Deze middag was ik met een spin aan het spelen. Mieren en vliegjes voeren om te zien hoe blij de achtpotige vriend ze in de webben wikkelt. Zijn spinnenweb was groot, van de ene boom naar de andere met een tussenafstand van ruim 2 meter. Hoe flikken ze dat toch, die soms gigantische webben waarin ze als heerser van het luchtruim vanuit het gewoven centrum de scepter zwaaien?

Een spinHet antwoord op die vraag is nog niet zo lang bekend. Engelse wetenschappers zijn er nog maar kort achter hoe de spin(-achtige) lange afstanden, tot wel honderden kilometers door de lucht kunnen overbruggen. Voorheen had men wel al een verklaring over kortere afstanden, tot enkele meters.

De reden waarom het mysterie rondom de spin zo lang in stand bleef is de kennis over het spinnenrag. De draad, sterker dan staal, die het beestje uit zijn achterwerk tovert is niet zo rigide als men eerst dacht. De spin speelt tijdens het produceren met de elasticiteit en flexibiliteit ervan.

Spinnen maken gebruik van de zogeheten parachuteertechniek. Ze wachten tot de wind goed zit, zetten zich af en laten zich als een skydiver meevoeren door de wind. Met deze methode kunnen ze in theorie de hele wereld rond, want de veranderlijkheid van de spinnendraad fungeert als parachute.
Gerelateerd aan deze publicatie:
Bontevogel: Engelse wetenschappers zijn er kort geleden achter gekomen ???

Vroeger als kind keek ik hier al naar.
Op 18-08-2008 3:55:28 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Feniks: Ik heb ooit een spin zichzelf zien lanceren. Het diertje richtte zijn achterlichaam omhoog en stootte een spinnedraad uit. Door de schok, want de draad bleef aan de spin vastgehecht, werd het diertje in de lucht gekatapulteerd. Het zeilde weg op de wind. Destination ; unknown.
Op 18-08-2008 22:58:17 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden