Wandelende takken, wie kent ze niet? In menig klaslokaal staat wel een bakkie met wandelende takken, of u heeft ze vast wel eens ergens gezien, van die kleine groene ‘takjes’ met zes pootjes. Meestal is dat de Carausius morosus. Het leuke aan wandelende takken is dat de meeste soorten zeer gemakkelijk te houden zijn. Een beetje bak met wat gaas, verse voedselplanten en af en toe beetje sproeien is al gauw voldoende. Saai zegt u? ha, niet als je de wat bijzondere soorten neemt.

Op het internet is zeer veel goede informatie te vinden over wandelende takken of Phasmida. Ik ga u dus niet in detail vertellen over verzorging en voedsel. Als u meer wil weten kijk dan eens hier op de site van Justin of hier op de site van Tom. Ik ga u wat vertellen over mijn wandelende takken.

Diep in de regenwouden van Papua Nieuw-Guinea kun je ze vinden, de Eurycantha calcarata. De mannetjes van deze soort kunnen tot wel 12 centimeter groot worden terwijl de vrouwtjes 3 centimeter langer worden. Het mannetje heeft op de dijen van zijn achterpoten een flinke 1 centimeter lange stekel of doorn. Als je het beestje irriteert dan strekt hij zijn achterpoten wijd uit elkaar. In deze houding wacht hij zijn kans af om, als je vingers in de buurt zijn, ze met kracht weer dicht te klappen.


(E. calcarata, prima maatje)

Toch zijn de E. calcarata geen agressieve dieren. Giftig zijn ze ook niet en van bijten is geen sprake. Mijn tak is eigenlijk heel vriendelijk en laat zich prima in de handen nemen. Hij is verzot op klimop, braam, eik en rozenblaadjes.

De Heteropteryx dilatata uit Malaka is de grootste van allemaal. Deze reus heeft een lichaam tot wel 33 centimeter lang en kan een gewicht bereiken tot wel 65 gram. De H. dilatata is daarmee het grootste insect op deze aarde. Net als bij de calcarata kan het beestje, bij wijze van verdediging, slaan met de gestekelde achterpoten maar is verder compleet ongevaarlijk.
Je kan ze rustig over je hand laten lopen. Maar pak ze niet op: buiten dat ze scherpe pootjes hebben is de kans groot dat u een mep krijgt.


(H. dilatata, groot he?)

Hoe kom je aan wandelende takken? Simpel op beurzen of via het internet. Meestal koop je gewoon de eitjes of larven. Sommige soorten produceren zoveel eitjes dat je ze soms ook gratis kan krijgen. Vervolgens kun je met veel liefde en een goede verzorging de takjes tot heuse takken laten uitgroeien.

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden