Onze wereld kan men eigenlijk wel een universum binnen een universum noemen. In het heelal, om het maar eens zo te noemen, staat weinig echt stil en is er continu wel sprake van verplaatsing en verandering. Maar in datzelfde Heelal bevindt zich sowieso één hemellichaam waar beweging wel het motto van lijkt te zijn.
Jawel, onze planeet Aarde.
De aarde is een behoorlijk... levendige planeet te noemen. Natuurlijk omdat er zich allerlei vormen van levende organismen op bevinden maar tevens omdat de Aarde zich zelf behoorlijk levendig gedraagt.
De atmosfeer zorgt voor allerlei fenomenen, zoals stormen en wervelwinden, en de aardkorst zelf beweegt ook continu.


 
Met tot gevolg verplaatsing van continenten, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, tsunami's... enzovoort. Alles is in beweging, zo ook het klimaat.
Eerder heb ik al eens geschreven dat we ons eigenlijk aan het einde van een ijstijd bevinden, dat het enkel maar warmer kan worden, maar dat zegt dan al voldoende over het feit dat de temperatuur op de aarde dus eveneens in beweging is. Die schommelt ook op en neer.

De op dit moment dominante levensvorm op Aarde - u raadt het vast al, dat is de mens - heeft een motto wat al het bovenstaande eigenlijk zeer goed weergeeft, namelijk:
"Stilstand is achteruitgang"
De geschiedenis van deze levensvorm is er dan ook eentje vol van beweging. De mens is in de miljoenen jaren van zijn bestaan continu aan de wandel geweest.
En hierover wil het nu eens met u gaan hebben. En vooral over het waarom.

Dit zal het eerste deel worden van een beschouwing waarin ik wil laten zien hoe een rusteloze Aarde al wat uit haar is voort gekomen – dus al wat op die Aarde leeft – altijd deel heeft laten nemen aan haar variërende stemmingen, aan haar rusteloosheid. Eigenlijk is dit een heel natuurlijke zaak, want als een moeder nerveus is dan zijn haar kinderen dat doorgaans ook.


Homo Sapiens Sapiens, oftewel de dubbelop wetende of dubbelop verstandige mens, komt oorspronkelijk uit Afrika. Dat stukje informatie is inmiddels toch wel door de meeste mensen aanvaard.

In Afrika woonde op zijn minst 3 miljoen jaar geleden een voorouder van de huidige mens, laten we zeggen een primitief prototype van u en ik, die het potentieel had tot ontwikkeling.
Maar daarvoor moest ie natuurlijk wel een beetje worden geholpen, want als je tevreden bent met de omstandigheden waarin je verkeert, waarom zou je dan moeite ergens voor gaan doen?

Dus kwam er wat hulp om dit van nature best wel gemakzuchtige dier te motiveren. Dat was eigenlijk niet eens zo moeilijk in een wereld waar niets lange tijd hetzelfde blijft. Er veranderde waarschijnlijk iets in het klimaat, precies in een periode dat het die primitieve voorouder van de mens zo goed ging. Toen hij maar om zich heen hoefde te grijpen om iets te vinden om zijn maag te vullen.

Laten we die bewuste ´voorouder´ nu even Homo Erectus gaan noemen. Niet dat hij de eerste was,


want eigenlijk is een diertje als in bovenstaande illustratie dat eerder, maar ik stap voor dit verhaal liever een beetje middenin een lange periode van evolutie die minstens zo'n 40 miljoen jaar in beslag heeft genomen.

Na een periode van ontwikkeling die tot nu toe nog steeds als tamelijk duister mag worden beschouwd was daar ineens Homo Erectus als een reeds rechtop lopende voorouder. En met dat rechtop lopen had hij gelijk zijn mobiliteit over land ontdekt.

Homo Erectus was naast dat plots rechtop lopen gelijk ook een stuk slimmer geworden, de inhoud van zijn schedel was met 250 cc toegenomen naar 1100 cc.

Al deze ontwikkelingen maakten Homo Erectus de eerste in die lange lijst van voorouders die alles in huis had om ontevreden te kunnen worden over zijn leven en daar dan iets aan te gaan doen.
Een verandering in zijn leefsituatie kan de enige oorzaak zijn dat hij met frisse tegenzin ineens besloot in beweging te komen.
Al zal enige nieuwsgierigheid naar het onbekende natuurlijk eveneens wel wat hebben meegespeeld.

Homo Erectus liep dus rechtop en al denkt men daar eigenlijk doorgaans niet zo lang over na, het continu rechtop lopen vereist voor een primaat een langdurig evolutionair proces waarin allerlei veranderingen plaats moeten vinden aan het beendergestel.
Dat gaat niet zomaar ineens. En bovenal moet er een goede reden voor zijn. Overleving lijkt mij een tamelijk goede reden.
En zo moet ik dan toch nog even een stukje dat duistere deel van de menselijke evolutie instappen, uitpluizen hoe het zit met de directe voorouder van de Homo Erectus, waar men nog steeds tamelijk vaag over doet.

Er bestaan vele goede theorieën over hoe die ontwikkeling tot rechtop lopen is verlopen, al zijn die niet allemaal door de huidige 'wetenschap' tot de consensus gerekend. Maar er is binnen de wetenschap eigenlijk sprake van enig conservatief gedrag waarin men goede en tegen kritiek stand houdende theses toch niet aan wenst te nemen.
Mijn eerdere beschrijving van die voorouder die maar om zich heen hoefde te grijpen voor zijn voedsel en zich vooral niet al te druk hoefde te maken – zegt U het paradijs? Die gedachte kwam ook bij mij op – die voorouder was misschien eerder de directe voorouder van de zojuist genoemde Homo Erectus.

Homo Habilis, dat betekent trouwens de 'handige mens', was min of meer een tijdgenoot van de Erectus, de tijdvakken waarin zij leefden overlappen mekaar een beetje.

 

Laten we zeggen dat in oostelijk Afrika op een zeker moment in die duistere geschiedenis een grote groep hominiden woonde die het reuze naar de zin had daar. Totdat er iets gebeurde waardoor een groot deel van het woud waarin men woonde onder water kwam te staan. Iets dergelijks zou bijvoorbeeld in de buurt van het huidige Turkanameer in Ethiopië mogelijk kunnen zijn geweest.


(The Aquatic Ape theory)

Plotseling moesten hele stammen continu rechtop door het water waden naar drogere plekjes in bomen of andere plaatsen om voedsel te vinden. Na verloop van tijd ontdekten ze dat in dat water zelf ook voedsel te vinden was.
Op den duur verloren ze aardig wat lichaamshaar omdat al dat haar hen enkel maar hinderde en afremde in het water. Men kreeg daarvoor meer lichaamsvet onderhuids in de plaats om het lichaam toch nog een beetje op temperatuur te kunnen houden.
Tevens begon hun neus te veranderen en meer uit te steken zodat ie makkelijk afsloot als men onder water was met het hoofd. Het strottenhoofd daalde gelijk ook wat meer in zodat men lekker lang onder water kon blijven, en als men dan weer boven was met diepe teugen naar lucht kon happen.
Na verloop van tijd veranderden eveneens de handen en voeten iets van vorm om makkelijker en vooral sneller door het water te kunnen bewegen.

En hoe zat het dan met paren in het water?
Waterzoogdieren konden dat ook, zij het dan wel aangezicht tot aangezicht zodat men allebei met het hoofd boven water kon blijven. No more doggystyle dus!
En de babytjes die uit die daad geboren konden worden?


Dat ging ook prima in het water. Dat weet men tegenwoordig zeker nog maar al te goed.

Natuurlijk kostten al die lichamelijke veranderingen van de Homo Habilis wel wat tijd. Maar het resultaat na al die veranderingen was wel...


Homo Erectus, fier rechtop lopend, kaal, en vooral helemaal gereed om eens lekker aan de wandel te gaan.

Ik wil wel weer even aanstippen dat het enkel een verandering in klimaat kan zijn geweest wat de Homo Erectus deed besluiten zich niet weer aan te passen aan die nieuwe situatie binnen zijn directe leefomgeving maar deze keer naar een ander woongebied te gaan zoeken. Om te proberen een nieuw ´Hof van Eden´ te vinden.

Dat het klimaat in Afrika meerdere malen rigoureuze veranderingen heeft ondergaan, daarvan is men heden ten dage wel overtuigd trouwens.
Men heeft op diverse plaatsen (waaronder in Ethiopië) ontdekt dat er zich daar vroeger grote watervlakten moeten hebben bevonden waar hominiden leefden. Plaatsen waar nu haast geen druppel water meer te vinden is maar waar de Australopithecus die men de naam Lucy gaf ooit moet zijn verdronken.
Daarnaast heeft men in de Sahara, u weet wel die grote zandbak, sporen van vroegere rivierlopen gevonden.


Al met al zullen er redenen genoeg geweest zijn voor die Homo Erectus om ontevreden te worden over hoe zijn woonomgeving in negatieve zin veranderd was; er was steeds minder voedsel te vinden op een makkelijke manier en ze waren door het uitvoeren van hun favoriete bezigheid met teveel om dat beetje voedsel wat er nog te vinden was te delen. Homo Erectus ging dus aan de wandel.


Er bestaat een vermoeden dat deze ´hominide´ veel eerder dan Mozes nog – en tevens veel letterlijker - op de één of andere manier in staat was gebleken de Rode Zee over te steken naar het Arabisch schiereiland, waar het toen beslist nog niet zo woestijnachtig was als nu het geval is. Klimaten zijn nu eenmaal geen constante en dat ook nooit geweest.

Men heeft dit overigens kunnen vaststellen tijdens een onderzoek van het Mitochondrisch DNA, dat stukje DNA wat enkel langs de vrouwelijke lijn wordt doorgegeven. De zoektocht naar Eva, onze oermoeder.
Helaas wordt verder onderzoek naar die eerste hominiden buiten Afrika enigszins bemoeilijkt door het verbod in Saoedi-Arabië om archeologische opgravingen hiernaar te doen.



De Rode Zee was overigens niet de enige plaats waar Homo Erectus besloot Afrika te verlaten. De straat van Gibraltar bood eveneens een goede mogelijkheid tot het verlaten van dit werelddeel.

Of hij dit over land kon doen of dat hij hiervoor vaartuigen moest gebruiken, daar bestaat nog steeds veel onduidelijkheid over.
Er is een goede kans aanwezig dat de Middellandse zee in de tijd van Homo Erectus nog niet over een echte open verbinding beschikte met de Atlantische Oceaan. Want latere zeevaarders (de Feniciërs) zouden nog klagen over ondieptes in de buurt van de straat van Gibraltar.
De doorgang bij Gibraltar mag tegenwoordig dan wel een diep zijn, vlakbij bevindt zich het vulkaaneiland Alboran en dit zegt dan reeds voldoende over de stabiliteit van de aardkorst en de zeebodem aldaar.

 

Lange tijd moet zich hier een soort van dam hebben bevonden en in die tijd was de Middellandse zee, net als tegenwoordig de Dode Zee in Israël-Jordanië, slechts een groot met zout water gevuld meer wat enkel door twee grote rivieren als de Nijl en de Rhône en talloze kleinere rivieren op peil werd gehouden.
Aardbevingen door het oprukken van de Afrikaanse aardplaat hebben er op een zeker moment voor gezorgd dat de dam werd doorbroken en het water van de Atlantische oceaan in het bekken van de huidige Middellandse Zee stroomde.
Wanneer dit allemaal is gebeurd, daar bestaat nog steeds erg veel onduidelijkheid over.

In ieder geval had Homo Erectus voldoende mogelijkheden om Afrika te verlaten, en eenmaal buiten Afrika gekomen wandelde hij gewoon verder. Op zoek naar een aangename plaats om verder te kunnen leven.
Archeologisch onderzoek heeft aangetoond hoe ver deze voorouder van ons heeft weten te komen. Er zijn namelijk sporen van hem - en haar - gevonden in Spanje, Frankrijk (Tautavel), Turkije, India, China en Indonesië.

De vraag waarom een van oorsprong gemakzuchtig dier - wat liever aan pleziertjes dacht dan aan serieuze zaken - ineens zo'n enorme prestatie zou gaan verrichten door de halve wereld over te gaan wandelen is eigenlijk al een beetje beantwoord in het bovenstaande. Enkel de Aarde zelf kan voor deze rusteloosheid hebben gezorgd.

Homo Erectus was de eerste van die schepsels die tot onze voorouders mogen worden gerekend die Afrika verlieten, Toch maakt dit hem niet gelijk tot DE juiste voorvader van ons.
Want Afrika maakte het de achterblijvers in de millennia die zouden volgen dermate moeilijk dat na het vertrek van die eerste groepen er later nog velen zouden besluiten dit voorbeeld te gaan volgen.

In het volgende deel wil ik de achterblijvers van destijds ter sprake gaan brengen, voor wie Afrika ineens ook te klein bleek, of toch niet meer dat paradijsje wat het eerst wel was.

Realist: War ik vreemd vind aan deze theorie is dat Ethiopië het hoogland van Afrika is. Water blijkt daar dus niet staan. Ook is Ethiopië een zeer vochtig land en geen droogte wat in de tekst staat. Verder zeer leuk verhaal.
“I would rather have a mind opened by wonder than one closed by belief”
Op 01-12-2010 8:59:50 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Gerard:

Er veranderde waarschijnlijk iets in het klimaat, precies in een periode dat het die primitieve voorouder van de mens zo goed ging. Toen hij maar om zich heen hoefde te grijpen om iets te vinden om zijn maag te vullen.

Hieruit en ook om andere redenen kan men afleiden dat de mens vooral een fruit-eter is. Fruit blijft dan ook slechts ongeveer 15 minuten in de maag, terwijl groenten, noten en zaden al zo'n 3 uur nodig hebben om de maag te passeren. Vlees heeft ten minste 4 uur nodig.

verder:
Een klimaatverandering (sorry, deze keer zie ik er wel iets in ) die zich in een aantal decennia voltrekt en van zodanige aard is dat de soort gedwongen wordt een andere plek te zoeken, zal ook een versnelde (evolutionaire) aanpassing in de hand werken omdat de best aangepasten overleven tijdens de relatief snelle verdergaande verandering.

Verder zie ik een aantal aanwijzingen in het hele verhaal die tot de vorming van de psyche van de mens geleid kunnen hebben (veel van ons denken , zelfs moraal, zit bij de geboorte al in het brein)
'Don't forget rule number 6'
Op 01-12-2010 10:55:54 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Benny Lava: Best wel een lang verhaal, ik ga het vanavond thuis eens goed lezen.

Ik geloof niet zo in die aquatic ape theorie. Als een diersoort al zo lang in het water leeft dat zijn lichaam zich aan gaat passen dan lijkt het me sterk dat hij er weer mee ophoudt om over de savanne achter zebra's aan te rennen. Want daar is ons lichaam op gebouwd, rennen. En als een diersoort ervoor kiest om in het water te leven dan zal hij toch wel zwemmen in plaats van waden? Dat is een stuk efficienter namelijk.
My loony bun is fine.
Op 01-12-2010 0:25:33 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
welja: Ach ja, dat zou ook kunnen natuurlijk.
Laatst zag ik iemand gelukkig staan te wezen.
Op 01-12-2010 13:03:33 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Gerard:
Benny Lava:

Best wel een lang verhaal, ik ga het vanavond thuis eens goed lezen.

Ik geloof niet zo in die aquatic ape theorie. Als een diersoort al zo lang in het water leeft dat zijn lichaam zich aan gaat passen dan lijkt het me sterk dat hij er weer mee ophoudt om over de savanne achter zebra's aan te rennen. Want daar is ons lichaam op gebouwd, rennen. En als een diersoort ervoor kiest om in het water te leven dan zal hij toch wel zwemmen in plaats van waden? Dat is een stuk efficienter namelijk.

Tenzij ergens tijdens het veranderingsproces het weer gunstiger was om weer op het lang te gaan leven. het is niet wit of zwart, het eén of het ander, maar een scala aan mogelijkheden. Wolken zien er ook telkens anders uit, aan een bood groeien nooit 2 exact dezelfde bladeren.
'Don't forget rule number 6'
Op 01-12-2010 16:14:32 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Benny Lava:
Gerard:

Benny Lava:

Best wel een lang verhaal, ik ga het vanavond thuis eens goed lezen.

Ik geloof niet zo in... *KNIP* ...een stuk efficienter namelijk.

Tenzij ergens tijdens het veranderingsproces het weer gunstiger was om weer op het lang te gaan leven. het is niet wit of zwart, het eén of het ander, maar een scala aan mogelijkheden. Wolken zien er ook telkens anders uit, aan een bood groeien nooit 2 exact dezelfde bladeren.
Ja dat is zo maar hoe ver terug in het proces wil je gaan om die voorouder te vinden die in het water leefde of daar in ieder geval zoveel tijd doorbracht dat zijn lichaam zich erop aanpaste? Uiteindelijk stammen alle landdieren van waterdieren af.

Hoe het ook zit, alle argumenten die gegeven worden voor die wateraap theorie zijn te weerleggen. Om er maar een te noemen, babies kunnen zwemmen dat klopt, maar dat kunnen vrijwel alle zoogdieren. Babies kunnen niet zelf hun hoofd boven water houden en dat zou toch te denken moeten geven nietwaar?
My loony bun is fine.
Op 01-12-2010 17:54:13 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Gerard:
Benny Lava:

Gerard:

Benny Lava:

Best wel een lang verhaal, ik ga het vanavond thuis eens goed lezen.

Ik geloof niet zo in... *KNIP* ...een stuk efficienter namelijk.

Tenzij ergens tijdens het veranderingsproces het weer gunstiger was om weer op het lang te gaan leven. het is niet wit of zwart, het eén of het ander, maar een scala aan mogelijkheden. Wolken zien er ook telkens anders uit, aan een bood groeien nooit 2 exact dezelfde bladeren.
Ja dat is zo maar hoe ver terug in het proces wil je gaan om die voorouder te vinden die in het water leefde of daar in ieder geval zoveel tijd doorbracht dat zijn lichaam zich erop aanpaste? Uiteindelijk stammen alle landdieren van waterdieren af.

Hoe het ook zit, alle argumenten die gegeven worden voor die wateraap theorie zijn te weerleggen. Om er maar een te noemen, babies kunnen zwemmen dat klopt, maar dat kunnen vrijwel alle zoogdieren. Babies kunnen niet zelf hun hoofd boven water houden en dat zou toch te denken moeten geven nietwaar?

Baby's kunnen behalve krijsen, poepen en piesen verder nog niet zoveel en lopen evenmin. Ze zouden na de geboorte niet hoeven blijven zwemmen of zich drijvend houden, omdat de moeder ze bij zich kan houden. De mens is één van de weinige landzoogdieren die echt van water houdt, dat zegt toch ook wel iets?

(bericht gewijzigd op 2-12-2010 5:04:04)
'Don't forget rule number 6'
Op 01-12-2010 20:49:31 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Benny Lava:
Gerard:

Benny Lava:

Gerard:

Benny Lava:

Best wel een lang verhaal, ik ga het vanavond thuis eens goed lezen.

Ik geloof niet zo in... *KNIP* ...een stuk efficienter namelijk.

Tenzij ergens tijdens het veranderingsproces het weer gunstiger was om weer op het lang te gaan leven. het is niet wit of zwart, het eén of het ander, maar een scala aan mogelijkheden. Wolken zien er ook telkens anders uit, aan een bood groeien nooit 2 exact dezelfde bladeren.
Ja dat is zo maar hoe ver terug in het proces wil je gaan om die voorouder te vinden die in het water leefde of daar in ieder geval zoveel tijd doorbracht dat zijn lichaam zich erop aanpaste? Uiteindelijk stammen alle landdieren van waterdieren af.

Hoe het ook zit, alle argumenten die gegeven worden voor die wateraap theorie zijn te weerleggen. Om er maar een te noemen, babies kunnen zwemmen dat klopt, maar dat kunnen vrijwel alle zoogdieren. Babies kunnen niet zelf hun hoofd boven water houden en dat zou toch te denken moeten geven nietwaar?

Baby's kunnen behalve krijsen, poepen en piesen verder nog niet zoveel en lopen evenmin. Ze zouden na de geboorte niet hoeven blijven zwemmen of zich drijvend houden, omdat de moeder ze bij zich kan houden. De mens is één van de weinige landzoogdieren die echt van water houdt, dat zegt toch ook wel iets?

Kortom, het argument van zwemmende babies kan de prullenbak in. En je andere stelling, hoe kom je daarbij?
My loony bun is fine.
Op --0 0:17:39 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Meneer Glimlach: Interessant artikel, ik wacht op het vervolg...
Wie weet tegenwoordig nog wat waar is?
Op --0 21:53:32 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
RB: Zo, weten we ook weer waar de komende, extreme winter vandaan komt. BP, bedankt.

The Gulf of Mexico is Dying, A Special Report on the BP Gulf Oil Spill

http://phoenixrisingfromthegulf.wordpress.com/2010/12/01/the-gulf-of-mexico-is-dying/
'It's lonely in the saddle since the horse died.'
Op --0 23:59:26 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden