Robert Boyle (1627-1691) was een van de oprichters en boegbeelden van de vermaarde Royal Society. Dit instituut viert toevallig dit jaar haar 350e verjaardag en is met een slordige 75 Nobelprijswinnaars in haar huidige gelederen nog steeds toonaangevend in de wetenschappelijke wereld. Boyle was een toegewijd empiricus en een van de grondleggers van de moderne wetenschappelijke methode. Zonder overdrijven kan men hem de grootvader van de moderne scheikunde noemen en zijn naam is nog steeds verbonden aan de algemene gaswet. Een man van formaat dus.


In 1672 presenteerde Boyle het werkje An Essay about the origins and virtues of gems (schrik niet van het oud Engels, het is enkel in facsimile te krijgen, maar zodra je door hebt dat een f eigenlijk een s is kun je het prima lezen). Uit eigen ervaring en die van de toenmalige geneeskundige praktijk was Boyle er van overtuigd dat veel (edel)stenen over geneeskrachtige eigenschappen beschikken.

De toenmalig populaire methode van het eten van gemalen stenen wijst hij af wegens perforatiegevaar van de maagwand en hij geeft de voorkeur aan het dragen van een steen of het drinken van water waarin een steen gelegen heeft. Hij distantieert zich wel van de oudere traditie waarin vele natuurvorsers inclusief de door hem wel vereerde Albertus Magnus veel wonderbaarlijke kwaliteiten van stenen beschrijven, maar kan de medische relevantie van stenen toch niet ontkennen.

In dit essay, dat eigenlijk een 185 bladzijden tellende brief is aan zijn mede-fellows van de Royal Society, onderzoekt hij de oorsprong van edelstenen in de hoop een verklaring te vinden voor hun medicinale werking.

Als zoon van een van de rijkste aristocraten van het Britse rijk was het voor hem geen probleem om hiervoor een belachelijke hoeveelheid kostbare edelstenen in te zetten. Het boek is een aaneenschakeling van experimenten waarin diamanten, topazen, kristallen en een keur van andere stenen worden opgelost in zuren, verbrijzeld of vermalen om hun geheimen prijs te geven. En jawel, Boyle komt met een these over de oorsprong van edelstenen die nu gemeengoed is, maar toentertijd heftig verdedigd moest worden: stenen zijn eerst vloeibaar geweest voor ze hun vaste vorm kregen!

Dit gegeven stelde hem in staat om aan te tonen dat stenen deeltjes metalen en mineralen kunnen herbergen waarmee hij meteen de vraag naar het waarom van de geneeskracht beantwoord had. In het boek wordt wel hier en daar een terloopse verwijzing gemaakt naar de elektrische en magnetische kwaliteiten van sommige stenen, maar deze bijzondere eigenschappen van (half)edelstenen worden verder niet uitgediept.

Ondanks de juiste these over de vloeibaarheid van gesteenten gaat Boyle de mist in wanneer hij oppert dat een in water voorkomend stollingszuur verantwoordelijk zou zijn voor de overgang van vloeibaar naar vast gesteente, waarmee de wetenschapshistorische waarde van dit werk natuurlijk geenszins teniet wordt gedaan.

De vraag die bij mij als grenswetenschapper opkomt bij het lezen van 'An Essay About The Origins And Virtues of Gems' is of Boyle niet iets over het hoofd heeft gezien bij het afwijzen van zijn voorgangers. Iets wat ondanks de kracht van zijn manier van de wereld te bevragen niet te vangen is in de door hem gevolgde methode. Over die vraag meer in een volgend blog.

Sint Joris: Ik vermoed dat de genezende werking eerder van het water komt(water waarin de steen heeft gelegen of het water in je lichaam) dan direct van de steen. Misschien hebben de edelstenen door middel van magnetisme of electriciteit de eigenschap om het water te verlevendigen http://www.annemiemestdagh.com/Grander.htm
De metalen en mineralen kunnen daarin ook een rol spelen.
It would have been better if Newton had contemplated how the apple got up there in the first place
Op 04-05-2010 14:05:28 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
celtic: Een nieuwe redacteur? Leuk artikel.
Condemnation without investigation is the highest form of ignorance
Op 04-05-2010 15:37:04 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Chris: idd leuk artikel
Op 04-05-2010 22:17:35 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
lindaatje: Grappig. Het boek De Genezende kracht van water en edelstenen van Michael Gienger en Joachim Goebel is een praktisch boek over de werking van verschiillende stenen in water.. Ik heb het net uit de bieb en ben al aan het oefenen geslagen. Gewoon (ruw) bergkristal wat veel mensen in huis hebben zuivert gewoon water. Een goeie tip. Gebruik geen plastic fles om je kristalwater in doen, das niet best. Je kunt ook een glas water op bijvoorbeeld een agaatschijf plaatsen. Het schijnt dat de agaat op deze manier ook al het water beinvloedt (??).

http://www.altamira-becht.nl/index.php?action=boek_detail&bid=316
(bericht gewijzigd op 5-5-2010 10:46:10)
CAUTE - Behoedzaamheid
Op 05-05-2010 10:44:48 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Samblo: @ Lindaatje: Gienger is inderdaad een van de betere schrijvers over geneeskrachtige stenen. Het is echter van belang te weten dat kristal het water niet zuivert maar energetiseert. In het boek over water en edelstenen wordt niet voor niets veel aandacht besteed aan methoden om het water eerst goed te zuiveren voor je de edelstenen toevoegt. Het nederlandse kraanwater is relatief zuiver maar bevat nog steeds veel metalen en mineralen die je beter niet kan hebben als je het water oplaadt. Zelf zuiver ik kraanwater eerst met actieve kool waarna ik het verwervel voor ik er stenenwater van maak. Je kan ook mineraalarm bronwater kopen als je dat toch allemaal te bewerkelijk vindt!
(bericht gewijzigd op 5-5-2010 11:09:18)
Op 05-05-2010 11:08:31 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden