Hoe bolbliksems precies in elkaar zaten had men in het verleden het raden naar. Doorgaans komt men het fenomeen tegen tijdens onweer, maar verschijningen bij helder weer maken van dit natuurverschijnsel een groot vraagteken. Vorige pogingen om kunstmatig een bolbliksem op te wekken mislukten. Een Braziliaans team is er nu echter toch in geslaagd, en we hebben beeld.

Over de bolbliksems bestaan verschillende theorieen die spreken van wormgaten, dat zijn tunnels of afvoerputjes in tijd en ruimte, tot simpele verdamping. De Braziliaanse onderzoekers hebben met succes de verdampingstheorie gesimuleerd. 

Bolbliksem gesimuleerd in laboratorium
Bolbliksem gesimuleerd in laboratorium
( De bolbliksems - Copyright Gerson Paiva )

De heren professoren John Abrahamson en James Dinniss van de Canterbury universiteit in Nieuw-Zeeland meenden dat de lichtbal zich vormt doordat alle silliciumgebaseerde elementen in de grond verdampen door bijvoorbeeld een blikseminslag. Als de damp afkoelt zal het sillicium condenseren tot een zwevende bal die wipt op basis van de lading van de ondergrond. Dat de bolbliksem uberhaupt licht geeft is te danken aan het reageren van de hete sillicium met de zuurstof.

Sillicium waferOm dit idee te testen ging een team onder leiding van Antônio Pavão en Gerson Paiva van de Federal University of Pernambuco aan de slag met silliciumwafers, waarvan u links een voorbeeld ziet. De wafers waren slechts 350 micrometer dik en werden tussen twee elektrodes geplaatst die 140 ampère te verduren kregen. Door de elektrodes iets uit elkaar te verschuiven kregen ze een vlamboog die het sillicium deed verdampen.

De heldere ontlading spuwde stukjes sillicium uit maar ook heldere orbs ter grootte van een ping-pongbal. De bolbliksems in kwestie bleven zo'n 8 seconden in leven, wat meteen een record is. "De lichtgevende ballen lijken te leven," zegt Pavão.
Door de blauwwitte en oranjewitte kleur schat het onderzoeksteam bolbliksemtemperaturen van ongeveer 1700 graden. De ballen waren in staat om plastic te doen smelten en eentje brandde zelfs een gat in Pavão's jeans.

Ondanks het vernieuwend onderzoek was dit niet de allereerste keer dat bolbliksems succesvol werden opgewekt. Bij een eerder experiment slaagde men er op basis van microgolven in om enkele milliseconden een bolbliksem te scheppen. Dat is echter zo'n korte tijd en tegenstrijdig met vele getuigen die spreken over secondenlange ervaringen, dat het nieuwe onderzoek op basis van silliciumverdamping wellicht meer in de goede richting zit.

"De levenstijd van onze vuurballen is meer dan honderd keer langer dan die verkregen door microgolven," licht Pavão toe. Een van de grondleggers van het idee, John Abrahamson, is uitermate opgewonden over de nieuwe studie. "Mijn jaar was goed toen ik erover hoorde," zegt hij erover. "De ballen, hoewel nog steeds klein, leven lang genoeg om als mogelijkheid te dienen voor de waargenomen natuurlijke bolbliksems."

Het team van Pavão werkt momenteel aan de chemische reacties die verantwoordelijk zijn voor de vorm van de ballen. Ze zijn inmiddels ook aan het experimenteren met andere materialen (o.a. pure metalen maar ook legeringen) die mogelijk ook succes zullen opleveren. Hieronder ziet u alvast de video van hun silliciumexperiment:

hans: Bolbliksem werd reeds 100 jaar eerder kunstmatig opgewekt. In 1904 in Electrical World and Engineer schreef Nikola Tesla reeds de woorden:” I never saw fire balls, but as a compensation for my disappointment I succeeded later in determining the mode of their formation and producing them artificially” Hij doelde hierbij op zijn laboratorium-experimenten in Colorado Springs, Colorado 1899/1900.
In augustus 1988 hebben Kenneth en James Corum de proeven van Tesla op bescheiden schaal herhaald door middel van een speciaal daartoe ontworpen Tesla-spoel (primair 3,2 kW, 10kV) en kwamen tot verrassende resultaten. Zij produceerden zelfstandig zwevende vuurbollen van ongeveer 1 à 2 cm in diameter. Door opeenvolgende ontladingen groeiden sommigen wel tot 5 cm doorsnede uit.Alle vuurbollen ontstonden uit een electrode van 30 cm diameter die was bedekt met koolstof .(Tesla gebruikte met rubber (roet) gedekt draad). Ook werd de passage van vuurbollen door een glasplaat heen waargenomen.
Naar mijn mening vertoont de bolbliksem een nauwe verwantschap met het plasma van de koolstofbooglamp en is wellicht een zelfinsluitend electro-magnetisch veld dat reageert met de in de omgeving aanwezige verontreinigingen als roet, as en stof.
Op 15-07-2009 8:03:48 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden