Reïncarnatie of in het Nederlands ‘terug in het vlees’ is een antwoord op de vraag wat er na de dood is. Boeddhisten en Hindoes hebben hele duidelijke ideeën over reïncarnatie; ga je dood, dan kom je weer terug in een ander lichaam. Een proces dat net zo lang doorgaat tot de ziel ‘verlicht’ raakt en ‘het’ eindelijk begrijpt. Een verlichte ziel gaat naar het Nirvana en komt niet meer terug op deze aarde. In de Joods-christelijke traditie denken ze daar heel anders over. Ga je dood dan wacht de hemel of de hel afhankelijk van je gedragingen op deze aarde. Voor beide stellingen is geen hard bewijs. In tegenstelling voor het hemel en hel verhaal zijn er voor het reïncarnatieconcept sterke aanwijzingen die griezelig dicht in de buurt van bewijs komt. Een deel van deze aanwijzingen krijgen we van sommige kinderen tussen de 2 en 5 jaar die blijk geven van een oude ziel.

Wie denkt dat reïncarnatie slechts voer is voor religieuze groeperingen en zweverige new age adepten komt bedrogen uit. Zo houden sommige leden van de Amerikaanse University of Virginia zich al sinds 1961 bezig met het onderzoek naar reïncarnatie. Een deel van deze studie beslaat de uitlatingen van jonge kinderen tot 5 jaar die zeer frappante opmerkingen plaatsen die achteraf historisch blijken te kloppen. In sommige gevallen worden kinderen zelfs geboren met littekens of andere kenmerken die corresponderen met de overleden persoon die ze zeggen ooit eens geweest te zijn. Dr. Ian Stevenson is één van de onderzoekers die de hele wereld afreist om deze verhalen in kaart te brengen en ze wetenschappelijk te onderbouwen met feiten.


( Oude wijn in nieuwe zakken )

Op zich zijn de getuigenissen van mensen die zeggen vorige levens te herinneren niet zo vreemd. Het probleem is alleen dat het heel moeilijk is om de fictie van de realiteit te scheiden. Bij jonge kinderen is dat al een stuk makkelijker. Jonge kinderen worden geacht niet zoveel details van het leven te kennen en voor aandachttrekkerij hebben ze simpelere en vooral doeltreffende methodes.

Waarschijnlijk is het meest bekende geval van reïncarnatie die van Shanti Devi. Zij werd geboren in 1926 in Delhi, Indië. Op driejarige leeftijd begon ze spontaan te vertellen over haar vorig leven. Ze noemde de naam van haar man en kinderen, de plaats waar ze gewoond had (Muttra) en gaf bovendien nog tal van andere gegevens en details over haar vorig leven als Ludgi. Zo vertelde ze ook dat ze als Ludgi gestorven was in het kraambed. Slechts jaren later begon men haar verhaal te geloven. Een familielid besloot toen de zaak nader te onderzoeken. Ze bezochten Shanti’s familie uit haar vorig leven, die haar eerst vrij sceptisch ontvingen. Shanti kon echter haar oude familie overtuigen door tal van details te vertellen die alleen zij als Ludgi ( en haar man) kon weten. Eén argument dat de doorslag gaf was dat ze kon vertellen dat Ludgi een aantal ringen had begraven. Ze kon exact de plaats aanwijzen waar ze lagen.

Hoe herken je dat kinderen zich een vorige leven weten te herinneren? Meestal begint het met uitlatingen zoals;

- Jij bent niet mijn vader/moeder.
- Ik heb een andere vader/moeder.
- Toen ik groot was had ik.. (blauwe ogen, een auto etc etc.)
- Dat gebeurde voordat ik in mijn moeders buik zat.
- Ik had een vrouw/man/kinderen.
- Ik woonde toen in een andere stad etc.
- Ik ging dood in een auto ongeluk, ik viel etc.
- Ik weet nog toen ik.. in dat andere huis woonde, ik je vader was etc.

De bovenstaande selectie is slechts een greep uit de vele manieren waaruit blijk dat het kind naar een vorig leven refereert. Mocht het u overkomen laat het kind dan vooral spreken en forceer het niet door intensief door te vragen of sturende vragen te stellen. Noteer details, de kans is groot dat het kind later nog een tipje van de sluier oplicht en wie weet ontstaat er een compleet beeld. Voor meer informatie over hoe je als ouders met een jong kind met oude ziel moet omgaan kunt u hier lezen.

Ian Stevenson maakt in zijn laatste boek European Cases of the Reincarnation Type vermelding van een westers geval waarbij een onbekende overledene werd getraceerd die overeenkwam met de herinneringen van een kind. Het gaat om de Oostenrijkse jongen Helmut Kraus, die in 1931 in Linz geboren werd en vanaf zijn vierde regelmatig praatte over een vorig leven. Daarbij begon hij meestal met de woorden “Toen ik groot was...” Een vriendin van zijn ouders, Helga Ullrich, bracht Helmut vaak naar de kleuterschool en luisterde daarbij ook aandachtig naar zijn uitspraken.

Op een dag zei Helmut dat hij in zijn vorig leven op de Manfredstraße 9 had gewoond. Toevallig genoeg had Helga Ullrich een vriendin, Anna Seehofer, die op dat moment uitgerekend op ditzelfde adres woonde. Daarom vroeg ze Anna wie er voor haar op het adres hadden gewoond. Haar vriendin achtte het naar aanleiding daarvan mogelijk dat Helmut een reïncarnatie van haar neef was, generaal Werner Seehofer, aangezien hij enige tijd in het huis had gewoond na de dood vanvan Helmut bleken inderdaad overeen te komen met leven en dood van generaal Seehofer. zijn vrouw. De uitspraken

Dit geval werd eerst onderzocht door Dr. Karl Müller en uiteindelijk ook door Ian Stevenson zelf. Helmut Kraus bleek onder andere te hebben gezegd dat hij een hoge officier was geweest tijdens de “grote oorlog” en dat hij enkele jaren had gewoond op een adres te Wenen, dat ook overeenkwam met een woning die Seehofer daar had betrokken. Ook noemde hij het adres van de schoonouders van Seehofer in Linz. Los van deze uitspraken vertoonde Helmut ook spontaan ‘militair’ gedrag (terwijl hij niet in een militaire familie geboren was) en was hij bang voor geweerschoten. Verder was hij in het algemeen serieuzer, trotser en onafhankelijker dan andere kinderen van zijn leeftijd.

Het onderwerp jonge kinderen met oude zielen is te groot voor een simpel blogje. Voor de geïnteresseerden en sceptici zijn er een paar aanbevelingswaardige boeken verschenen:

Life Before Life: A Scientific Investigation of Children's Memories of Previous Lives door Dr. Jim B.Tucker. St. Martin's Press, September 2005. 256 pages. ISBN:0312321376

Old Souls. Compelling Evidence From Children Who Remember Past Lives
door Thomas Shroder. Simon & Schuster, Juli 2001, 256 pages
ISBN-10: 0-684-85193-8 en/of ISBN-13: 978-0-684-85193-8

En mocht u er in dit leven niet aan toe komen geen probleem, u krijgt herkansing op herkansing.

 

Ganzfeld:
Witteveder:

het valt gewoonweg niet te bewijzen, Laten we er dan ook mee ophouden het te proberen & iets nuttigs gaan doen !


Iets nuttigs? zoals wat?
Op 10-02-2008 9:01:17 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden