In de meest abstracte zin is het geloof een doel of antwoord wat onze geestelijke begeerte bevredigt. Wanneer dit geloof zijn beloften niet nakomt, ontbreekt dus de beantwoording ter bevrediging van de geest; wat resulteert in een onbevredigd gevoel, ofwel ongeluk. Geloof is een soort programmeertaal waarin de meest voorkomende basisregels van het leven zijn ondergebracht. In het Christendom spreken we van De Tien Geboden. Gaan we kijken in het verdere oosten dan komen we het Boeddhisme tegen, die ons vertelt dat wij door ons aan een dergelijke grote lijn te houden makkelijker door het leven zullen komen. Twee ‘programmeertalen’, eenzelfde weg. Waarmee ik zelfs durf te impliceren dat alle geloven gelijk zijn. Dat elk geloof zijn eigen gewoonten bij zich draagt, is meer aan cultuur, omstandigheden en daarmee mogelijkheden te danken.

Programmering van de geest


Het is minder vaag dan je zou denken. Je kijkt er nu zelfs naar. De computer; of je nu met een Apple dit document leest of met een Windows machine, de boodschap zal op beide systemen identiek zijn, al zal het uiterlijk of de wijze van presentatie enigszins kunnen afwijken. Zo ook met geloof. Pak de 10 geboden in, maak er een pakkend verhaal omheen, en noem het Christendom, Islam, Taoïsme. Het is mij om het even, alleen het sprookje eromheen verschilt. Opgroeien in een droog en dor arm land dat nog moet groeien zal waarschijnlijk meer tot de verbeelding sprekende sprookjes voortbrengen dan de gemiddelde westerling met een materiele overvloed. Het in de wereld willen begrijpen van elkaars sprookje wekt alle agressie, onbegrip en ellende die er altijd al zo heeft geheerst in de wereld. Bij de een is het varken onrein, bij de ander is de koe het symbool van hun taal. Apple heeft een appel en Windows heeft een raampje. Je komt er allebei mee op hetzelfde internet, maar elkaar de hand schudden zullen ze nooit.

En vroeger waren ze gek?

3500 jaar geleden knielden mensen massaal voor de volle maan. En zij waren zeker niet ondergeschikt qua intelligentie, hooguit in mogelijkheden. En alles behalve gek of raar, want het enige verschil met hun en ons is dat onze programmeertaal al duizenden jaren lang steeds is veranderd. Ons geloof heeft zich geëvolueerd. Zoals Charles Darwin de evolutietheorie heeft onderbouwd, zo mogen we ook aannemen dat er een geheel losstaande evolutie in de geestelijke mens is. Het object, in welke vorm dan ook, wat wij als symbolisch erkennen en verheiligen, verandert steeds. Een geestelijke update. Van aanbidding van natuur naar onze planeten, van onze planeten naar onze sterren, van onze sterren naar de aanbidding van meerdere goden. Tussen het jaar 1000 v Chr. en 0 gaan we overstag en geloven we in één God, en als we daar bijna zijn aangekomen bouwen we een kasteel van steen en hout en hebben we de eens zo sprookjesachtige God verpakt in een materie die voor ons bekend is. Een mens.

Instinctief reageren


In de eerste drie jaar van ons leven worden we geprogrammeerd. Wat vinden we fijn? Wat we toen ook fijn vonden. We hebben toen geleerd wat onze respons zou moeten zijn op de bijbehorende prikkels. Als in die tijd iets drastisch plaats vindt, heeft dit ook grote invloed op je respons die je later instinctief zult geven. Omdat een specifieke prikkeling wordt vervaagd, is het voor het fysieke lichaam later niet of minder mogelijk te bepalen welke reactie er gegeven moet worden. Je programmeertaal. Op latere leeftijd is problemen overwinnen makkelijker als je vroeger goed geprogrammeerd bent. Is dat niet zo, dan is het logisch dat je boven je instinctieve gevoel moet handelen, want het instinctieve geeft verkeerde respons. Een opgave zoals velen kunnen beamen, en vandaar ook niet altijd mogelijk.

De boodschap

Het sprookje is er enkel en alleen om de korte en simpele boodschap van elk soort geloofsbetuiging door te geven. Die in alle geloven gelijk is. Heb elkander lief. Lieg niet. Bedrieg niet. Ben trouw. Maar ben vooral ook vrij. Allemaal hele logische dingen die verder geen understatement behoeven. Iedereen kent ze, christen, islamiet of jood. Want door slechts een mens te zijn voldoe je daar al aan. 98% van de bevolking is instinctief behulpzaam, aardig, en niet in staat een mens te doden. En ja, dat geldt ook voor getrainde soldaten. Slechts 2% van de mensen is in staat iemand te doden, en alleen dan wanneer ze door hun wil om te doden zijn gedreven. Die werkelijke wil is sociopatisch, slechts weinig mensen hebben deze eigenschap. In de natuur zie je soortgenoten heftige vechtpartijen beleven, maar zelden tot de dood erop volgt. Als duidelijk is wie de Alfaman is, is het gevecht gestreden. Zo ook bij een mens. Eigenlijk.

Waar blijft geloof dan?

Verheilig geen symbolen, en zeker niet in de vorm van instituten. Gewoon een mooi open veld of gezellig park, en geestverwanten zullen elkaar daar wel vinden. Tien tegen een dat hier meer positieve energie valt waar te nemen dan de indoctrinerende wijze waarop dat in instituten als kerken en dergelijke gebeurt. En aangezien er aan deze, van sprookjes taferelen ontdane basiskennis geen naam voor een geloof kan worden gehangen, zou in dat licht iedereen elkaars broeder zijn. Weg met kerken, moskeeën en tempels. Daar is dus geen geweld voor nodig. Zonder luisterende kinderen is het sprookje niets meer waard, en op een gegeven moment zou het sprookje nergens meer te horen zijn. Wie ons wil herprogrammeren, of ons een nieuw inzicht wil verschaffen, kan enkel het kind in ons uitnodigen. En daarbij werkt kerkelijke indoctrinatie of aangeboren verplichting totaal niet. Blijkbaar, want al eeuwen lang stellen instituten van de diverse geloven hun regels bij. Om zo toch maar wat aanhang te behouden. Als deze regels werkelijk het woord waren van Jezus of God, dan zouden deze regels door ons mensen niet kunnen worden veranderd. Maar niemand kan zonder wangevoel om de basiscode ofwel geboden heen. Onder aangeboren verplichting bedoel ik dat je door geboren te worden eigenlijk al wordt geprogrammeerd in een taal waarvoor je later niet eens zelf zou kiezen. Want je voogd is je programmeur. Iedereen wordt immers opgevoed, en iedereen heeft daarna een leven lang nodig om te ontdekken wat hij of zij nu zélf gelooft, of denkt. En vaak als we er bijna achter dreigen te komen; komen er weer nieuwe denkbeelden om de hoek kijken.

God in een 'ander licht'

16 miljard jaar geleden is met een ongelooflijke klap, the big bang, het heelal ontstaan. 16 miljard jaar is de leeftijd van het licht. Die oerknal is een mysterieus wonder. Want wat was de oorzaak dan daarvan? Ik noem dit nu als metafysische term even God: onverklaarbaar, mysterieus, het begin en het einde. En de reden dat we hier nu zijn, is omdat het toen is begonnen. Zo simpel als dat. In dat verband is God’s leeftijd dus ook bepaald, want God zou de belichaming zijn van het Licht. Je mag het ook Allah noemen, of Jahweh, het is mij om het even. We leven in een vacuüm (het heelal), en daaruit kan niets ontsnappen. Dus hoe je het ook went of keert; of je nu van stof tot stof zult vergaan, of van koe naar een nieuw leven als eikenboom zult reïncarneren, er is geen ontsnappen aan God: het heelal. Anagram voor AlHeel. De Alhele. Het Ying en het Yang. Het mannelijke EN het vrouwelijke. Zelfs al zou de aarde door de zon worden verschoeit, of door een komeet worden geraakt zoals Hollywood ons al laat geloven, ook dan verblijven we nog steeds in God. Het heelal, het vacuüm. In totaal zijn we één, breek ons, en onze som zal één zijn. Dus is dat eeuwige leven helemaal niet eens zo heel ver gedacht. Als je van de woorden ‘eeuwig leven’, eeuwige cyclus zou maken, dan is de bewering ineens waar. Wetenschappelijk onderbouwd ook nog. Want je heengaan staat tot groei van het heelal. En als het God’s bedoeling was Zijn werk voort te zetten, dan hebben we op die manier een wetenschappelijke verklaring te pakken, want door te sterven dien je een nieuw doel, steeds opnieuw. Dit besef is een bevrediging voor je geest. En die bevrediging van je geest, is een antwoord op je begeerte naar een doel. Want slechts je bestaan is al een garantie voor groei. Nu hoef je enkel nog een goed mens te zijn om je gelukkig te voelen. En in plaats van je af te vragen wie je zou moeten zijn, kun je dan je rust vinden. Want je hoeft niet meer te worden, je bént. Nu kun je vrij zijn, de weg is nu voor je, achter je is geweest. En je geloof is niet uitgeschakeld, het geloof heeft een andere betekenis gekregen. Het geloof is iets geworden waaraan je wil bijdragen, en geen door rood-fluwelen soepjurken opgedrongen juk van schuldgevoel en geestelijke casteiding. Als je slecht bent kom je uiteindelijk ook in het alhele terecht. Wat nou hel? De hemel is híer, op aarde, en inderdaad, als je hier een hel zoekt, dan is die er óók.

De vrouw terug op haar eerbiedige plaats

Het verhaal van Adam en Eva wordt vaak verkeerd geinterpreteerd. Vaak wordt de hap uit de appel begrepen als de vrouw die een zonde beging, en wij boeten hier nu voor. Volgens de christenen staat die fout garant voor een eeuwigheid aan boetedraging, bij de moslim heeft de vrouw haar periodieke vloed en ongemakken te danken aan de appel. Hoe dan ook; de vrouw heeft het goed verziekt, als we de diverse geloven moeten steunen. Onzin! Verhalen uit de oudheid zeggen, vrij vertaald maar in concreto: …en Hij zei tegen hen; ik heb u gewaarschuwd, toch gij hebt gekozen, gij weet nu wat goed en slecht is…. Ik gaf je reeds de kracht om vrij te kiezen, nu gij weet wat goed en slecht is bent gij geworden wat ik ben, gij bent mijn evenbeeld. Vanaf nu zult gij leven gelijk goden…maar nooit meer zult gij ouder worden dan 120 jaar….. Als deze woorden al écht gesproken zouden zijn dan is de boodschap “vanaf nu is iedereen God” een stuk duidelijker. Later is vooral het verkeerde begrip hierop door de diverse geloven aangepakt om het eens zo heilige pentagram, het alheel vrouwelijke, in twijfel te brengen. Waaronder nog steeds talloze vrouwen in de wereld lijden.Veel mensen denken vandaag de dag nog dat het pentagram satanisch zou zijn, maar het tegendeel is waar. Een hint licht ook in de oude tarot tekeningen. Daar is het pentakel altijd een kaart met vrouwelijk energetische hints. Het pentakel is de oude tekening voor de harten van de nu bekendere speelkaarten. Jezus zou gelukkig zijn geweest met een vrouw, en kinderen hebben gehad. Wat ook logischer klinkt als het als voorbeeld voor de wereld moest dienen. Want als we allemaal zouden doen wat de kerk zei, zou de wereld binnen no time blanco zijn. Leuk is zoals nu in de Da Vinci Code ook wordt beweerd, dat in oude schilderijen zoals het laatste avondmaal hints zijn verborgen naar de vrouw van Jezus. Hints die zo goed als zeker op Maria Magdalena duiden. Zo zijn er nog talloze, maar dit is een goed voorbeeld dat door diverse feiten wordt ondersteund. Jezus kan best bestaan hebben, wie zal het weten. Maar als hij in onze wereld heeft bestaan, was hij daarom wel een méns. En had hij gewoon een heel goed verhaal; een mooi verpakt verhaal wat de mensen een doel schonk. Het zovéélste verhaal, versie zoveel… En hij heeft zijn bloed ook doorgegeven, in een kelk. Maar niet in de letterlijke zin; het bloed is zijn kind, de kelk is de baarmoeder van Maria Magdalena. Vandaar dat op vele christelijke schilderijen geen ‘Heilige Graal’ te vinden is. Maar wel een dubieus onmannelijke Johannes. Zonder baard, met welvingen die op een vrouw duiden. Omdat mensen vroeger door de kerk werden verbrand die de plannen van de kerk dwarsboomden, is het niet zo raar dat dergelijke dingen door schilders en kunstenaars uit de oudheid op slinkse wijze zijn verdoezeld. De waarheid is verborgen, maar niet in het geheel.

Eindpleidooi

Alle verhalen komen op hetzelfde neer; en geven ter onderbouwing een mooi geloofwaardig sprookje. Ik ben ervoor om de wereld te ontdoen van namen voor geloof en dopingen. En laat iedereen zijn of haar eigen God maar ontdekken. Laat iedereen zelf maar ontdekken bij welk doel hij of zij zich één voelt met de wereld waarop we lopen. Zodat we in internationale besprekingen niet worden weerhouden door gestigmatiseerde geloven, maar in de pure essentie blijven; het tot elkaar komen. Stel je voor hoe eenvoudig dit zou gaan zonder het nu bekende geloof, of beter; programmering van de huidige wereldbevolking. Wellicht kan het dan bij zo’n bespreking gaan over een internationale vredes-programmering. Breng het sociale terug in de maatschappij, leef dichter bij elkaar, en probeer niet in gigantische groepen te leven. Erg idealistisch, maar in een oogwenk ook realistisch. De weg kan lang zijn, maar we weten dat we in een tijd aan zijn gekomen dat alles anders wordt. De new-age. Indigo Time.

HansMichaelChi: Het gegeven met de Bijbel is dat die niet aangepast wordt zoals U schrijft dat religies doen om aanhang te behouden. In de Bijbel heb je het verbod van beelden. Dit komt omdat het om een onpersoonlijke persoonlijke God gaat die geen persoonsverheerlijking wil. Daarom krijg je dat 'alleen-de-Bijbel-systeem' en in de religies inderdaad dat sprookjes eromheen. Je kan alleen zeggen dat de Bijbel figuren gebruikt zoals Bijbel-Openbaringen 17: Babylon de grote religiehoer die alle volken misleid en dronken van het bloed van de volgelingen van Jezus die door religie vermoord zijn, zit in de stad van 7 heuvels (Rome staat op 7 heuvels). Ook zo'n sprookje is dat Eva een appel geplukt zou hebben, èèn blik in de bijbel leert anders. Evenals het sprookje dat de aarde plat is, wat volgehouden kon worden omdat de Bijbel verboden was waarin staat dat ie rond is. Zie mijn verschillende reacties.
Op 25-12-2008 16:57:17 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden