Wie de mooie Maan al eens goed heeft bekeken weet dat er wel vaker een asteroide op knalt. Toch is dit fenomeen nog niet vaak op foto of film gezet. NASA bracht daar verandering in en gaf beelden vrij.
Op 2 mei 2006 ontstond een nieuwe maankrater van 14 meter breed en 3 meter diep. Astronomen van NASA waren de vorming ervan nauwgezet aan het volgen. Aangezien de plannen spreken over een maanbasis is het handig te weten hoe vaak het er asteroiden/planetoïden en meteorieten regent.

Dat er zowat geen beeldmateriaal over dit fenomeen is komt mogelijk omdat het heel snel gebeurt. Een flash van enkele momenten, vier tienden van een seconde, en het is afgelopen. Daarom speelt de NASA-film 7 keer trager af dan het voorval zich in werkelijkheid manifesteerde, je ziet een slow-motion.

Op basis van de tijd en de lichtsterkte kon de kracht van de impact bepaald worden, net als de snelheid en grootte van de meteoriet. De uitkomst bleek een stuk rots te zijn van 25 cm breed die met een snelheid van 38 kilometer per seconde aan kwam stormen. De vrijgekomen energie was te vergelijken met de explosie van 4 ton TNT.

(c) NASA

Deze kleine ruimterotsen zijn geen gevaar voor onze Aarde. Wij hebben een beschermende dampkring. Hoogstens zou je een flits aan de hemel zien. De Maan daarentegen is bijzonder ontvankelijk voor inslagen wegens het ontbreken van zo'n natuurlijk schild tegen klein grut. Volgens de astronomen slaan er dan ook dagelijks meerdere rotsen in zonder dat we er erg in hebben. Hetzelfde geldt voor de Aarde, sporadisch merken we er iets van, bijvoorbeeld recentelijk in Noorwegen.

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden