Wie kent niet het klassieke verhaal over Paaseiland? De eilandbewoners kweekten als konijnen en plunderen hun stukje eiland in de Pacifische Oceaan totdat er niets meer overbleef. Als enige reddingsmiddel besloten ze elkaar op te eten, ondertussen zakte hun beschaving ineen. Volgens nieuw jarenlang onderzoek klopt er echter weinig van deze klassieke opvattingen.

We troffen de resultaten, inclusief onderbouwing, op internet aan en besloten het bijzonder interessante en vernieuwende artikel te vertalen. Paaseiland draagt al jaren mijn persoonlijk fascinatie. Aan de ene kant omdat er niet zoveel over geweten is, en aan de andere kant omdat de menselijke domheid en kortzichtigheid die er tentoon werd gesteld bijna ongelooflijk is.

Als u op een eiland duizenden kilometers van andere werelden zit, zou u dan alles blindelings opmaken? Zou u op een gebied van 171 vierkante kilometer de bevolking laten oplopen tot 15.000 hongerige mensen? Vermoedelijk niet, en toch is dit wat we horen te geloven over de inwoners van Rapa Nui, de Polynesische naam van Paaseiland die ´Grote Plaats´ betekent. De oorspronkelijke naam die de inwoners gebruikten is Te Pito o Te Henua, wat vrij vertaald De Navel van de Wereld betekent. Hedendaags onderzoek werpt gelukkig een meer realistische kijk op de Paaszaak, al is dat niet meteen in het voordeel van de Nederlanders...

De Maoi op Paaseiland, ofwel Rapa Nui
De Maoi op Paaseiland, ofwel Rapa Nui
(De Maoi-beelden op Paaseiland, ook wel Rapa Nui genoemd)

Nieuw onderzoek van Terry L. Hunt wijst uit dat ratten de belangrijkste reden van de ontbossing zijn geweest. Bij momenten kunnen meer dan 3 miljoen van die beesten hun schade hebben berokkend.

Ook zouden er tijdens de piekperiode slechts rond de 3.000 mensen op het eiland zijn geweest. Dat is een verschil van 12.000 personen met de klassieke opvattingen. Terwijl de mensen druk bezig waren met kappen was een gigantische rattenpopulatie ook aan het werk. Ze vernietigden met hun tanden de zaden waardoor nieuwe vegetatie zich niet kon vormen.

Veel van de ratten zijn in 1722 op Paaseiland terecht gekomen 'dankzij' de Europese kolonisten, waar de Nederlander Jacob Roggeveen leider van was. Zijn nagelaten documenten zijn tegenstrijdig en duidelijk is dat er onder Nederlandse vlag vele misdaden zijn gebeurd. Waar men eerder de teloorgang van Rapa Nui alleen toeschreef aan ecocide, dat is massale moord op een ecosysteem, moet men er nu ook genocide en massale slavenhandel bij betrekken. De ziektes die de Nederlanders met zich meebrachten zijn ook van belang geweest in de korte geschiedenis van Paaseiland. Toen de handelgrage Nederlanders klaar waren droeg het eiland nog ongeveer 100 inheemse mensen.

Terry L. Hunt staat niet alleen in zijn bevindingen. Recent onderzoek van eind augustus 2006 staaft de bevindingen over zowel de populatie, de komst van de Polynesen en de ecologische mogelijkheid van balans.

Lees de details en andere moderne onderzoeksresultaten over Paaseiland in deze vertaling van 'Rethinking the fall of Easter Island' van Terry L. Hunt: De ware ondergang van Paaseiland!

Update: Een Fin helpt mee aan de ondergang van Paaseiland. Hij brak tijdens zijn vakantie één van de oren van een beeld af. Er wacht hem een boete. 

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden