Hebben er Welsh sprekende indianen bestaan? In 1791 verscheen het boek An Enquiry into the Truth of the Tradition, Concerning the Discovery of America, by Prince Madog ab Owen Gwynedd, about the Year, 1170 van John Williams. Het verhaal gaat dat na het overlijden van koning Owain Gwynedd, zijn zoon Madoc met een groep volgelingen naar het Westen zeilt. In Mobile Alabama zouden ze voor het eerst voet aan wal hebben gezet waarna ze de Alabama-rivier landinwaarts volgden en o.a. Fort Mountain bouwden. Vanaf de 17e eeuw zijn er verhalen in omloop van ontmoetingen met Welsh sprekende inheemse Amerikanen met blond haar en blauwe ogen. Volgens de verdedigers van de Madoc-these zijn de niet-nomadische Mandan indianen de nazaten van deze koningszoon uit Wales.

Aangetrokken door de verhalen over de Welsh sprekende Mandan ging de ontdekkingsreiziger John Evans op zoek naar deze stam. Na een avontuurlijke reis wist hij ze in 1796 te vinden en hij heeft een winter bij hen doorgebracht. In tegenstelling tot wat hij had gehoopt kon hij geen enkel spoor van een connectie met Wales ontdekken. In 1804 deden Lewis & Clark dit bezoek nog eens over tijdens hun vermaarde expeditie en ook zij moesten concluderen dat het verhaal op lucht was gebaseerd.

Het verhaal van de Welsh sprekende indianen was hiermee echter nog niet de wereld uit. In 1810 schreef John Sevier, de voormalig gouverneur van Tennessee, een brief waarin hij een gesprek beschreef wat hij in 1782 (!) had met de Cherokee leider Oconostota. Hij vroeg de indiaan wie de precolumbiaanse vestigingen aan de oostkust had gebouwd en het antwoord luidde dat dit door witte mannen uit Wales gedaan was uit verdediging tegen Cherokee aanvallen. Uiteindelijk wisten de Cherokee de indringers verder rivieropwaarts te verdrijven.

Rond 1830 ging de kunstenaar George Catlin op bezoek bij de Mandan stam, hij bleef daar meerdere jaren en de illustraties bij dit blog zijn maar enkele van de vele schilderijen die hij daar maakte. In die jaren raakte Catlin er van overtuigd dat de Mandan wel contact met Madoc en zijn mannen hadden gehad. Catlin dacht Welsh terug te horen in hun taal en merkte op dat de boten van de Mandan erg veel leken op de typische Welshe Coracle.

 

De linguïstische link tussen het Mandan en het Welsh blijkt echter niet te bestaan en de doodsteek van het Madoc verhaal werd in 1858 geleverd door Thomas Stevens die overtuigend aantoonde dat, wegens het ontbreken van zijn naam in oude kronieken, Madoc, zoon van Gwynedd, hoogstwaarschijnlijk nooit heeft geleefd.

Hoe heeft dit verhaal dan zo'n hoge vlucht genomen? Er bestaat inderdaad wel een middeleeuwse mythe over een Madoc die gelijk sint Brandaan een paradijselijk land ontdekt. In 1577 haalt John Dee Madoc samen met koning Arthur aan als veroveraar van de Nieuwe Wereld om de Spaanse claims op dat land te bevechten. Ook het boek van Williams is gebaseerd op politieke motieven in een tijd van groeiend Welsh nationalisme. Toch kunnen we niet met zekerheid zeggen dat er nooit een middeleeuwse overtocht vanuit de Britse eilanden naar het huidige Amerika is geweest. In de jaren '70 van de vorige eeuw is Tim Severin de Atlantische oceaan overgestoken in een boot gemaakt van leer, hetzelfde type als waar Brandaan in gevaren zou hebben, waarmee dus werd bewezen dat een dergelijke reis niet onmogelijk is.

 

En de Mandan? Hoe liep het af met deze trotse stam bekend om hun gastvrijheid, ronde huizen en akkerbouw? Toen in 1738 het eerste bekende contact met de westerse wereld plaats vond tijdens het bezoek van Sieur de la Verendrye waren er naar schatting 15000 Mandan verdeeld over 9 dorpen. In 1837 en twee pokken epidemieën later waren er nog maximaal 145 over. In 1975 overleed de laatste volbloed Mandan. Zij werd 108 jaar oud en haar naam was Mattie Grinnell.

Ron B.: het klopt wel dat er "white tribes" geweest zouden zijn, maar wat ik daar van weet is dat die verhalen ouder zijn dan 1170, eerder ergens rond 900 tot 1000 AD, en erg grote kans dat dit vikingen geweest zijn...

ook in de vikinglegenden word dit beschreven, waar de indianen de skraeling genoemd werden, en men spreekt ook van indianen die vikingnamen aannamen, en die namen zelfs 100en jaren later na het verdwijnen van deze blanke "indianen" nog steeds gebruikten.

http://en.wikipedia.org/wiki/Skr%C3%A6ling

(dit onderwerp is btw een studie op zich, heel veel tastbaars is er niet bekend en teruggevonden over hoe ver de vikingen echt doorgedrongen zijn en wanneer ze voor het eerst aankwamen, er zijn aanwijzingen dat de vikingen minimaal tot florida doorgedrongen waren, maar daar is op dit moment nog geen tastbaar bewijs voor gevonden in de zin van resten van vikingschepen of -huizen)
We're Not Retreating; We're Advancing in a Different Direction
Op --0 20:42:01 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
weerman: Interessant, RonB. Weet jij toevallig ook iets meer over de verhalen van mannen-met-lichte-huid in Brazilië, waarvan verondersteld werd dat dat nakomelingen zouden zijn van overgestoken Foeniciërs?
Op --0 23:03:04 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Ron B.:
weerman:

Interessant, RonB. Weet jij toevallig ook iets meer over de verhalen van mannen-met-lichte-huid in Brazilië

niet veel meer dan je zelf waarschijnlijk al weet...

ben het wel eens tegengekomen, en het verhaal lijkt te beginnen bij de egyptenaren die via zee al tot azie en waarschijnlijk australie doordrongen, en dat die kennis later bij de foeniciërs terecht kwam of daar vandaan kwam.

er zijn verhalen over een route over de atlantische oceaan, door de straat van gibraltar, naar de canarische eilanden, naar de kaapverdische eilanden, over de oceaan naar waarschijnlijk de antillen (of ander eilanden in die omgeving of daar tussenin die misschien zelfs gezonken zijn sindsdien, wat aansluit bij het feit dat veel vindplaatsen onder water liggen) en van daar naar zuid amerika maar ook naar het noorden, waarbij er een minimaal oud-griekse stijl haven is gevonden (deze haven ken je vast wel als de "bimini road" bij bimini (de bahama's) en ook vergelijkbare bouwwerken in de omgeving van cuba bekend zijn, maar die niet voor onderzoek toegankelijk zijn om bekende redenen.

al deze info leek ook al bij de oude egyptenaren bekend te zijn, het waren ook de egyptenaren die deze route van eiland naar eiland beschreven, en er zijn archeologische vindplaatsen die ook een griekse (of aanverwante) invloed laat zien.

wat ik zeker weet over zuid amerika is dat ik meermalen verhalen tegengekomen ben over blanke indianenstammen in de diepe amazonejungle van brazilie, volgens sommige verhalen zou iig 1 van die stammen nog steeds bestaan en elke contact mijden met zo ongeveer iedereen, ook andere indianen, maar dat is wel zo ongeveer alles wat ik zonder heel erg veel speculatie daar over durf te zeggen

(edit: bovenstaande doe ik uit mijn hoofd, dus pin me er niet al te op vast, ik heb nooit echt gezocht om waar je om vraagt dus ook nooit echt specifiek op gelet, mag ik vragen waarom je dit vraagt btw? bvd!)
(bericht gewijzigd op 26-10-2010 21:29:40)
We're Not Retreating; We're Advancing in a Different Direction
Op --0 21:24:27 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden