Vroeger, toen de schepen van hout waren en de mannen nog van staal was het leven zo veel simpeler. Als je bijvoorbeeld werk zocht dan diende je, met de pet in de hand, jezelf aan bij een baas en hoopte op diens goedertierenheid om je een baantje te gunnen. Als je als werknemer al eerder elders arbeid had verricht dan nam je zogenaamde 'getuigschriften' mee van eerdere werkgevers en gaf je referenties op waar je toekomstige werkgever informatie over je kunde en betrouwbaarheid kon inwinnen. Tegenwoordig heeft iedereen een 'curriculum vitae'. Een curriculum vitae is niets anders dan een beknopte opsomming van iemands carrièrepad waaruit al het kennen en kunnen moet blijken. Niet zelden (naar schatting 30 tot 40% van de gevallen is een dergelijk document door de opsteller... euh... 'positief aangepast' in het gunstige geval of keihard gelogen in het slechtste geval. Potentiële werkgevers rest dan niets anders dan om de gok te nemen of een bedrijf in de arm te nemen dat c.v.'s checkt. Het is dus niet verwonderlijk dat werkgevers tegenwoordig naar andere manieren zoeken om de juiste persoon voor de baan te vinden. Een gat in de markt voor psychologen die tegen riante vergoedingen kandidaten een zogenaamde 'assessment' laten doorlopen.

uitdagende omgeving met leuke collegas
(Welke idioot heeft ooit eens verzonnen om van het aards paradijs een werkplaneet te maken?)

Als je vroeger secretaresse wilde worden, dan volstond een typediploma, een steno-certificaat en het foutloos kunnen schrijven en spreken van de taal. Tegenwoordig zijn die skills wat meer naar de achtergrond gedrukt en moet men vooral in "het team passen", "stressbestendig zijn" en "ondersteuning bieden aan het management". Allemaal 'containerbegrippen' waarmee zowel de werknemer als de werkgever eigenlijk niet zoveel kunnen.

Want wanneer pas je in een team? Tegen hoeveel en wat voor soort stress moet iemand bestand zijn om 'stressbestendig' te zijn en wat verstaat iemand onder 'ondersteuning bieden aan het management' en tot hoever strekt die ondersteuning dan? Kortom iedereen die het proces van solliciteren en aannemen kent heeft wel eens met deze materie van doen gehad. En maar al te vaak met wisselend succes (kijk bijvoorbeeld maar eens rond op uw werkplek en vraag jezelf eens af met de kennis van nu of je bepaalde personen aangenomen zou hebben). Het besluit om iemand aan te nemen is voor een groot deel nattevingerwerk of de persoonlijke voorkeur van de 'recruiter' of personeelschef zoals dat vroeger heette.

Onlangs besloot ik maar weer eens van baan te veranderen en het eerste gesprek met de mensen van de door mij gewenste werkplek verliep voorspoedig. Op zich niet zo verwonderlijk, immers het betrof een interne sollicitatie en één van mijn gesprekspartners was ooit eens mijn manager op een andere afdeling geweest. Mijn kwaliteiten als werknemer en persoon waren dus bekend. Toch werd ik niet gelijk aangenomen omdat het bedrijf inmiddels de regel heeft die voorschrijft dat alle potentiële kandidaten pas kunnen worden aangenomen als zij succesvol een assessment doorlopen.

Kennelijk zegt mijn c.v., mijn personeelsdossier, mijn presentatie op het sollicitatiegesprek en het feit dat men eerdere werkervaring met mij had niet zo veel meer en moeten er psychologen en een batterij testen aan te pas komen om erachter te komen of ik wel of niet geschikt zou zijn voor de functie. Eigenlijk was ik ook wel nieuwsgierig hoe professionele 'corporate profilers' mij zouden beoordelen in relatie tot de functie. En dus stond ik enige tijd later voor een enorm intimiderend glimmend kantoorpand van een bedrijf dat gespecialiseerd is in het doorwrochten van sollicitanten.

Voor mijn toekomstige functie had men een op maat gesneden assessment. Het zou een hele dag in beslag nemen en bestaan uit onder andere rollenspellen, intelligentietesten, persoonlijkheidtesten, competentietesten, stresstesten en testen om mijn analytische vermogens te meten. Op de rollenspellen, waarbij men met acteurs bepaalde situaties nabootst, na mocht ik de dag zelf indelen. Paranoïde als ik ben veronderstelde ik dat ook dat een test was. Enfin. Ik worstelde mijzelf door stapels "wat-hoort-niet-in-het-rijtje-thuis-vragen", "als-dan-puzzeltjes", "A-staat-tot-B-als-C-staat-tot-? raadsels" en de acteurs die hun uiterste best deden om het bloed onder mijn nagels vandaan te halen. Arrogant als ik ben wuifde ik goede adviezen zoals lees eerst goed de opdrachten voordat je aan een test begint weg en begon gewoon met opdracht één. Natuurlijk was het beter geweest als ik eerst het materiaal had doorgenomen en keurig een planning had gemaakt, maar ik ben nu eenmaal niet van plannen. En al helemaal niet als men het van me verwacht.

Ik was natuurlijk veel te vroeg klaar met alle opdrachten en moest wachten op de 'eindbaas'; het persoonlijke gesprek met een psycholoog. De psych in kwestie bleek een sympathieke man en ik besloot om maximaal open te zijn en werkelijk niets achter te houden. Ik wist dat ik daarmee een zeker risico liep mijn kans op de baan te verspelen maar anderzijds had ik het idee dat als ik mijzelf beter zou voordoen dan dat ik ben, ik wel eens op de verkeerde plek terecht zou kunnen komen. Aan het einde van de dag vertelde men mij dat ze alle gegevens zouden verwerken en dan eerst de resultaten per telefoon met mij delen. Als ik dan een akkoord zou geven zou men de bevindingen aan de werkgever kenbaar maken en anders niet. Hieronder plaats ik integraal de uitslag van mijn assessment.

Het onderzoek is gericht op de functie van XXXXXXXX bij XXXXXXXX. In overleg met de opdrachtgever is vastgesteld dat in deze functie de navolgende competenties het meest belangrijk zijn:

Analytisch vermogen; Hoofd- en bijzaken onderscheiden; een vraagstelling in onderdelen uitsplitsen en logische verbanden leggen tussen de verschillende deelaspecten.

Inventiviteit; Genereren van verschillende, soms onconventionele ideeën en oplossingen.

Klantgerichtheid; In het denken en handelen de klant centraal stellen.

Samenwerken; Een constructieve bijdrage leveren aan de samenwerking, in het bijzonder aan de sfeer en de relaties binnen de groep of het team.

Aansturen; Aansturen van mensen en processen, daarbij de voortgang bewakend.

Overtuigingskracht; Op basis van persoonlijk overwicht invloed uitoefenen op mensen en situaties. Ideeën duidelijk en stellig communiceren, gericht op acceptatie. Weerstanden; overwinnen.

Resultaatgerichtheid; Concrete doelen als uitgangspunt nemen voor het eigen gedrag en hieraan vasthouden totdat het doel bereikt is.

Stressbestendigheid; Effectief blijven werken onder grote druk, bij tegenslag en/of in een hectische omgeving.

In de toelichting zal ook aandacht besteed worden aan de overige, voor een effectief functioneren noodzakelijke eigenschappen.

Blad: 2 / 1403279
XXXXXXXX
Algemeen overzicht

Dit rapport is gebaseerd op de uitkomsten van intelligentietests, persoonlijkheidsvragenlijsten, simulatie-opdrachten en een competentiegericht interview.

ik volgens psychologen

De heer XXXXXXXX is een opvallende man; eigenzinnig, onafhankelijk, soms provocerend in zijn manier van praten, maar ook met humor en ongenadige zelfrelativering. In zijn werk competent, een kritische en onafhankelijke denker die doet wat gedaan moet worden. In de uitvoering is hij stressbestendig en doortastend, bestand tegen werkdruk en druk van anderen. Een teamwerker is hij in de zin dat hij voor collega's doet wat verwacht mag worden. Hij is echter geen gezelligheidsdier dat zich inzet voor de sfeer. Meer een collega die het liefst zijn eigen gang gaat, zeker als hij weinig deelt met zijn collega's. Wanneer men dat accepteert, heeft men aan de heer XXXXXXXX een competente medewerker.

Toelichting:

De heer XXXXXXXX presenteert zich als een energiek persoon. Hij is in zijn optreden alert, voortvarend; een eigenheimer met een schil van ongeïnteresseerdheid naar anderen toe. Iemand met een brede belangstelling, maar niet iemand die wil overbrengen dat hij investeert
in contact. Met de heer XXXXXXXX is een inhoudelijk boeiend gesprek te voeren wanneer hij daartoe genegen is en dan kan men een authentieke en goed onderbouwde mening van hem verwachten.

Voor de functie XXXXXXXX wordt minimaal mbo-niveau gevraagd. Dat niveau is nodig om snel situaties te kunnen analyseren. Bij het onderzoek naar de intellectuele aanleg laat de heer XXXXXXXX dat niveau ook zien. Hij kan goed schema's doorzien en kritisch naar gegevens kijken. De heer XXXXXXXX moet zich dan ook in normaal tot vlot tempo in de nieuwe rol kunnen ontwikkelen. In zijn werk is de heer XXXXXXXX heel doortastend. Hij wacht niet af wanneer er iets gebeurt maar komt direct in actie. Opvallend aan hem is zijn sobere, zuinige, doelgerichte manier van werken. Hij gaat direct naar de oplossing, is niet iemand om een situatie eerst even rustig en breed te analyseren en te bekijken. Dit wil niet zeggen dat hij onvoldoende analytisch is; hij gaat gewoon snel over naar het oplossen van wat er speelt. In het contact met anderen geldt eigenlijk hetzelfde. In de samenwerking zal men hem leren kennen als een competente collega, iemand die weet wat hij aan het doen is. Een betrouwbare collega in de zin dat hij direct handelt, goed overzicht heeft en doet wat gedaan moet worden. Hij is niet iemand die zich actief inzet voor de sfeer in een groep.

Wanneer hij constateert dat hij niets met zijn collega's heeft dan kan hij op zichzelf zijn. Het liefst leeft hij langs anderen heen wanneer hij niets met ze heeft. In die zin zoekt hij geen contact, geen collega die zorgt voor gezelligheid. Ook geen collega die conflicten veroorzaakt trouwens, maar wel een collega die zegt wat hij vindt wanneer daar om gevraagd wordt, ongeacht hoe de ander dat vindt. Hij is soms dwars, heeft een zeker plezier in het innemen van een afwijkende opstelling. Hij heeft overigens meestal gelijk in zijn eigenwijsheid. De heer XXXXXXXX zal anderen ook niet bespelen om in de gratie te komen, of om geliefd te worden. Wanneer hij iets nodig heeft dan legt hij dat heel open en direct op tafel. Hij heeft iets stoïcijns in zijn stijl, iets nonchalants. Vooral nuchter en rationeel in het contact.

Als het erbij hoort en nodig is voor een goede taakuitvoering dan is hij zeker wel bereid om anderen te helpen. In die zin zeker een collega die weet dat men elkaar nodig heeft om het werk goed te doen en die verantwoordelijkheid neemt hij dan ook. De heer XXXXXXXX is zonder meer besluitvaardig. Hij doet wat gedaan moet worden, beslist wat besloten moet worden. Hij laat zich daarbij niet beïnvloeden of onder druk zetten door degene die een verzoek aan hem doet. Hij is daar te onafhankelijk voor en kijkt wat voor het totale proces het beste is. In die zin is de heer XXXXXXXX iemand die verder kan kijken dan wat er direct voor zijn neus gebeurt.

drs. XXXXXXXX
Psycholoog

n.b. namen en benamingen zijn onherkenbaar omdat er geen goedkeuring is verkregen om het document integraal weer te geven. De functie is onleesbaar omdat het om een unieke functie gaat en de werkgever daaruit is te herleiden.

De uitkomsten van het rapport verbaasde me in positieve zin. Ik kan niet anders dan toegeven aan alles wat de psycholoog over mij schreef. Zelf zou ik voor een andere (meer vleiende) bewoording gekozen hebben maar dat zou weer meer over mijn ego zeggen dan over de inhoud. 'Spot on' zoals de Engelsen zouden uitroepen of 'de spijker op de kop geslagen". Ik vond het heel erg leuk om op deze manier een spiegel voor gehouden te worden.

Het blijft voor mij als leek een raadsel hoe de psycholoog tot die uitkomst was gekomen. Tijdens het gesprek met de psycholoog was het onderwerp werk en hoe ik daar mee zou omgaan niet naar voren gekomen. Het gesprek leek meer keuvelen over het wel en wee van mijn leventje. Ik heb wat kwinkslagen gemaakt en ben wat serieuzer geweest over bepaalde zaken uit mijn privéleven. Eigenlijk niets bijzonders. Hetzelfde gesprek had ik net zo goed kunnen voeren met een volslagen vreemde in de trein. Knap gedaan van die zielenknijper. Mijn toekomstige werkgever liet zich niet afschrikken en besloot dankzij of ondanks de uitslag van het assessment om mij aan te nemen. Yay?

Werknemers zijn wettelijk verplicht om een getuigschrift af te geven en er zijn er maar weinige die daar hun ongezouten kritiek in kenbaarmaken. Zoiets zien we ook vaak terug bij de overheid waarbij iemand die niet helemaal volgens de verwachting functioneert toch "eervol ontslag" krijgt. Ikzelf heb nooit gebruik gemaakt van getuigschriften (voor zover ik die bezit) en ik heb nog nooit een werkgever ontmoet die er naar vroeg. Logisch, de meeste bedrijven schrijven zo een ding uit met standaard teksten en zijn allang blij dat de 'rotte appel' of 'overloper' is vertrokken.

Referenties opgeven is ook al zo een subjectieve bezigheid. Natuurlijk geef je de werkgever of manager op waarmee het klikte of de naam van een bevriend persoon. Dat deed ik 20 jaar geleden al toen iedereen er dankzij een faillissement uit vloog. Ik gaf mijn toenmalige collega op als referentie maar zei dat ik voor hem had gewerkt, mijn collega deed hetzelfde maar noemde dan mijn naam. Niemand zou er achter komen immers de boel was failliet dus waar kan je het checken. Hoewel leuk bedacht was er in geen van de gevallen door werkgevers bij de opgegeven referenties navraag gedaan. Kennelijk weten werkgevers dat referenties met een korreltje zout moet worden genomen of het interesseert ze gewoon niet.

Uit sollicitatiebrieven kan een werkgever tegenwoordig ook weinig meer opmaken. De meeste brieven zijn kant en klaar te downloaden en staan vol met de gebruikelijke clichés en dooddoeners.

Het sollicitatiegesprek zelf kan enigszins bepalend zijn. Alhoewel men tegenwoordig overal sollicitatietraining kan krijgen. Met een beetje acteertalent en het gebruik van wat psychologie van de koude grond kan men doorgaans de uitkomsten van gesprekken manipuleren. Niet zelden hebben de mensen die je gaan aannemen geen idee wat écht nodig is voor de functie en houden zich krampachtig vast aan de holle functiebeschrijving die veel bedrijven menen te moeten hebben. Pas als je een toekomstig direct leidinggevende tegenover je hebt zitten komt het er op aan. Maar dan gaat het niet per se om je skills (skills kan je leren) maar meer of je in "het pulletje past".

Zoals we eerder zagen zijn curriculum vitae niets anders dan fraaie productbrochures en niet zelden voorzien van (kleine) onwaarheden. Het is dus niet zo verwonderlijk dat bedrijven naar andere manieren zoeken om de juiste kandidaat te vinden. En zo ontstonden er bedrijven die bij potentiële kandidaten een achtergrondcheck doen en natuurlijk de psychologen die een min of meer wetenschappelijke aanbeveling doen. In die zin is het vreemd dat er überhaupt nog gesproken moet worden met personeelsfunctionarissen en managers of werkgevers.

leuk he werken
(Internationale en dynamische omgeving met leuke collega's? yeah right)

Kennelijk zijn assessments hot. Volgens Google bestaan er talloze bedrijven en bedrijfjes die niets anders doen dan aspirantwerknemers als een lab-rat door hun testen te laten rennen. Maar krijgt men dan ook wat uitkomsten laten zien? In de boekhandel zijn diverse boeken te verkrijgen over het onderwerp hoe met assessments om te gaan. Op het Internet kan men testen oefenen en staat het vol met tips en trucs om zo ongeschonden mogelijk door het assessment heen te komen. Iedereen wie een beetje tot drie kan tellen en zijn of haar gezonde verstand gebruikt kan een assessment positief beïnvloeden. De mate waarin blijft natuurlijk afhankelijk van de geslepenheid van de persoon in kwestie.

Als assessment hèt instrument bij uitstek is om de juiste mensen op de juiste plek te zetten kan men zich afvragen hoe al die falende werknemers (van managementtop tot portier) ooit zijn aangenomen. Het feit dat iemand volgens een test een bepaalde intelligentie heeft of persoonlijkheidseigenschappen wil natuurlijk nog niet zeggen dat die in een bepaalde omgeving ook tot uiting komen.

Zelf heb ik ervaren dat men aanvankelijk erg gecharmeerd is van mijn directe en open communicatie en de wijze waarop ik bepaalde zaken in een compleet ander licht zie. Maar op het moment dat men mij aanneemt dan blijken die kwaliteiten in de praktijk toch minder gewenst. In het land der blinde is éénoog koning en menig manager heeft zijn personeel toch liever blind. Dat heeft niets met logica, resultaatgerichtheid of bedrijfsbelang te maken maar met het domweg overleven van de betreffende manager(s). Die overigens niet zelden en om dezelfde redenen op hun beurt kort en dom worden gehouden door de directietop.

Vorig jaar kreeg een aantoonbaar slecht functionerende chef van afdeling A promotie om bij afdeling B de scepter te gaan zwaaien. En dat terwijl iedereen dacht dat een goed functionerende kracht bij afdeling B die promotie zou krijgen. Ik zocht de verantwoordelijk manager op en vroeg hem naar zijn beweegredenen. Het antwoord was dat hij liever een goed functionerende kracht op zijn plek liet zitten dan hem te promoten en maar af te wachten wat hij ervoor terug kreeg. Management logica in een notendop. Inmiddels heeft de goed functionerende kracht de eer aan zichzelf gehouden en is gedesillusioneerd opgestapt. Nu zit de manager met een sukkelende chef en een halfbakken kracht.

Ik verwacht dat het niet lang meer zal duren voordat ook het bedrijfsleven door heeft dat assessments hoogstens een indicatie kunnen zijn en dat het proces van het in dienst nemen van werknemers lastiger is dan men denkt. Toch ligt de schuld op de eerste plaats niet bij de sollicitant maar bij het bedrijf zelf. Groter dan de leugens in een c.v. zijn de personeelsadvertenties zelf. Wie kent ze niet de kreten zoals: "Wie komt ons gezellige team versterken", of: "wil jij werken in een leuke uitdagende omgeving", of: "Internationaal opererend bedrijf zoekt innovatieve professionals". Wie aangenomen wordt komt niet zelden in een suf kantoortje waarbij men gebonden is aan verstikkende beleidsregels en elkaar beconcurrerende collega's. Ik ben dan ook zeer benieuwd of ik de gevraagde competenties voor mijn nieuwe functie daadwerkelijk mag aanwenden in een omgeving die men mij beloofde. Dat zou nog eens een aangename verrassing zijn.

(Ik werk al 28 jaar onafgebroken en voltijds voor verschillende werkgevers en ben tussendoor ook enkele jaren ondernemer geweest. Ik heb voor een internationaal bedrijf de selectie en werving van automatiseerders gedaan en heb praktijklessen gegeven voor opleidingsinstituten. Ik ben totaal ongeschikt voor een leven achter een bureau en ben na al die jaren nog steeds van mening dat de mensen die het meest krijgen dat het minste verdienen.)
Gerard: De zin "Hij heeft overigens meestal gelijk in zijn eigenwijsheid." zou inhoudelijk beter kloppen als er zou staan: "Hij heeft overigens meestal gelijk in zijn eigen wijsheid."
'Don't forget rule number 6'
Op 15-12-2010 8:35:40 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
bjdejong: Ik ben in mijn leven 2 goede managers tegengekomen die ook nog sociaal waren!

Eén daarvan zei: Een manager is de olie in een bedrijf en de werknemers zijn de raderen. De manager moet er voor zorgen dat alles soepel loopt hij is de link tussen de afdelingen, werknemers en top. Doet hij dit niet dan gaat het stroef lopen en op den duur faalt het. Meestal wijs je dan een werknemer aan en die vliegt eruit voor zijn eigen falen. Als een manager het goed voor elkaar heeft dan kan hij ongeveer 3 maanden niets doen zonder dat dit schade oplevert. Daarna moet hij weer goed gaan managen.

De meeste managers gedragen zich als zand of een ander radertje. Ze zien collega's met veel kennis van zijn vak als concurrent. Terwijl ze dat als een zege moeten zien. Die kennis kun je gebruiken, dat noemen ze samenwerken! Veel managers denken dat zij alles moeten weten terwijl ze moeten managen. Voor hun is hun vak één van prestige en macht, degene die zich daarboven kunnen stellen functioneren al veel beter.

Waarom gaat het zo slecht in onderwijsland, zorgland, NS, banken, verzekeringsmaatschappijen enzovoort. Dat heet de vloek van management, mensen die hun vak niet verstaan en daar voor persoonlijk gewin staan of vechten tegen mensen van wie ze denken dat dat hun concurrent is.

Voor de managers:
Het personeel is je kapitaal, niet je winst!
Je verkoopt je gereedschap niet, als je een huis wilt bouwen.

Versta je eigen vak en begrijp dat je werknemers hun vak moeten verstaan en jij niet het hunne.

Wees niet zo'n schijthaas en stap af van je angsten.
Op 15-12-2010 9:35:37 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
bjdejong: Dat laatste stukje is wel leuk: en ben na al die jaren nog steeds van mening dat de mensen die het meest krijgen dat het minste verdienen.

In het onderwijs is het zo dat je als meester of juf in het basisonderwijs het minste verdient. In het voortgezet onderwijs verdien je iets meer en in het hoger onderwijs verdien je veeel.

Hoe minder je verdient des te harder je moet werken, heel hard werken is het op een basisschool. VMBO is ook loeihard werken en mentaal zwaar. Op het HBO en hoger is het het lichtste werken en je verdient het meeste. Veel docenten daar scoren didactisch 0,0. Halve nerds die hun vak als docent niet verstaan, ok ze hebben een hoge kennis van een bepaald onderdeel.

Didactiek is iets unieks, dat heeft niet iedereen. Denk maar eens terug aan je jeugd, wie gaf er nu goed les en wie niet. Jammer dat dit niet gewaardeerd wordt.
Op 15-12-2010 9:44:09 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Pieter: Ik mis nog een standaard zin in de vacature-omschrijving: geen 9-tot-5-mentaliteit. Dat betekent dat je bereid moet zijn om over te werken en flexibel inzetbaar bent.

Ik heb eens heel kort voor zo'n bedrijf gewerkt. Maar als ik een keer flexibel eerder naar huis wilde, mocht dat niet. Terwijl ik wel genoegen moest nemen met wisselende werktijden.

Verder is het soms niet verstandig om mensen zomaar te bevorderen als ze vreselijk goed zijn in wat ze doen. Die mensen kunnen op een iets te hoog niveau terechtkomen, waardoor ze wegkwijnen. Dat heet het 'Peter principle': in een hiërarchie stijgt elke werknemer tot zijn niveau van incompetentie.
No shit, Sherlock
Op 15-12-2010 10:02:38 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
nupeet: Duidelijk Bert, heb laatst ook zoiets mogen meemaken, waarbij vooral de persoonlijkheid uitgelicht werd, op mijn tegenwerping dat de persoonlijkheid niet is wie ik ben maar wat ik ben, werd niet inhoudelijk ingegaan, toch was t onderzoek, zoals ook in jou geval, wel verhelderend. Misschien is t wat om overal vanaf de werkvloer tot en met directie, deze assessments door 'corporate profilers' te laten houden, zeg 1 keer per jaar, en de uitkomsten dan wel openbaar maken en niet in een laatje laten verdwijnen, bij het wel of niet voldoen aan de gestelde eisen.
Vanaf nu ben ik, na 30 jaar werkzaam te zijn geweest in diverse functies, weer proactief en adequaat op zoek naar ander werk, erg vermoeiend maar dat kan aan mijn leeftijd liggen (volgens dokter en dochters) of aan het jaargetijde.
In ieder geval Suc6 toegewenst, dank voor je openheid en blik in de werkplaneet keuken.
Unity in the Heart of Diversity
Op 15-12-2010 0:39:27 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Benny Lava:
Het liefst leeft hij langs anderen heen wanneer hij niets met ze heeft. In die zin zoekt hij geen contact, geen collega die zorgt voor gezelligheid. Ook geen collega die conflicten veroorzaakt trouwens, maar wel een collega die zegt wat hij vindt wanneer daar om gevraagd wordt, ongeacht hoe de ander dat vindt. Hij is soms dwars, heeft een zeker plezier in het innemen van een afwijkende opstelling. Hij heeft overigens meestal gelijk in zijn eigenwijsheid.
Sjezus Bert, je lijkt me een verschrikkelijk irritant mens.

Wel een goed stuk trouwens, interessante materie.

Ik heb wel eens gehoord dat men bij een sollicitatie al in de eerste paar seconden besluit of je afvalt of doorgaat naar de volgende ronde. Of was het nou dat een vrouw binnen drie seconden nadat ze je ontmoet besloten heeft of ze sex met je kan hebben? Misschien wel allebei. Anyway, het is allemaal vooral onderbuikgedoe. Ik kan bijvoorbeeld eigenlijk niks, ben een chaoot van de buitencategorie, heb een autoriteitsprobleem en een concentratiestoornis, ben liever lui dan moe, heb geen diploma's maar ik ben nog nooit afgewezen voor een baan waar ik op solliciteerde want ik kan wel lekker lullen. Ik weet zeker dat ik word aangenomen op charmes en oppervlakkig geouwehoer met veel trendy middle-management jargon, je bent voor 80% binnen op die manier.
Ik werk al jaren op kantoren in logistieke functies voor de duidelijkheid.
My loony bun is fine.
Op 15-12-2010 0:42:45 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Pieter:
Benny Lava:

Ik werk al jaren op kantoren in logistieke functies voor de duidelijkheid.


Magazijnmeester?
No shit, Sherlock
Op 15-12-2010 0:52:28 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Benny Lava:
Pieter:

Magazijnmeester?
In mijn jonge jaren heb ik dat wel gedaan, vanaf mijn 22ste zit ik op mijn reet achter een computer. Ik hou me nou al jaren bezig met import en export, rapportages, analyses, procedures opzetten, voorraadbeheer en grenswetenschappelijk internetten.
My loony bun is fine.
Op 15-12-2010 13:00:14 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Jawadde: Mijn toch niet geringe ervaring in het bedrijfsleven heeft me geleerd dat het allemaal om de egootjes draait!
En met het proberen vermijden van risico's... Angst dus!
Waarbij men, zoals zo dikwijls, hierin eventjes te ver doorschiet.

Men gaat dus meer moeite, geld en energie gaan steken, in het proberen ontlopen van het risico, dan het risico zelf ooit geweest kon zijn.

Twintig jaar terug ging ik een half uurtje praten met mijn toekomstige baas, waarna hij, op zijn gevoel afgaand, mij al dan niet een kans gaf.

Men mag proberen wat men wil, pas nadat men een weekje of wat met iemand samengewerkt heeft kan je echt weten of hij al dan niet geschikt is, of zou kunnen zijn.

Maar men theoretiseert en vooral "proffesionaliseert" aanwerven zodanig, dat het geneesmiddel al vele malen de mogelijke ziekte overtreft.

Eigenlijk is het een gevolg van onze denkwijze en het niet meer durven op ons gevoel afgaan. Dat vervangen we dus door allerlei zogenaamde "objectieve" criteria.

En akkoord, ik ga echt wel liefst bij een dokter die echt wel als dokter afgestudeerd is, en ik laat het liefste een brug bouwen door een echte ingenieur.
Maar 80% van de beroepen zijn "gewone" beroepen waarvoor lang niet zoveel capaciteiten nodig zijn als gevraagd.

Ik ken een geval van een meisje dat in een bedrijfs keuken aan de slag wou, en dat niet aangenomen werd, ... OMDAT ZE DE AANWERVINGSPROEVEN NIET KON AFLEGGEN MET DE COMPUTER.
Ik heb ook eens een vacature gezien, waarin men én een hoger diploma, én 5 jaar ervaring diende te hebben, maar slechts maximum 25 jaar mocht zijn.

....
Op 15-12-2010 21:25:49 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Jawadde: Tja, het kan altijd natuurlijk...

Enfin, zot zijn doet geen zeer, zoveel is zeker duidelijk als het om aanwerven gaat. Tot op het paranoïde af dus.

Men stelt zich natuurlijk nooit de vraag waarom zoveel mensen eigenlijk hun CV "aanpassen"...
Tja, wat denkt u? Omdat de eisen zo onnatuurlijk en onmenselijk hoog geworden zijn, en men aanwerft met zoveel vooroordelen tegenover mensen, dat men toch iets moet doen, om aan de slag te kunnen.
Natuurlijk worden mensen die dat doen, dan maar al te graag als "BEDRIEGERS" en dus als onbetrouwbaar bestempelt.

Het is uiteindelijk het verhaal van de hond die in de eigen staart bij, maar het zelf niet beseft.

En dan de werkgevers maar klagen "dat ze geen bekwame mensen vinden!"

Zal wel!
Het zal ooit wel eens veranderen zeker
Op 15-12-2010 21:28:21 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Emie : Mooi stuk, Bert!
Al die loze kreten, die hollevatentaal, ik word daar serieus onpasselijk van. Ik ben zelfs een keer weggelopen bij zo'n assessment gebeuren. Ik vond het een belediging van mijn intelligentie en persoon.

Moet je eens zien wat er in een vacature voor caissière staat aan eisenpakket. En moet je dan eens zien wat je doorgaans achter de kassa ziet zitten. (En bedenk ook dat minimumloon de motivatie niet stimuleert.)

Dirk vd Broek:
Als kassamedewerker zorg je voor het afhandelen, afrekenen en registreren van winkelproducten. Voor de klant ben je vaak het ‘gezicht’ van de winkel, vandaar dat sociale vaardigheden belangrijk zijn in deze baan. Daarmee bedoelen we: oogcontact maken, begroeten en gedag zeggen, een flexibele instelling hebben, met de klant meedenken en eventueel even een praatje maken. Daarnaast ben je uiteraard verantwoordelijk voor het afrekenen en registreren van artikelen, kennis van prijzen en prijswijzigingen, geld- en goederenbehandeling (kasverschil, voldoende geld in de kassa), de netheid van je werkplek en dienstverlening naar klanten. Je hebt minimaal een VMBO werk- en denkniveau en goede kennis van de Nederlandse taal. Daarnaast verwachten we klantgerichtheid, collegialiteit, zorgvuldigheid en nauwkeurigheid van je.


Hihi, assessment... (Sorry).

(bericht gewijzigd op 15-12-2010 21:44:21)
Is it electrickery?
Op 15-12-2010 21:42:19 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Pieter:
Emie :

Mooi stuk, Bert!
Al die loze kreten, die hollevatentaal, ik word daar serieus onpasselijk van. Ik ben zelfs een keer weggelopen bij zo'n assessment gebeuren. Ik vond het een belediging van mijn intelligentie en persoon.

Moet je eens zien wat er in een vacature voor caissière staat aan eisenpakket. En moet je dan eens zien wat je doorgaans achter de kassa ziet zitten. (En bedenk ook dat minimumloon de motivatie niet stimuleert.)

Dirk vd Broek:
Als kassamedewerker zorg je voor het afhandelen, afrekenen en registreren van winkelproducten. Voor de klant ben je vaak het ‘gezicht’ van de winkel, vandaar dat sociale vaardigheden belangrijk zijn in deze baan. Daarmee bedoelen we: oogcontact maken, begroeten en gedag zeggen, een flexibele instelling hebben, met de klant meedenken en eventueel even een praatje maken. Daarnaast ben je uiteraard verantwoordelijk voor het afrekenen en registreren van artikelen, kennis van prijzen en prijswijzigingen, geld- en goederenbehandeling (kasverschil, voldoende geld in de kassa), de netheid van je werkplek en dienstverlening naar klanten. Je hebt minimaal een VMBO werk- en denkniveau en goede kennis van de Nederlandse taal. Daarnaast verwachten we klantgerichtheid, collegialiteit, zorgvuldigheid en nauwkeurigheid van je.


Hihi, assessment... (Sorry).



Ha ha! Mensen die voldoen aan die eisen gaan in een fatsoenlijke winkel werken.
No shit, Sherlock
Op 15-12-2010 21:50:12 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Arnold71: (Emie ) Mooi stuk, Bert!
Al die loze kreten, die hollevatentaal, ik word daar serieus onpasselijk van. Ik ben zelfs een keer weggelopen bij zo'n assessment gebeuren. Ik vond het een belediging van mijn intelligentie en persoon. )

(Moet je eens zien wat er in een vacature voor caissière staat aan eisenpakket. En moet je dan eens zien wat je doorgaans achter de kassa ziet zitten. (En bedenk ook dat minimumloon de motivatie niet stimuleert.)

Het wordt ook allemaal veel te complex en te technisch.
We moeten veel meer terug naar basics.
Ik moet denken aan de woorden van Jan Marijnissen van de SP,
dat is één van de weinige politici die weet wat er op straat leeft
en wat er wordt gedacht op de werkvloer. Eén van de motto's
van Marijnissen; Weg met de Managers.

Dan krijg je vanzelf minder regels, procedures en bestuurslagen.
Wordt de zaak weer overzichtelijk. En dat geldt zowel voor de zorg,
bedrijfsleven en het onderwijs.
Op --0 21:22:41 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden