Er bestaat een ziekte, fibrodysplasia ossificans progressiva ofwel FOP, die ervoor zorgt dat de spieren en zachte lichaamsdelen verstenen totdat ze dezelfde structuur hebben als de andere lichaamsbeenderen. Eenmaal actief is FOP het meest schadelijk voor de nek, ruggengraat, borst, schouders, ellebogen, polsen, heupen, knieën, enkels, kaken en veel gebieden daartussen.

Skelet van een 12-jarige FOP-patientGelukkig komt deze aandoening niet vaak voor. Toch hebben ongeveer 2.500 mensen er last van. Naast het feit dat deze verharding zeer pijnlijk is staat het de mobiliteit aardig in de weg. Daardoor noemt men de aandoening ook wel stoneman-syndroom. Rechts zie je het skelet van een 12-jarige patiënt.

Stoneman-syndroom kan in theorie iedereen treffen. Men heeft geen redenen gevonden waarom de éne persoon wel en de ander niet versteent. De ziekte maakt geen onderscheid in etnische rassen en heeft verder geen invloed op de hersenen en diens cognitieve vermogens. Je verstand versteent dus niet mee waardoor je geest letterlijk gevangen wordt in het lichaam.

Vijftien jaar lang tastten de wetenschappers in het duister omtrent de oorsprong van deze ziekte. Dankzij Amerikaanse onderzoekers is dat nu anders, het gen dat verantwoordelijk is voor de lichamelijke verharding is gevonden. Nu dient men het nog te kunnen controleren zodat het versteningsproces gestopt of -in het beste (maar wellicht utopische) geval- teruggedraaid kan worden.

Tot op heden kon men FOP alleen te lijf gaan met grote dosissen pijnstillers. Nu men weet dat de ziekte ontstaat door een gemuteerd ACVR1-gen kan het gamma mogelijk uitgebreid worden. Het gen ACRV1 beïnvloedt de proteïnen die de aanmaak en herstellingen van het skelet bevorderen.

Eenmaal wetenschappers dit stukje DNA onder de knie hebben zijn vele nieuwe oplossingen mogelijk. Denk aan kunstheupen die men in het lichaam kan laten groeien of breuken die men dan 'spontaan' kan herstellen. Volgens de onderzoekers zou dit gen ook kunnen helpen bij hartproblemen en Osteoporose.

vlinder: Het overtollige ijzer slaat zich op in de holle organen en het kwik hecht zich aan het kraakbeen.
Er zijn verschillende soorten kraakbeen.
Hyalien kraakbeen bedekt de uiteinden van de lange beenderen. Kraakbeen is een speciale vorm van bindweefsel met een
elastisch karakter als gevolg van eigenschappen van de extracellulaire matrix.

http://wetenschap.infonu.nl/diversen/21469-weefsels-typen-bindweefsel.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Kraakbeen

ECM Deze is dus door het kwik in het kraakbeen niet in balans.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Extracellulaire_matrix

(bericht gewijzigd op 19-1-2010 3:37:15)
Op 19-01-2010 3:25:24 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden