La Palma is wereldwijd gezien het hoogste eiland in relatie tot het aardoppervlak. Het midden van het eiland is de Caldera de Taburiente, een reusachtige vulkanische kom met een diameter van 9 kilometer, een omtrek van 28 kilometer en anderhalve kilometer diep. De bergketen die over het hele eiland loopt heeft de vorm van een vraagteken en domineert het eiland op unieke wijze. In deze 'Thomas Goes La Palma'-reeks komt u meer te weten over de Guanches, drakenbomen, vulkanen en vulkaankraters, het observatorium Roque de Los Muchachos, de Caldera de Taburiente, prehistorische grotwoningen met petrogliefen en... de Madonna van de Sneeuw.

Caldera de Taburiente
(Caldera de Taburiente)

Caldera de Taburiente

De belangrijkste bezienswaardigheid van La Palma is de grote vulkaankrater - die eigenlijk een erosiekrater is - in het hart van het eiland. Na de vulkaanuitbarsting van 35 miljoen jaar geleden begon het erosieproces. Wind en water teisterden het gesteente en vormden de ketel. De bergen rond de kraterrand zijn tot ruim 2.000 meter hoog en de Caldera is door een enorme rotsrichel van de rest van het eiland afgesneden. Alleen via de diep ingesneden Barranco de las Angustias (Kloof der Angsten of Ravijn van de Doodsangsten) kan de in de krater ontspringende beek zich een weg naar zee banen.

In de Caldera de Taburiente vindt men vele herinneringen van de oerbewoners van La Palma. Zo komt men voorbij een oud altaar, de monoliet Idafe, waar de Guanches hun god Abora huldigden. Deze monoliet staat op een plateau en is omringd door een soort amfitheater.

Caldera de Taburiente
(Stukje wand van de Caldera de Taburiente)

Het Parque Nacional de la Caldera de Taburiente is sinds 1954 een enorm groot nationaal park, waarvan eens gedacht werd dat het een gigantische krater was. Vandaag staat het bekend als een bergachtig gewelf in een buitengewone kratervorm, die het noordelijke gedeelte van het eiland domineert. Het hoogste punt is de Roque de Los Muchachos op de noordwand met een hoogte van 2426 meter. De telescopen van de Roque de los Muchachos Observatory bevinden zich vlakbij de top.

Toen de Canarische Eilanden in de vijftiende eeuw veroverd werden door de Spanjaarden was de Caldera de plek waar de voormalige bewoners van de archipel, de Guanches, het laatst standhielden. De Caldera bleek onneembaar te zijn voor de Spanjaarden, maar ze versloegen de Guanches door hun leider in een hinderlaag te lokken onder het voorwendsel te willen onderhandelen.

Caldera de Taburiente
(Wolken uit het westen vallen als een waterval over de Cumbre Nueva La Cumbrecita binnen)

La Cumbrecita bevindt zich op een lager punt op het zuidoostelijke gedeelte van de rand van de Caldera en geeft een mooi uitzicht op de Caldera. De wolken vallen hier als een waterval de Caldera binnen. In het zuidwesten loopt de Caldera uit op de zee over een rivierbedding genaamd Cumbrecita. De Cumbre Nueva is een bergrug die begint bij de Caldera en verder doorloopt naar het zuiden.

Caldera de Taburiente
(Waterval van wolken bis)

De huidige kratervorm van de Caldera de Taburiente is het gevolg van opeenvolgende gebeurtenissen. Alles begint bij een magmakamer die zich onder een uit elkaar bewegende plaatgrens bevindt. Het resultaat is een onderzeese vulkaan die vanaf de zeebodem, met zeer steile flanken en een opeenstapeling van lagen van zeer dik kussenlava - aslagen ontbreken -, zo'n 4.000 meter in hoogte aangroeit.

Door uitbreiding van de magmakamer verheft zich een vulkanische kegel, waarvan de piek tot 600 meter boven de zeespiegel reikt. De ondiepe kustgebieden - waar nu de meeste bewoning op het eiland is - vinden hun oorsprong in deze fase.

De volgende vulkanische activiteiten, deze keer in open lucht, leiden tot een zeer steile stratovulkaan op het al bestaande vulkaankussen. Hierbij wisselen zowel lava- als aslagen elkaar af. Het resultaat is een vulkaan met een absolute hoogte van meer dan 7.000 meter boven de zeebodem. De totale hoogte van het eiland, van zeebodem tot de top bereikt hiermee een onwaarschijnlijke hoogte van circa 11 kilometer.

Roque de Los Muchachos
(Roque de Los Muchachos)

Als gevolg van stijgend magma - dat de kegel doordringt - splijt de topregio, waardoor de westelijke helling verzakt. Door de wrijving blijven delen van de wegzakkende massa gekarteld achter. Het belangrijkste gedeelte dondert van de steile helling in de diepe zee. De rotslawine ligt direct voor de Caldera op de zeebodem.

In een volgende fase laat de rivier Taburiente in de buurt van de zee - op de vlakte die ontstaan is door de verzakking - een terras van gravel achter. Een nieuwe vulkaan (Bejenado) ontstaat in het hart van deze vlakte, waarvan de as en lava de Caldera vullen. Door nog andere vulkaanuitbarstingen aan de zuidelijke rand van het eiland ontstaat veel nieuw land. Het resultaat is de Cumbre Vieja, het jonge vulkanische gebied op de zuidelijke helft van het eiland.

Caldera de Taburiente

Door de ijstijd - en dus ook de klimaatverandering - vindt er zeer veel erosie plaats. Waar het vulkanische segment eerder verzakt was breidt de Barrancoformatie zich uit tot aan de basis van de kussenlava.

De meest recente historische vulkaanuitbarstingen (sinds 1470) geven de indruk dat de topregio opnieuw zal splijten, deze keer in het zuiden van het eiland. In 1949 ontstond er in de topregio een lange breuk van noord naar zuid, waarbij voor het ergste gevreesd werd. De uitbarstingen in de flank van de recentere lavastromen laten echter zien dat de lava een lagere uitgang kon vinden. Het opnieuw verzakken van de topregio in de zee - met een gigantische tsunami tot gevolg - lijkt daarom onwaarschijnlijk.

Wordt vervolgd.

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden