Cryptozoölogie is een tak van sport waar zowel reguliere wetenschap als grenswetenschap hand in hand gaan. Crypozoölogen houden zich bezig met de theorievorming over en onderzoek naar nog onbekende levensvormen die zulke spectaculaire eigenschappen bezitten dat hun bestaan onwaarschijnlijk is of lijkt. Als uitgangspunt gebruikt men vaak folklore en legendes over vreemde wezens.

Zo kregen westerlingen in Indonesië omstreeks 1900 van de lokale parelvissers vreemde verhalen te horen over een eiland waar enorme draken zouden rondlopen. Het was onder anderen P.A. Ouwens, directeur van het Zoologisch Museum in Buitenzorg (Java) die de verhalen serieus genoeg nam om een expeditie op pad te sturen. In 1910 werden de ‘draken’ gevonden die tegenwoordig beter bekend staan onder de naam komodovaraan (Varanus komodoensis)

Het geval van de komodovaraan is een goed voorbeeld dat verhalen over vreemde wezens soms op waarheid berusten. Het is zeker niet zo dat de creaturen uit de verhalen zo spectaculair zijn als men ons wil doen geloven. Maar toch. Ieder jaar weer worden er sporen en aanwijzingen gevonden die ons met de neus op het feit drukken dat we onze wereld delen met nog onontdekte en bizarre soorten, kijk bijvoorbeeld hier op onze site.


( Komodovaraan grijpt varken)

Natuurlijk zijn er ook verhalen waarvan nog geen spoortje bewijs is gevonden dat ze op waarheid berusten. De bekendste zijn wellicht het Monster van Loch Ness of de Yeti (de verschikkelijke sneeuwman). Toch is voor veel cryptozoölogen afwezigheid van bewijs nog geen bewijs van afwezigheid van het betreffende monster. Ieder jaar weer trekken er expedities erop uit om vreemde verborgen levende creaturen op te sporen.

Zo zal bij het verschijnen van dit blogje een groep biologen diep in de jungle van het Afrikaanse land Gambia op zoek zijn naar de Ninki-Nanka. Volgens de lokale bevolking is de Ninki Nanka een gigantisch reptiel tot wel 10 meter in lengte. Het beest zou de nek van een giraffe hebben en de kop van een paard waar drie horens op zitten. Het dier zou zich schuilhouden in de dampige moerassen van het mangrovewoud.


( Ninki-Nanka, houtsnijwerk van de lokale bevolking )

Richard Freeman, expeditie teamleider verbonden aan het Centre for Fortean Zoology, vermoed dat het om een groot soort varaan gaat zoals de ‘monitor lizard’. Ondanks dat er nog geen tastbaar bewijs is gevonden voor het bestaan van de Ninki-Nanka zijn er wel veel getuigenissen van lieden die menen het dier gezien te hebben. Papa Jinda was zo een getuige. Jinda zou gezien hebben hoe een Ninki-Nanka de pijpleiding van een pompstation had verwoest. Natuurlijk zorgde zijn verhaal voor paniek onder de lokale arbeiders die dan ook om spiegel hadden verzocht omdat men denkt dat het dier afschrikt bij het zien van zijn eigen beeltenis.

De tweede keer dat Papa Jinda oog in oog stond met de Ninki-Nanka kwam hij er niet zo goed van af. Papa Jinda werd ziek, hij kreeg pijn in zijn benen en middel en zijn haren vielen uit. Twee weken later was hij overleden. De folklore wil dat alleen al het zien van een Ninki-Nanka betekent dat de dood onafwendbaar is. In alle verhalen en getuigenissen over de Ninki-Nanka komt deze bewering steevast naar voren. De teamleden van de expeditie hopen dan ook dat dit deel schromelijk overdreven is.

Most wanted.
In de wereld van de cryptozoölogen circuleert al een tijdje een lijstje met de ‘most wanted creatures’ waarvan men aanneemt dat er serieus rekening moet worden gehouden met het bestaan ervan. Het lijstje ziet er als volgt uit;

Orang-pendek.
Orang-pendek is de Indonesische naam voor “klein persoon” en men neemt aan dat het een soort primaat is. De ongeveer 1.5 meter lange pendek zou op twee voeten lopen en voorkomen in de dichte wouden van Sumatra. Al meer dan honderd jaar lang verhalen lokale bewoners, Nederlandse oud-kolonisten en sommige wetenschappers over het bestaan van dit uitzonderlijke wezen. Onlangs gevonden voetafdrukken zouden wijzen op het bestaan van de orang-pendek.


( Zo zou de Orang Pendek er uit moeten zien )

Thylacine.
Oftewel de Tasmaanse tijger. Het dier zou tussen 1888 en 1912 uitgeroeid zijn door pelsjagers en andere opportunisten. Het laatste exemplaar overleed in gevangenschap in de jaren ’30 van de vorige eeuw. Men vermoedt nu dat er enkele exemplaren aan de uitroeiing ontkomen zijn en zich nu schuilhouden in de bossen op Tasmanië. Ook andere wetenschappers houden zich bezig met de Thylacine en proberen het DNA van het beest in kaart te brengen http://www.amonline.net.au/thylacine/summary.htm.


( Thylacine, klonen wellicht? )

Naga.
Volgens overleveringen in de Boeddhistische en Hindoeïstische mythologie is de Naga een bijzondere slang met een soort kroon op z’n kop. Men denkt dat een op de mythologische Naga gelijkende slang zich ergens in Thailand op zou houden.


( Naga )

Mongolische ‘Death worm’
Als we de verhalen mogen geloven leven er onder het zand van de uitgestrekte woestijnen van Mongolië zogenaamde ‘Death worms’ . Vermoedelijk gaat het om een nog onbekende soort roodbruine slang. Volgens nomaden, die het beest ‘allghoikhorkoi’ noemen, spuugt of spuit de ‘worm’ zijn dodelijke gif op niets vermoedende voorbijgangers. Uit sommige verhalen blijkt dat het dier ook in staat zou zijn om zijn slachtoffer te electrocuteren. Tja, wie weet?


( Mongoolse worm of slang des doods? )

El Chupacabra
En natuurlijk kunnen we het lijstje aanvullen met ‘El Chupacabra’ het Zuid Amerikaanse monster die het hoofdzakelijk op vee heeft gemunt waarvan hij het bloed zuigt.  Met enige regelmaat verschijnen er berichten in Zuid Amerikaanse kranten over boeren die hun vee bloedeloos en dood aantroffen. Naar verluidt (San Juan Star)  zouden ooggetuigen in 1995 in Puerto Rico El Chupacabra gespot hebben. Het monster zou een reptielachtig lichaam hebben, een ovaal hoofd, rode ogen, lange slagtanden en een lange beweeglijke tong.


( El Chupacabra volgens sommigen )

Bigfoot of Sasquatch.
In noord Amerika gaan al jaren verhalen in de rondte over een groot harig aapachtig wezen dat op twee benen loopt. Het wezen is een beetje te vergelijken met de Orang-Pendek uit Indonesië of de Yeti (verschrikkelijke sneeuwman) uit de Himalaya. OP de foto hieronder zie je één van de meest omstreden foto’s van Bigfoot. Het wezen links zou de echte bigfoot zijn en rechts een mens in een kostuum. De bouw en met name de armlengte van het wezen op de linkerfoto zou moeten bewijzen dat de foto authentiek is. Over bigfoot is zeer veel zin en waarschijnlijk nog meer onzin verschenen. Wilt u meer weten klik dan hier.

 

Gerelateerd aan deze publicatie:
3.14po: Wat denk je van die nieuwe video?
United as one. Divided by zero.
Op 05-07-2007 15:58:38 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Zennie: Op zich zegt de naam ook al genoeg lijkt me...Sas...QUATCH.
Op 05-07-2007 16:09:21 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden