Een vliegdekschip bouwen is al enigszins bijzonder, maar zoiets hoog in de bergen voor elkaar krijgen is dat niet on-gelovelijk? Blijkbaar niet want in 1943 werd in de bergen van Alberta in Canada in alle geheimzinnigheid aan een project begonnen dat het on-gelofelijke voor elkaar zou gaan krijgen.

Het werd het Habbakuk project genoemd, naar de naam van een bijbelse profeet; “Cast your eyes over the nations and be amazed, astounded. For I am doing something in your own days that you would not believe if you were told it" Hab 1:5”, en was een geheim project dat een revolutie teweeg zou moeten gaan brengen in de manier van oorlogsvoering van de 2e wereldoorlog.

Plattegrond van het schip
(Plattegrond van het schip)

Het project stond voor het creëren van onzinkbare vliegdekschepen, onzinkbaar gezien deze voornamelijk gemaakt zouden gaan worden van ijs! De schepen moesten ongeveer 600 meter lang en 90 meter breed worden, en zouden 45 meter onder de zeespiegel komen te liggen.

Het idee kwam van de excentrieke wetenschapper Geoffrey Pyke die als een adviseur voor Lord Mountbatten werkte die ten tijde van de 2e wereldoorlog een gewaagd Britse marine commandant van ‘the 5th Destroyer Flotilla’ en kapitein van de destroyer H.M.S. Kelly was.

Op een dag snelde Mountbatten geïnspireerd door Pyke de badkamer van Winston Churchill in en vertelde opgetogen over de uitvinding Pykrete, een mix van 14% zaagsel in 85% ijs.

Hij gooide een stuk van het Pykrete in het bad van Winston Churchill, de mannen keken elkaar aan, en het idee van een vliegdekschip van ijs ofwel Pykrete was geboren. Aan de naam is af te lezen dat de credits voor deze uitvinding uiteraard aan Geoffrey Pyke worden toegewezen.

Pykrete - de uitvinder en de uitvinding
(Pykrete - de uitvinder en de uitvinding)

Waarom was deze uitvinding zo belangrijk?

Tijdens de oorlog waren de bevoorradingskonvooien die vanuit Canada door de Noord-Atlantische oceaan voeren uitermate belangrijk. Deze werden dan ook voor zover mogelijk zeer goed beschermd doormiddel van vliegtuigen.

Deze patrouilleerden bij de konvooien wat dichtbij de kust geen probleem was, maar midden in de Atlantische oceaan ver van de mogelijkheid tot deze bescherming was het dus erg gevaarlijk gebied. Dit gebied noemde men dan ook wel de Mid Atlantic Gap of U-Boat Alley.

Dit moeilijk te beschermen gebied was een open speelveld voor de Duitse Marine, en vooral de U-boot was daar zeer succesvol en dus gevreesd zoals u uit de bovenstaande benaming U-Boat Alley kunt aflezen.

Churchill geloofde echter terecht dat als er een mogelijkheid was deze vliegtuigen ook te laten waken over dit gebied niet alleen de veiligheid verbeterd zou worden maar ook de doorstroom van de konvooien opgevoerd zou kunnen worden, en dat betekende meer manschappen dus meer slagkracht en overigens minder verlies van levens en materieel.

Het idee was om vliegdekschepen in de oceaan te positioneren zodat vliegtuigen daar konden landen en tanken welke vervolgens weer voor de veiligheid konden zorgen.

Het idee was briljant, mochten de landingszones gebombardeerd worden dan was het slechts een handeling van water uit de oceaan pompen en laten bevriezen op de plaats van de inslag, snel, goedkoop, en doeltreffend gerepareerd dus.

Patricia Lake - locatie van het project
(Patricia Lake - locatie van het project)

Men ging dan ook snel testen en Canada werd dus uitgekozen als ideale testlocatie voor de modellen op grote schaal. Aangezien Pykrete bijna alleen maar uit ijs bestaat was het winterklimaat van Canada ideaal om het concept en de manier van constructie uit te testen.

In 1943 begonnen in het plaatsje Jasper de voorbereidingen om een 1000 ton wegend model te maken dat getest zou gaan worden in het daar gelegen Patricia Lake.

Het 1:50 schaal model werd gebouwd om informatie te kunnen verzamelen over hoe ze het materiaal moesten behandelen zodat het niet zou gaan smelten en uiteraard als testmodel om de verscheidenheid aan omstandigheden en/of beschadigingen en de uitwerking daarvan uit te proberen.

Patricia Lake werd overigens uitgekozen vanwege het koude water en de afgelegen positie, geen pottekijkers dus…

De Ingenieurs van het project slaagden erin het model de gehele zomer van 1943 bevroren te houden, het was dus een succes! Jammer genoeg kwam het succes met een hoge prijs en is het verder experimenteren gestopt vanwege de astronomisch hoge kosten die nodig waren om een dergelijk schip in volle omvang te kunnen opbouwen en te onderhouden.

De bevriezinginstallatie werd droevig uitgeschakeld en het model en het idee zonken naar de bodem waar het nu nog steeds ligt als attractie voor sportduikers die een glimp willen opvangen van het diepgezonken idee van de excentrieke Geoffrey Pyke.

Voetnoot:
kazzy:

Inderdaad M Renia , Lord Mountbatten was een Brit .
Maar wat ik nog straffer vind is als je op de link drukt komt er te voorschijn dat het inderdaad een brit is !!!

Aangepast.
Dank U voor de opmerkzaamheid.
(bericht gewijzigd op 31-1-2008 10:28:26)
Op 31-01-2008 10:28:26 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden