Er zijn stemmen voor en zeker ook stemmen tegen, kernenergie is geliefd en omstreden, maar zal bij juist gebruik en voldoende toelichting wel eens tot de energie bron van de toekomst kunnen transformeren.

Ondanks de aarde vele energiebronnen heeft is men op een gegeven moment toch begonnen met de zoektocht naar een nieuwe bron van energie. De hoofdreden van die zoektocht was dat men een bron zocht die in tegenstelling tot de natuurlijke energiebronnen onuitputbaar is en het liefst ook goedkoper.

De daarop volgende ontwikkeling van kernenergie is eigenlijk al 2500 jaar geleden begonnen met het idee van de Griekse filosoof Demokritos. Hij pleitte voor het idee dat alles om ons heen uit deeltjes bestaat en noemde die deeltjes atomen. Letterlijk vertaald betekent dat, “niet te delen”. Achteraf gezien klopt die benaming niet aangezien atomen wel deelbaar zijn.

Griekse filosoof Demokritos

Eind 19e eeuw kwam de ontwikkeling zoals wij die nu kennen een stapje dichterbij, toen ontdekte de Brit Thomsom namelijk dat elektronen bestonden en dat je die kunt opwekken doormiddel van hoge elektrische spanning te voeren in een (met een lage druk) glazen buis. Die ontwikkeling leverde het eerste atoommodel op, het zogenaamde krentenbolmodel.

Al hoe wel briljant bedacht werkte het systeem nog niet goed genoeg en de verdere ontwikkeling van kernenergie kwam pas echt in beweging tijdens de 2e wereldoorlog toen in 1942 door de Duitsers een experiment gehouden werd in een daadwerkelijke 1e kernreactor. De strekking was in die tijd slechts op wapens gericht en gelukkig heeft Duitsland destijds besloten dat de ontwikkeling van kernwapens niet in belang van hun oorlog was aangezien ze de 2e wereldoorlog als een blitzkrieg voor ogen hadden waardoor de Amerikanen ‘gelukkig’ eerder klaar waren met de voltooiing van de eerste atoombom.

Na de 2e wereldoorlog zijn de ontwikkelingen verder gegaan, uiteraard op defensie gebied maar ook richting commerciële toepassingen. In 1957 werd de eerste commerciële kernreactor voor elektriciteitsproductie in werking gesteld in Shippingport (VS). De eerste reactor in Nederland werd gebouwd in 1961 in Petten en was een zogenaamde Hoge Flux Reactor, sinds het begin van de jaren zestig bevindt zich er naast de HFR een Lage Druk Reactor, die 200 maal minder vermogen heeft. Beide reactoren zijn nog steeds in gebruik.

Hoge Flux Reactor

Al met al een vernuftig stukje wetenschap dat met het juiste gebruik een groot aantal toepassingen kan dienen en zelfs kan zorgen voor een beter milieu, al is dat niet het eerste waar de meeste mensen aan denken als ze het woord kernenergie horen. Zeker door de ramp in Tsjernobyl die volgens het Tsjernobyl Forum een groep van 600.000 mensen het leven koste en nog dagelijks mensen kwelt en nieuwe slachtoffers eist, zijn mensen over het algemeen erg sceptisch. Daarom ook het bovenstaande “met het juiste gebruik” aangezien er in de betreffende kerncentrale in Tsjernobyl nog al wat fouten zijn gemaakt die dag.

Je kunt echter niet ontkennen dat Rusland van zijn fouten geleerd heeft aangezien ze volgend jaar beginnen met de bouw van de eerste drijvende kerncentrale in de wereld. Het grote voordeel hierbij is uiteraard dat de centrale ver van bewoond en zelfs vast gebied gepositioneerd kan gaan worden waardoor de veiligheids risico's tot een minimum beperkt worden.

Kerncentrale-exploitant Rosenergoatom en de militaire werf Sevmasj in het noorden van het land hebben de handtekeningen al gezet, het contract over de bouw is dus bezegeld, een bezegeling die een slordige 270 miljoen euro moet gaan kosten.

De drijvende centrale is opgebouwd uit een 140 meter lang platform inclusief twee kleine kernreactoren die totaal een vermogen van 70 megawatt kunnen leveren. Vanaf 2010 zal de centrale de werf (waar de centrale geplaatst word) van elektriciteit voorzien.

Er wordt vanuit gegaan dat de centrale ongeveer veertig jaar mee zal gaan, en volgens berekeningen van Russische deskundigen betaalt de centrale zichzelf in twaalf jaar terug.

Fantastisch dat het dus allemaal steeds veiliger kan en gaat zijn, maar daarnaast heb je wel nog steeds het probleem van het afval dat ontstaat in een kerncentrale. Het afval wordt dan wel keurig weggestopt in de aarde (soms in buizen die diep de aarde inlopen) waardoor straling / lekkage en dergelijke tot een minimum zijn gebracht, toch zullen de dumpplekken nog lang een risico factor blijven aangezien kernafval zijn radioactieve straling niet snel verliest.

Men spreekt in dit verband over het begrip halfwaardetijd. Dit is de tijd waarin de radioactiviteit gehalveerd wordt. Na 10 halfwaardetijden resteert derhalve nog eenduizendste van de oorspronkelijke radioactiviteit. De halfwaardetijd bij plutonium 239 om 24.400 jaar en bij jodium 129 om zestien miljoen jaar, dat is erg lang en geeft het probleem van opstapelend kernafval.

Aangezien het afval
niet in Nederland mag worden opgeslagen moeten we daar wel ‘dumpruimte’ voor huren in het buitenland a 2600 euro per kilo per jaar, als je echter de totale financiële voordelen bekijkt is die prijs zeker rendabel. Dan rest eigenlijk slechts nog de gedachte dat het misschien een beetje hypocriet is dat we de grondstof wel gebruiken maar de troep liever weggeven…

Opslagplek voor kernafval

Dit zijn de negatieve kanten van
kernenergie, de positieve kanten zijn echter tot op heden reden genoeg om door te willen gaan met het gebruik van kernenergie, ondanks de protesten van vele mensen en milieuorganisaties zoals greenpeace. Je kunt om te beginnen heel veel energie halen uit een relatief kleine hoeveelheid splijtingsstof, dus lage transportkosten. Het is gemakkelijk en goedkoop te verwerken en geeft slechts weinig afval zeker ook doordat veel afval kan worden hergebruikt. Nog een heel belangrijke factor is dat er totaal geen Co2 vrijkomt zoals bij de conventionele energiebronnen zeer zeker het geval is. Daarnaast is de grondstof ( uranium ) niet duur, zeker als je dat vergelijkt met andere bronnen van energie.

Kortom, als je veilig en gecontroleerd met kernenergie werkt is het een fantastische bron van energie. Het enige nadeel is dus het opstapelend afval product, als daar nog een permanente en veilige oplossing voor gevonden kan worden is het dé manier om aan energie te komen. Aangevuld met zonne / water en windenergie zou het de oplossing kunnen zijn voor het aankomende bronnen tekort en de zware luchtvervuiling die de aarde domineert. Genoeg energie en een schoon milieu, dus waarom eigenlijk niet?
Gerelateerd aan deze publicatie:
psixty4: Zouden er niet toch manieren zijn om van dat afval af te komen?
It's all a figment of imagination!
Op 27-03-2012 22:59:19 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
ThoTh: Theroretisch zou je een methode kunnen zoeken om het mutatie (lees verval-) proces van de kernen te versnellen.

Een bekende methode is electronenvangst, waarbij een electron een eenheid aangaat met een proton. Het resultaat is dan een neutron en wat restdeeltjes (neutrino's?)

Dit proces kan echter alleen bij bepaalde stoffen, waarvan uranium er niet een is geloof ik.

Daar komt bij dat de winst qua tijd gering is en je veel energie nodig hebt om dit proces aan te stuwen.
ALLES IS WAAR
Op 28-03-2012 12:44:55 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Pieter:
ThoTh:
Theroretisch zou je een methode kunnen zoeken om het mutatie (lees verval-) proces van de kernen te versnellen.

Een bekende methode is electronenvangst, waarbij een electron een eenheid aangaat met een proton. Het resultaat is dan een neutron en wat restdeeltjes (neutrino's?)

Dit proces kan echter alleen bij bepaalde stoffen, waarvan uranium er niet een is geloof ik.

Daar komt bij dat de winst qua tijd gering is en je veel energie nodig hebt om dit proces aan te stuwen.

Maar als je dat zo gevormde neutron uit elkaar trekt, heb je toch heel andere kerndeeltjes dan als je een origineel neutron uit elkaar haalt?
Iets met up- en downquarks, heb ik begrepen.
No shit, Sherlock
Op 28-03-2012 12:51:05 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
ThoTh: jij zegt 't

Eerlijk gezegd houdt de kennis voor mij daar een beetje op...
ALLES IS WAAR
Op 28-03-2012 12:52:41 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Qvic: Wat in het verhaal vertelt wordt dat het een goedkope brandstof is, is een leugen, want ook het Uranium hebben we bijna allemaal al opgestookt. Waarom denk dat de zogenaamde ontwapening tussen Rusland en Amerika tot stand kwam, dan konden ze hun nucleaire materiaal op stoken in hun kerncentrales. gaan ze alle kerncentrales ombouwen om thorium te kunnen stoken i.p.v. uranium, want thorium geeft geen afval, het verbrandt compleet en geeft ook minder straling af. En thorium is overal op de wereld in ruime voorraden aanwezig. Maar dat wil niet èèn land, want waar moet je dan je geheime nucleaire bommen dan van maken en medische isotopen?
De waarheid is overal zichtbaar en toch ziet bijna niemand dit.
Op 28-03-2012 20:28:47 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Theo Witter: Er zijn veel goede redenen om kernenergie te omarmen. Ten eerste omdat we dat al doen met 30% opwekking van elektriciteit in Europa. Ten tweede is kernenergie t.o.v. andere bronnen de veiligste, er komen minder mensen om bij deze manier van opwekken dan bij welke ander vorm dan ook. Ten derde, sorry Qvic, er is uranium zat. De prijs van uranium is laag en maakt maar een klein deel uit van de Kw/u-prijs. Al zou de prijs vertienvoudigen dan nog is uranium goedkoop, maar zou er wel veel meer gedolven kunnen worden. Ten vierde; het grote CO2-emissievoordeel van kernenergie t.o.v. fossiele brandstoffen, Ten vijfde, ten zesde; ik kan nog wel even doorgaan. Ben ik ieder geval blij met het artikel!
Op 28-03-2012 23:06:19 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
visionair.nl:
ThoTh:
Theroretisch zou je een methode kunnen zoeken om het mutatie (lees verval-) proces van de kernen te versnellen.

Een bekende methode is electronenvangst, waarbij een electron een eenheid aangaat met een proton. Het resultaat is dan een neutron en wat restdeeltjes (neutrino's?)

Dit proces kan echter alleen bij bepaalde stoffen, waarvan uranium er niet een is geloof ik.

Daar komt bij dat de winst qua tijd gering is en je veel energie nodig hebt om dit proces aan te stuwen.

Inderdaad is transmutatie mogelijk, als je daarvoor gammastraling gebruikt.
http://www.visionair.nl/ideeen/wereld/alchemie-met-laserlicht/
je zou hiermee bepaalde radioactieve isotopen gericht uit kunnen schakelen. Je kan ook met neutronen werken (dit gebeurt in kerncentrales) of, zoals Rossi beweert te doen, protonen gebruiken om atoomkernen te veranderen. Als Rossi gelijk heeft tenminste. Het is erg moeilijk om twee positief geladen deeltjes elkaar met precies de juiste snelheid te laten treffen.
Invangen van elektronen is een natuurlijk proces wat inderdaad bij sommige isotopen voorkomt. http://en.wikipedia.org/wiki/Electron_capture Daarbij komt een neutrino vrij.
De blik op oneindig
Op 28-03-2012 23:10:58 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden