Een deel van Nederland is in rep en roer, zo zag ik in de diverse media. Columniste Mariska Hulscher werd omwille van haar korte huwelijk, en het verkopen/sponsoren ervan aan en door de media, in het programma RTL Boulevard door Albert Verlinde beledigd voor hoer.
In een land waar de politiek dweept met normen en waarden besluit de media veelvoudig om hier een eigen interpretatie op te hebben. Woorden terugtrekken of excuses aanbieden zit er zelden bij, het gaat om het relatieve gelijk hebben. Een wijs man zei ooit "gelijk krijg je, hebben is onmogelijk"...

Een hoer, ook wel prostituee of lichtekooi genoemd, is iemand die seksuele activiteiten bedrijft en daarvoor betaald krijgt. In het geval van Mariska is hier geen sprake van, dus in de letterlijke hoek hoeven we de uitlating van Verlinde alvast niet te zoeken. Laat ons eens de metafoor, de hoer als figuurlijk beeld, onder de loep nemen.

Albert Verlinde
Albert Verlinde
(Albert Verlinde maakt of kraakt...)

Een metaforische hoer, daar komt geen vagina, penis of erotisch gelik aan te pas. Men gebruikt die term als er gerefereerd wordt naar het 'verkopen van de ziel', of het verkopen van zichzelf en de eigen geloofwaardigheid of credibiliteit.

Quack WhorePersoonlijk geloof ik in twee zaken. Enerzijds dat alles dat de mens doet en zegt een projectie is van ofwel een innerlijk verlangen of ongenoegen, anderzijds dat oordelen pas zin heeft als je zelf diegene bent over wie het oordeel gaat. Al de rest is vervuiling, zoals onnodige roddelbladen of sfeerzettende roddelprogramma's op televisie.

Ga je oordelen over iemand anders, dan verval je namelijk weer in projectie. Wat is projectie dan precies, hoor ik u vragen? Eenvoudig: je kunt pas helemaal begrijpen wat je zelf hebt meegemaakt of ervaren. Je eigen belevenissen vormen je referentiekader, en dat kader wordt afgemeten tegen een (evenzo geprojecteerde) opvatting van maatschappelijke algemeenheid. Alles waarvan u zich cognitief bewust bent is iets unieks, zelfs al is het een opvatting over algemene kennis. Uw unieke visie is uw referentiekader waarop uw wereld wordt gebouwd. Of je het ermee eens bent of niet, zo zitten ieders hersenen in elkaar en zo krijgt ieder z'n denkbeelden aangereikt.

Ons menszijn wordt bepaald door onze hersenen, die lezen alles en bepalen wat wij weten en onthouden en vooral: tegen welk referentiekader wij de eigen gedachten en gevoelens afzetten.
Kort gezegd wordt het referentiekader samengesteld door het individueel verleden en hoe men daar op persoonlijke manier mee omgaat. Niemand heeft hetzelfde leven dus iedereen heeft een ander referentiekader en een andere mentale wereld van waaruit er gekeken wordt naar de zintuiglijke indrukken. Al zijn er natuurlijk overeenkomstigheden, we zijn (welke huidskleur ook) niet voor niets van dezelfde soort.

Mariska Hulscher
(Mariska Hulscher)

Een gulden regel is die projectie waar we allen aan meedoen is: u kan zich alleen maar ergeren aan hetgeen ook in uzelf zit. Daarom kan iemand zich ontzettend irriteren aan z'n ouders, hij of zij bestaat er voor 50% uit. Als we dat gaan betrekken op het geval Verlinde dan kan ik het volgende psychologische plaatje vormen: Albert Verlinde is een metaforische hoer. Hij heeft veel zelfkritiek en betrekt zijn wereld hoofdzakelijk op het negatieve. Soms denkt hij dat hij zichzelf verkoopt, dat hij een hoer is, daarom kan hij het bij Mariska zo duidelijk zien. Dat wil ook zeggen dat hijzelf vanuit een negatief getinte energie drijft, mogelijk door het niet verwerken van bepaalde confrontaties in het verleden. Misschien met zijn ouders of een van zijn homoseksuele relaties. Op televisie oordeelt hij over Jan en alleman omdat ze er schijnbaar zelf om vragen, gewoon omdat ze iets door waardoor ze de media halen. Verlinde is er om iemand te maken of kraken. Draai het om en je kent Verlinde. Draai iedere mening om en je hebt de persoonlijk bron van de meninggever. Psychologie met een vleugje neurologie is dat...

Creatief is de man Verlinde wel, dat is te horen aan zijn taal- en humorgebruik. Creatief iemand afmaken is een kunst op zich en voor dat geval kom ik dan weer terug op de populaire normen en waarden: wat is de meerwaarde om iemand hoer te noemen terwijl je hoort te weten dat je daarmee het beeld van meer dan een miljoen kijkers vormt? Daarmee kraak je iemand, verder heeft het geen meerwaarde. Als iets alleen maar vernietiging tot gevolg heeft, waarom wordt er dan toch voor gekozen? Een retorische vraag, wat mij betreft...

Voor de duidelijkheid: ik heb niets met Mariska Hulscher, ze komt op mij te ongelukkig over en ik hang mijn planeet niet graag rondom een zon van pijn. Ik mag haar niet en vind haar een irritante persoonlijkheid. Maar omdat ik haar irritant vind, op basis van mijn schamele referentiekader, ga ik haar niet afmaken en de rest van haar leven (ver)kleuren door mijn oordeel. Dat ze mij irriteert zegt namelijk meer over mijzelf dan over haar. Ik ben me bewust van de bron van de ergernis waardoor ik Mariska niet hoef af te maken zoals Verlinde en zijn na-apers.

De beste schippers staan aan wal en in het geval van Verlinde kan dit omgevormd worden tot: de beste roddeljournalisten hangen dood aan een stevig touw. (Enigszins ongenuanceerd, maar het gaat om een metafoor en die mogen we naar believen gebruiken want uw fantasie geeft er de concrete invulling aan; daar zijn wij dus niet verantwoordelijk voor.)
Telkens als mijn vrouw een of ander roddelblad koopt -een van haar vriendinnen is eindredactrice van zo'n gebundeld leedvermaak- dan vraag ik me af waarom. Waarom willen we ons beter voelen door de ellende/problemen van anderen te lezen of horen. Door vanaf de zijlijn te denken dat we het beter weten, of in de situatie van de geofferde bekende persoonlijkheden iets totaal anders (lees: beter) zouden gedaan hebben.

Kent u het: "oordeelt niet, en gij zult niet geoordeeld worden; verdoemt niet, en gij zult niet verdoemd worden; laat los, en gij zult losgelaten worden."
Oordelen is tijdsverspilling en als gevolg zeg ik gerust dat mensen als Verlinde hun compenserend leven vullen met tijdsverspilling. Alleen een onbewust iemand die veel kritiek op zichzelf heeft vindt het nodig om een ander tot op het bot af te kraken.

U ziet: die normen en waarden zijn nochtans zo moeilijk niet. Beetje psychologie/spiegelogie, rekening houden met wat de mens in de kern is, en u hebt begrip: de bouwsteen van de vage normen en waarden. Heeft u na het lezen van dit blog zoiets van "nu ben je zelf aan het oordelen geweest," dan heeft u daarin volkomen gelijk...

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden