden