In het vorige deel is eigenlijk het eerste tipje van de sluier wat betreft het 'mysterie' van abbé Saunière en de streek waarin hij pastoor was, al opgelicht. Dat betrof de ontdekking van een soort van natuurlijke tempel in de vorm van een vrouwelijk geslachtsdeel die in de oudheid reeds door drie torens met een 'heilige' ruimte ernaast begrensd was geweest, met in het midden een vallei die de naam 'Lavaldieu' had gekregen in de loop der tijd. Saunière was in Narbonne (oktober 1885 – juli 1987) dankzij zijn broer Alfred in aanraking gekomen met lokale adel die deel uitmaakte van een geheime loge, en hij moet na toetreding al vrij snel zijn 'opgeklommen' binnen die orde want omstreeks de eeuwwisseling bleek hij al tot de 18e graad te zijn ingewijd. Een door de erven van Marie Denarnaud (Corbu-Captier) teruggevonden vrijmetselaarsboordje getuigt daar namelijk van. 



Om te begrijpen wat dit inhield, waarom een Rooms-katholieke priester besloot toe te treden tot een officieel door het Vaticaan als 'ketters' verklaarde stroming, zijn we daarom in de geschiedenis van de oprichting van die stromingen gedoken. Om te ontdekken dat er om de een of andere reden soms juist prijs werd gesteld op gewijde priesters onder hun leden.
De orde waar Sauniere de 18e graad van had bereikt – en waarvan het hoofdkwartier zich te Lyon bevond – was een evolutie geweest van l'Ordre des Élus Cohens' die in 1888 officieel de orde der Martinisten werd. Waarna ze weer een fusie aangingen met de 'Kabbalistische orde van het Rozenkruis', l'Eglise Gnostique en de 'Ritus van Memphis-Mizraïm', en van die laatste weten we weer dat een familielid van de laatste Markiezin van Rennes le Chateau tot de oprichters had behoord. Een familielid dat dan net als die Markiezin af moest stammen van  het oude 'ketterse' huis d'Aniort.
Een vraag die mijns inziens terecht kan worden gesteld is of men Berenger Saunière misschien had voorgetrokken omdat hij de dorpspastoor van Rennes le Chateau was en in die functie toegang had tot plaatsen en informatie waar anderen misschien niet meer bij konden komen?
Het was wel direct na die verbanning geweest dat hij ineens over geld beschikte en gelijk zijn kerkje ondersteboven begon te keren, niet enkel voor de restauratie maar tevens alsof hij op zoek was naar iets. En hij is vrijwel direct erna de crypte van het adellijke huis van Rennes onder zijn kerkje ingegaan – na de doorgang onder die 'riddersteen' eerst te hebben moeten uitgraven – om die na zijn bezoek en ontdekkingen daar gelijk voorgoed onder een zwart-wit geblokte vloer te laten verdwijnen.
Hij bleef daarna met grote regelmaat geldelijke ondersteuning krijgen van zijn 'vrienden', waardoor hij aan allerlei bouwprojecten kon beginnen waarvan sommige op de een of andere manier te maken leken te hebben met dat heilige landschap in die driehoek tussen die drie torens met min of meer dezelfde naam.
En hij liet een villa bouwen, die hij noemde naar de plaats waar drie van de voornaamste mensen uit Jezus' nabije gezelschap hadden gewoond. Maria – die ook wel de Magdaleense werd genoemd – Martha en Eleazar – oftewel Lazarus – die alle drie in Bethania hadden gewoond en waarvandaan Jezus een groot deel van Zijn missie uit zou voeren. Saunière had Villa Bethania niet voor zichzelf gebouwd, want hij bleef in de pastorie wonen, maar eerder voor belangrijke gasten die hij daar met regelmaat ontving. Dat zich onder die gasten vooral veel van zijn voorname 'donateurs-medebroeders' zullen hebben bevonden lijkt zeer waarschijnlijk. Die stelden enig comfort wel op prijs namelijk.
Natuurlijk moest Saunière voor de buitenwereld een andere verklaring verzinnen waarom hij die villa had laten bouwen, daarom vertelde hij dat hij de villa voor gepensioneerde priesters neer had laten zetten.
Naast hierboven genoemde had hij nog andere projecten, zoals een watertoren bouwen waar de inwoners van Rennes profijt van zouden hebben en een verbetering van de toegangsweg naar het armzalige dorpje boven op die heuvel. Want die liet in die tijd nogal te wensen over.
Dat ging zo door tot het moment dat hij in conflict raakte met zijn nieuwe bisschop – de oude bisschop die hem altijd de hand boven het hoofd had gehouden was overleden –  die het gedrag en de financiële situatie van dat plattelandspastoortje verdacht vond en deze uiteindelijk uit zijn ambt zette, omdat de opstandige pastoor weigerde de herkomst van zijn donaties bekend te maken. Echter, vanaf het moment dat hij niet langer de pastoor van Rennes le Chateau was leek de geldkraan ineens te worden dichtgedraaid. Saunière scheen ineens geen 'uitverkoren Priester' meer te zijn. (Elus Cohen).  
Bovenstaande samenvatting lijkt mij reeds duidelijk genoeg aan te geven dat er nooit echt sprake van kan zijn geweest dat Saunière een materiële schat van goud en juwelen en kostbare artefacten had gevonden. Zijn schat had eerder bestaan uit kennis – gnosis – mogelijk over de oorsprong van het Christendom en natuurlijk het leven van Maria Magdalena. Kennis die het Vaticaan met de vele dogma's voor gelovigen mogelijk in problemen  zou kunnen brengen, dat had de familie d'Aniort tijdens de kruistocht tegen de Katharen  al bewezen. Deze familie was tijdens die grote veroveringsoorlog van het zuiden van Frankrijk meerdere malen geëxcommuniceerd en hun landgoederen waren onteigend vanwege hun steun aan de ketters, maar telkens had de paus dit zonder duidelijke opgaaf van redenen weer teruggedraaid. 
De laatste markiezin van Rennes le Chateau, Marie de Nègre d'Ables, schijnt familiepapieren in bezit te hebben gehad die uiterst geheim en waardevol waren, en waar haar dochters al bij hun moeder's leven om geruzied zouden hebben. Maar die papieren leken ineens te zijn verdwenen bij haar overlijden. Mogelijk bevatten die dat geheim van de familie d'Aniort, waar Marie de Nègre een dochter uit was geweest.
Andere familieleden van deze markiezin waren betrokken geweest bij de oprichting van een Vrijmetselaarsloge die de 'Ritus van Memphis-Mizraïm' heette, en deze loge was op een zeker moment min of meer samengegaan met een Martinistische loge die in Lyon zat. En het was deze loge waar Saunière deel van uit blijkt te maken.

                      -------------------------------------------------------

We zijn nu duidelijk niet langer meer op zoek naar een schat, want we weten hoe Saunière in werkelijkheid aan zijn geld kwam. Eigenlijk klopte de beschuldiging van Monseigneur de Beauséjour, Saunière deed wel degelijk aan een vorm van simonie. Hij deed aan een soort van 'ruilhandel' wat betreft geestelijke zaken. Enkel was zijn handeltje in sommige opzichten lucratiever dan doorgaans het geval was bij simonie. Zelf vond hij overigens dat hij daar niets verkeerd mee deed. Zijn vorige bisschop en zijn collega te Rennes les Bains waren hem altijd blijven ondersteunen, terwijl zij van veel van zijn handelingen af hadden geweten. Daarnaast was Saunière als pastoor altijd zeer geliefd bij zijn parochianen gebleven. Hij deed niemand schade, en Rennes le Chateau werd er enkel maar leefbaarder door.
Maar wat ons vooral interesseert is waar hij nu eigenlijk precies deel van uit was gaan maken? Als we dit weten krijgen we misschien een beter inzicht in zijn – soms merkwaardige – handelingen. Maar ook in zijn 'schat' van 'verborgen' kennis die hij om kon zetten in 'geestelijke zaken' voor zijn ordebroeders.
Daarom keren we nu weer terug naar ons onderzoek naar die Martinistische loge te Lyon, waar Saunière blijkbaar deel van uit maakte.
Na het samengaan van deze groep met de Egyptische rite van Memphis-Mizraïm blijkt er volgens zekere beschrijvingen wel meer sprake te zijn gaan worden van wat men ook wel 'inwijdingslosbandigheid'  zou gaan noemen.
Als wij ons dan echter de rituelen herinneren zoals zij ten tijde van de Tempel te Bethel plaatsvonden   –  en waarvan men bijvoorbeeld  in sommige hedendaagse Wicca-covens nog een reflectie terug kan vinden, in wat men 'The great Rite'  noemt –  dan krijgt men misschien een idee wat meer puriteins ingestelde tegenstanders  met die 'losbandigheid'  zouden kunnen hebben bedoeld.
Om de één of andere reden was in de fin de siècle periode waarin Berenger Saunière leefde, Lyon 'the place to be' voor wat betreft de meer occulte vormen van Vrijmetselarij.
Want niet alleen het hoofdkwartier van zijn Martinistische loge bevond zich in deze stad, maar bijvoorbeeld ook de in 1848 reeds door het Vaticaan veroordeelde 'Kerk van Carmel' van Eugène Vintras. Vintras was een vrome Katholiek – net als Saunière – die op een zeker moment in een visioen de profeet Eli op bezoek zou hebben gehad en deze had hem opgedragen de corrupte Katholieke kerk te vervangen voor een nieuw geloof waarin de Mensheid verlossing kon vinden. Vrouwen werden overigens binnen de Kerk van Carmel toegelaten en konden Priester(es) worden omdat zij door hun sekse  'Sophia' (= wijsheid) vertegenwoordigden. Vintras was daarnaast een vurig monarchist, wederom evenals Saunière.
Op een zeker moment, toen Vintras even gevangen had gezeten op een valse beschuldiging (1842), begon de kerk van Carmel  onder de tijdelijke plaatsvervanger schijnbaar meer openlijk rituelen met een seksuele inhoud te krijgen. "Zij die liefde voelen voor elkaar moeten dit vaak delen . Elke keer als ze dat doen , zijn ze in staat een geest te creëren in de hemel."
Dit had tot gevolg dat Vintras in 1851 opnieuw werd beschuldigd, deze keer van het organiseren van naakte (zwarte) missen en masturberen onder het bidden bij het altaar.
Dan is het weer interessant om te ontdekken dat de in het vorige deel reeds genoemde Jules Doinel, de oprichter van de Eglise Gnostique, eveneens in aanraking was gekomen met Vintras en zijn kerk van Carmel en daar het nodige had opgestoken. L'Eglise Gnostique zou trouwens eveneens in Lyon een vestiging hebben in later dagen.
Eugène Vintras was echter reeds in 1875 gestorven, dus betwijfel ik dat Saunière hem ooit heeft leren kennen, dat was voor zijn tijd namelijk. Echter de opvolger van Vintras in de Kerk van Carmel te Lyon was een voormalig priester, namelijk abbé Boullan. Deze was evenals zijn voorganger – en evenals Saunière – vurig monarchist. Het is zeker de moeite waard deze persoon even nader onder de loep te nemen om te zien wat er speelde in Lyon in de dagen dat Saunière daar voor het eerst mee te maken kreeg.
Na  het seminarie van Montauban (Languedoc) te hebben gevolgd werd Joseph-Antoine Boullan tot priester gewijd in 1848. In Rome promoveerde hij in de theologie. Hij gaf een vertaling uit van een bekend boek van de Duitse visionaire Catherina Emmerich dat 'Goddelijk Leven van de Heilige Maagd' heet. 
In maart 1856 ontmoette hij te La Salette de Belgische non Adele Chevalier, een vriendin van de visionaire Melanie Calvat. In die dagen was de 'Mariaverschijning' van le Salette (1846) nog een unieke gebeurtenis want de serieuze concurrent van die te Lourdes vond pas plaats in 1858 .
Er is trouwens meerdere malen gesuggereerd dat de visionaire Mélanie Calvat familie zou zijn geweest van de operazangeres Emma Calvé die eigenlijk Calvat of Calvet heette maar Calvé als artiestennaam had aangenomen.
Zuster Chevalier zou na een wonder te Salette genezen zijn van haar blindheid en communiceerde sindsdien met de Maagd. Dankzij de monniken van La Salette werd zij hierom toevertrouwd aan abbé Boullan, die onmiddellijk een groot vertrouwen had in de bovennatuurlijke eigenschappen van zijn pupil. Samen met haar zette Boullan de 'Vereniging voor het Herstel van Zielen ' op met het oog op het 'genezen van duivelse aandoeningen'.
Boullan kreeg reeds gauw een intieme relatie met Adèle en hierdoor ontstond er al snel geroddel dat zij er vreemde seksuele activiteiten op nahielden. Beschuldigingen van dien aard bleken zo hardnekkig dat zij in 1860 veroordeeld werden door het Franse hof, wat een gevangenisstraf van drie jaar opleverde (1861-1864).
In 1869 zat Boullan in Rome opnieuw in de gevangenis. In afwachting van zijn proces schreef hij zijn memoires in een geheim document, dat nu bekend staat als 'le cahier rose' (het roze boek). Boullan werd overigens wel vrijgesproken door het Heilig Officie.
Ondanks zijn geschade reputatie omdat hij er volgens zeggen vreemde, vaak seksuele, praktijken op na zou houden is Boullans "Wet van Heilige Regeneratie" er eentje waarmee hij vooral naam had weten te maken. Deze theorie is min of meer identiek aan de theorie van de reïntegratie van het Martinisme .
Jean (of Joanny) Bricaud – niet enkel belangrijk lid van de Gnostische kerk van Doinel maar tevens Martinist en opvolger van Papus – zou als Boullan's biograaf (!), schrijven: "Aangezien de val uit de genade het gevolg is van een onrechtmatige daad van liefde, kan de verlossing van de mensheid alleen worden bereikt door middel van daden van liefde volbracht op een religieuze manier." Men geloofde dat de
"schuldige liefde moet worden bestreden door middel van pure liefde, door middel van een seksuele benadering, maar op een hemelse wijze, om de geesten uit zichzelf te verhogen: dit is de vereniging van wijsheid."
Want Boullan leerde zijn volgelingen dat "de zondeval in de Hof van Eden gevolg was van een onrechtmatige daad van liefde , zodat de verlossing van de mensheid alleen kon worden bereikt door middel van daden van liefde volbracht op een religieuze manier." 
Op die manier maakte Boullan van geslachtsverkeer een liturgische praktijk. Maar eigenlijk vallen rituelen van dien aard al te vergelijken met de rituelen zoals de oude Hebreeën ze op de Heilige Hoogte van Bethel moeten hebben voltrokken. Evenals Christenen uit de eerste eeuwen, waarvan enkele voorbeelden te vinden zijn in gnostische documenten en scheldbrieven van eerste-eeuwse kerkvaders. Zo citeert de kerkvader Epiphanius (Panarion) uit een geschrift waarvan het origineel helaas verloren is gegaan, en wat zoiets als de 'Vragen van Maria' ('Genna Marias'- 'questions of Mary') geheten moet hebben. Hierin wordt volgens Epiphanius verteld dat Jezus Maria Magdalena inwijdt op een berg en haar laat zien dat de lichamelijke gemeenschap het aardse beeld is van de hemelse eenwording.
Vanaf 1886 vond Boullan overigens een nieuwe tegenstander in de in het vorige deel reeds genoemde Stanislas Da Guaïta, die zich niet kon verenigen met de voorbeelden die abbé Boullan stelde middels zijn rituelen. Zij beschuldigden elkaar over en weer van Satanisme en uiteindelijk mondde dit uit in een magische strijd. (J.K.Huysmans schreef over een en ander in de roman 'La-bas'.)
In het begin van de 20ste eeuw richtte eerder genoemde Jean Bricaud in Lyon (!) een selecte orde op waarin louter 18e-graads Vrijmetselaars toe konden treden. Binnen deze groep werd de nadruk gelegd op het Élus Cohen gegeven. Of Saunière dit nog daadwerkelijk mee heeft gemaakt en beleefd is mij niet bekend, maar het is wel opvallend dat juist Saunière een 18e-graads Vrijmetselaarsboordje had, en dat hij Priester was. Als hij er niet zelf meer aan deel heeft genomen dan nog zou men haast kunnen gaan denken dat hij dan op zijn minst een voorbeeld was geweest voor Bricaud.
                                 --------------------------------------
In ieder geval krijgen we zo een wat beter beeld van wat er zoal speelde in de esoterische wereld van rond de eeuwwisseling. In het vorige deel vertelde ik reeds dat enkele van de oprichters van het systeem waar Saunière later deel van uit zou maken, namelijk Papus en Guaïta, er naar hadden gestreefd een specifiek westerse vorm van esoterie te gebruiken, tegenover de oosterse vorm die tamelijk populair was in die dagen. De westerse vorm die men de voorkeur gaf omvatte  voornamelijk alchemie, een filosofie die gebaseerd was op seksuele symboliek die werd  uitgedrukt in chemische symbolen. 



Daar waar oosterse filosofieën in dat opzicht meer open konden zijn en de dingen bij naam noemden, waren die uit het westen meer verborgen (de betekenis van het woord 'occult') vanwege een preutse samenleving, men gebruikte daarom chemische vergelijkingen.
Maar het kwam op hetzelfde neer, het enorme potentieel van seksuele magie en scheppingskracht.
En was dit nu werkelijk zo vreemd en 'ranzig' als men tegenwoordig misschien geneigd zou zijn om te denken?
Er zijn vele verhalen uit de oudheid die ons eigenlijk een en hetzelfde ding op een eigen wijze vertellen.
Zo vertelt Plato over een Grieks scheppingsverhaal waarin de eerste geschapen mens eigenlijk vier armen en vier benen had. Maar toen kreeg het praatjes en begon het tegen de goden op te nemen. Oppergod Zeus liet zijn macht gelden en besloot het in twee helften te verdelen. Volledig in paniek ging de ene helft naarstig op zoek naar de andere helft, pakte die beet en liet die niet meer los. Dit had tot gevolg dat ze geen kant meer uit konden en beide 'helften' stierven dus van honger en uitputting.
Toen Zeus dit vaststelde was hij natuurlijk teleurgesteld, dit was niet de bedoeling geweest. Zodoende creëerde Zeus geslachtsdelen zodat de één zaad kon uitstorten in de ander en zo voor nageslacht kon zorgen. Nu ging het wel goed, al zou de één altijd op zoek blijven naar die andere helft.
Dat is dan een min of meer 'westers' verhaal, al is de bron ervan mogelijk veel ouder.
Zo is er ook een oud Indisch geschrift waarvan de bron mogelijk eenvoudiger te achterhalen valt. 'In den beginne' waren alle dingen Zelf. Maar toen verscheen de gedaante Purusha op aarde en na niets als Zichzelf te hebben gezien zei Purusha:
Aham’  (Dit betekent 'ik ben').
Maar na een poosje begon Purusha zich eenzaam en ongelukkig te voelen en wenste Zich daarom een metgezel.  Daarvoor werd-ie twee keer zo groot en splitste daarna in tweeën.
En daar waren een man en een vrouw, en alles was okay nu.
Beide verhalen zijn duizenden jaren oud. En in de laatste kan men iets van een echo oren van de God die Zichzelf 'Ik ben die ik ben' noemde.
In het door de Babylonische ballingen volledig verdraaide scheppingsverhaal (Genesis) vindt men nog sporen terug van het geloof in die oorspronkelijke androgyne Heelheid van de mens.
Maar waar de God van het Oude Testament door de schrijvers jaloers, na-ijverig en mannelijk was gemaakt, moet die van de eerste Hebreeën uit de tijd van Mozes nog androgyn zijn geweest en waarschijnlijk Baäl zijn genoemd (een geslachtsloze aanduiding, net als als 'monarch', zie mijn Berg van God verhaal).
In het Oude Testament is de volgende uitspraak terug te vinden:
"Ik heb wel gezegd: Gij zijd goden” (psalm 82:6).
En Jezus herinnert lieden aan deze uitspraak in het Nieuwe Testament:
"Jezus vroeg hen: 'Staat er niet in uw wet: Ik heb gezegd: u bent goden?'"  (Johannes 10:34).
De oorspronkelijke Goddelijke 'Heelheid' kon men volgens de 'esoterische' leer enkel bereiken door de twee weer te verenigen, de symbolen die zij hanteerden gaven die vereniging aan.
Deze wijsheid was overigens reeds zeer oud en werd tot aan minstens de eerste eeuwen van onze jaartelling gehandhaafd door de meeste volken op aarde door middel van zekere rituelen.
 
Het waren diverse occulte en door het Vaticaan veroordeelde stromingen die deze wijsheid in de 17e en 18e eeuw opnieuw waren gaan hanteren, en tegen het einde van de 19e en het begin van de 20ste eeuw leek dit  een hoogtepunt te bereiken.



Men meende de oorspronkelijke Goddelijke staat – met de daarbij behorende onsterfelijkheid – weer te kunnen bereiken indien men zijn/haar andere helft vond en dan een ritueel voltrok.
Maar dat zulke rituelen eenvoudig tot een vorm van 'losbandigheid' konden ontaarden lijkt duidelijk.
Evenals dat ze makkelijk door puriteinse aanhangers van de orthodoxe leer als 'Satanisch' konden worden afgeschilderd.
Toch kan men op zekere plaatjes in de illustratie hierboven  bemerken dat de pastoor van Rennes le Chateau wel zijn best had gedaan het plantsoentje voor zijn kerk die alchemistische vorm van de 'poort naar onsterfelijkheid' te geven. En dat geeft aan dat hij waarschijnlijk een aanhanger van deze esoterische visie moet zijn geweest.
                                         ---------------------------
Ziehier dan een niet te onderschatten deel van het grote mysterie dat pastoor Saunière aan de ene kant verborgen wilde houden, maar waarvan hij aan de andere kant voldoende aanwijzingen achterliet voor 'wie oren had om te horen, en ogen om  te zien'.  Maar natuurlijk moest er meer zijn.
We weten inmiddels dat Saunière ervan af wist dat Maria Magdalena de laatste jaren van haar leven had doorgebracht in een grot onder een tempeltje op een bergtop die een soort van 'Heilige Hoogte' moet zijn geweest. De reden waarom ze  zou hebben besloten die laatste jaren juist hier te blijven zal voor Saunière net zoveel gissen moeten zijn geweest als nu voor ons. Al was bekend dat de vrouw van Pontius Pilatus in deze streek was opgegroeid en dat Maria daar contact mee moest hebben gehad, naast dat er erg veel Joden en andere inwoners van de overzijde van de Middellandse zee in Gallia Narbonensis waren neergestreken.
Dat Maria Magdalena juist een 'Heilige Hoogte' uitkoos is niet zo vreemd, als men haar ziet als de 'Priesteres' die zij eigenlijk moet zijn geweest. Heilige Hoogtes (=Tempels op bergtoppen) in Palestina zoals Bethel, de Carmel en Moriah (Jeruzalem) kende zij maar al te goed – die te Bethel, daar is zij minstens één keer voor een bijzondere gelegenheid met Jezus geweest – en daar zij in Gallia Jezus' boodschap verder wilde verkondigen leek dit een juiste plaats. Dat zij een grot uitkoos was symbolisch, en misschien ook wel magisch. Daar kom ik in het volgende deel op terug want dit betreft eveneens een mysterie uit de Languedoc.
Mede dankzij de zoektocht en aanwijzingen van zijn  collega-priester uit Rennes les Bains heeft Berenger Saunière beslist geweten dat Maria Magdalena lange tijd in een crypte bij de Notre Dame de Marceille begraven had gelegen, onderaan een miniatuuruitgave van een zelfde soort Olijfberg als waar haar huis te Bethania zich bevond (zie hier).
En dat haar overblijfselen daarvoor in het dal van de Rialsesse met uitzicht op haar 'Heilige Hoogte' in een graf hadden gelegen tot de kruistocht tegen de Katharen de 'hoeders' van haar graf had gedwongen haar overblijfselen elders in veiligheid te brengen. Dat verklaart tevens zijn interesse in het schilderij van Poussin.



Maar abbé Boudet had Saunière tevens kunnen vertellen hoe hij erachter was gekomen dat zij in de Godsdienstoorlogen weer was verplaatst, deze keer onder Saunière's kerkje naar de grafkelder van de 'Heren van Rennes', die tevens de eigenaren waren van de Heilige Hoogte waar Maria ooit had verbleven. De plaats waar lange tijd een strijd om het bezit ervan was gevoerd tussen de kerk en de adel. Omdat men wist wie daar had verbleven?
Wat kon Saunière mogelijk hebben ontdekt toen hij de weg naar de crypte uiteindelijk vrij had weten te maken en erin afdaalde?



Henry Lincoln zei ooit eens gekscherend dat het zou helpen als daar het 'trouwboekje' van Jezus en Maria Magdalena kon worden gevonden. Het lijkt in ieder geval zeker dat hij er iets heeft gevonden, want zijn gedrag na die vondst werd steeds excentrieker. Zeker aangaande geloofszaken.
Hij begon daarna te zoeken op het kerkhof. Gooide allerlei oude graven overhoop met het excuus dat hij ruimte voor nieuwe graven wilde scheppen en daarom een 'ossuaire' aan wilde leggen.
Volgens de these die ik in deze serie aandacht heb gegeven moet hij in de familiecrypte onder het kerkje de overblijfselen van Maria Magdalena hebben gevonden. Dan ga ik ervan uit dat de 'Hoeders' van haar graf destijds al duidelijk hadden aangegeven welke overblijfselen in die crypte die van Maria waren. En dat abbé Bigou daar dan niets aan had veranderd bij het overlijden van de laatste markiezin.
Maar was dat graf op een zekere manier gemerkt geweest? En zo ja, hoe? Had die grafsteen met de tekst 'Et in Arcadia Ego' er soms mee te maken gehad? Zo ja, waarom had Abbé Bigou die dan naar buiten verplaatst en gebruikt voor de laatste Markiezin van Rennes le Chateau? Enkel om de aandacht erop te vestigen dat er iets bijzonders in de crypte te vinden was?
En wat lag er dan eventueel nog meer in het graf van Maria Magdalena? Persoonlijke zaken die haar identiteit nog beter konden verraden?
En hoe zat het met die familiepapieren van de familie d'Aniort? Waren dat soms papieren geweest die te maken hadden met Maria Magdalena? Had die familie soms al tot de 'Hoeders van het graf' behoord? De familie d'Aniort was van Visigothische origine geweest, zoals we in deze serie eerder konden ervaren. De Visigothen hadden als Arische Christenen nooit geloofd dat Jezus zelf Goddelijk was, maar gewoon de Mensenzoon. Zoals Jezus Zichzelf ook vaak omschreef:
Jezus zei:
"De vossen hebben hun holen
en de vogels hebben hun nest,
maar de Zoon des Mensen
heeft geen plek om zijn hoofd
neer te leggen en te rusten."

Zouden die Visigothen soms bewijzen hebben gehad van de Menselijkheid van Jezus? Iets met betrekking tot Maria Magdalena? Een trouwboekje is natuurlijk zeer onwaarschijnlijk. En een ander schriftelijk bewijs van haar relatie met Jezus, als echtgenote bijvoorbeeld, lijkt evenmin erg waarschijnlijk. Een persoonlijk dagboek zou eventueel kunnen, maar geschreven op perkament met de slechte inkt uit de eerste eeuw maakt de kans op leesbaarheid er niet echt groter op. De Dode Zee-rollen en de Nag Hamadi evangeliën mogen dan redelijk goed leesbaar zijn gebleven, de omstandigheden waaronder die bewaard waren gebleven verschillen nogal met die van de Languedoc. Wat natuurlijk niet wegneemt dat er documenten uit die tijd bewaard kunnen zijn gebleven. Documenten van Maria zelf, of van die 'Hoeders'.
In het boek 'Het Heilige Bloed en de Heilige Graal', die bestseller van Baigent/Leigh/Lincoln, draaide het niet zozeer om de 'schat' van Rennes le Chateau maar eerder om die genealogische stamboom van Jezus en Maria Magdalena. Helaas waren de schrijvers dankzij Pierre Plantard en Markies de Cherisey volledig op een verkeerd spoor gezet. Al had hun boek wel tot gevolg dat men eerder vragen begon te stellen bij zekere gebeurtenissen die er in de eerste eeuw aan de andere zijde van de Middellandse zee waren geschied. Tot nu toe dogmatisch gepresenteerde gebeurtenissen die in het Nieuwe Testament werden beschreven, zij het al enigszins aangepast, en gebeurtenissen die men bewust daarbuiten had willen houden. Maar waarvan enkele beschrijvingen gelukkig bewaard waren gebleven in verstopte, verboden, evangeliën. Mij zette het in ieder geval aan het denken in die tijd, en ik ben toen dan ook met eigen research begonnen.
Wat ik NIET verwacht –  al valt theoretisch niets uit te sluiten – is een genealogische lijst van nazaten van dit 'Heilige Koppel'.
Een huwelijk tussen Maria Magdalena en Jezus is, om nu mijn eigen woorden te gebruiken, zeer waarschijnlijk. Ik maak bij het trekken van die conclusie voornamelijk gebruik van eerder door anderen gedane research, maar heb die wel zelf nagetrokken. En ik ben tot zelfde conclusies gekomen.
Een leraar – 'Rebbe' genoemd in die dagen op die locatie – was getrouwd, anders werd hij door niemand voor 'vol' aangezien. En moge Jezus' boodschap dan nog zo afwijkend en 'rebels' zijn geweest in die dagen, Zijn omgang met vrouwen en Zijn regelmatig verkeren onder de mensen verplichtten Hem tot een huwelijkse staat.
Men beschouwde het in het Joodse Israël bijna als een misdaad als men zich, eenmaal volwassen, niet voort wenste te planten (Gezah Vermes: Jesus the Jew). Dat kon Jezus zich, gezien Zijn agenda, niet permitteren. Als Hij een gegronde en goed beargumenteerde reden had gehad om NIET getrouwd te zijn, dan had dat beslist in zekere evangeliën voorgekomen. En daar had het Vaticaan dan dankbaar gebruik  van kunnen maken om het celibaat te rechtvaardigen. Maar niets hierover in de evangeliën van het Nieuwe Testament, maar evenmin in de apocriefe en Gnostische evangeliën die juist vaak controversiële thema's  bevatten over Joodse religieuze regels die werden aangevochten door Jezus. Zo is in die Gnostische evangeliën wel terug te vinden dat Jezus de besnijdenis niet belangrijk vond. Een onderwerp wat van eenzelfde belang was in die dagen als de huwelijkse staat van een leraar.
"Zijn leerlingen zeiden tot hem:
Heeft besnijdenis nut of niet?
Hij zei tot hen: ’Als die nut had
zou hun Vader hen besneden uit hun
moeder voortbrengen.
Maar de ware besnijdenis in de Geest,
die heeft in elk opzicht nut.'” 

(Evangelie volgens Thomas, dit evangelie wordt overigens door zekere geleerden zelfs als mogelijk ouder dan de evangeliën in het Nieuwe Testament geschat, omdat het zonder verhaal louter uit losse uitspraken van Jezus bestaat. Sommigen zien het als de Q, Quelle=bron, van de canonieke evangeliën.)
Ik denk dus dat het in de dagen dat al deze teksten werden geschreven nog vanzelfsprekend was dat Jezus getrouwd was. Men heeft op een zeker moment na het concilie van Nicae eerder grote moeite gedaan alle teksten die verwezen naar die huwelijkse staat te vermijden en deze niet op te nemen in de canon.
En ondanks al die gedane moeite bevinden zich in de canon (de vier goedgekeurde evangeliën) zelf toch nog aanwijzingen over de huwelijkse staat van Jezus. Men meende die er niet uit te kunnen halen omdat de verhalen waarschijnlijk TE bekend waren onder de gelovigen in die tijd – net als de Brieven van Paulus – en er dan helemaal niets over zou blijven. Vooral het vermeende 'ooggetuigenverslag' van het vierde evangelie kon men er niet uitlaten. Al zou juist dit evangelie de Bijbelredacteuren en latere kerkvaders wel in de problemen gaan brengen. (Zo was het vierde evangelie bijvoorbeeld het enige belangrijke evangelie voor de Katharen.)
De bruiloft te Kana beschrijft een uitermate ongebruikelijke situatie in eerste eeuws Palestina.
Natuurlijk kon het weer enkel dat vierde evangelie zijn – dat op naam van  Johannes is gezet ( Johannes 2:1-11.) –  die deze bruiloft vermeld.
Het gaat over een bruiloft in een dorp – de naam van de bruidegom en bruid worden nergens verteld – waar Jezus beslist bij aanwezig diende te zijn. Op zich is dit reeds merkwaardig want de tijd van Zijn openbare optreden was helemaal nog niet begonnen. Zijn Moeder Maria was 'toevallig' ook aanwezig bij deze zogenaamd onbeduidende gebeurtenis. Om één of andere reden werd haar aanwezigheid als vanzelfsprekend ervaren. Zij gedraagt zich op deze bruiloft echter wel doorlopend met enige autoriteit, zeg maar gerust als een soort gastvrouw. Zo vertelt zij Jezus op een zeker moment dat Hij voor wijn moet zorgen. (Hij verricht dan enigszins met tegenzin het wonder waarmee water in wijn wordt veranderd). Jezus' Moeder beveelt de aanwezige bedienden te doen wat Jezus hen opdraagt. Als dit dan eenmaal is gebeurd en de gasten opnieuw zijn gelaafd roept de ceremoniemeester van het feest  de bruidegom en zegt tegen deze:
”Gij hebt de goede wijn tot dit ogenblik bewaard”.
En dat zegt hij dus nadat hij Jezus net water in wijn heeft zien veranderen. Het lijkt vrij duidelijk dat hij tot Jezus sprak. Daarnaast is duidelijk dat degenen die de aanwezige bedienden konden bevelen enkel de werkgevers van deze bedienden konden zijn en dat waren in dit geval dus de echtelieden in kwestie, en hun familie.
De reden dat deze tekst toch in het evangelie bewaard is gebleven kan enkel het wonder betreffen dat erin wordt vermeld, en natuurlijk het feit dat men dacht dat het op meerdere manieren geïnterpreteerd zou kunnen worden.
Zo'n ander voorbeeld is de zalving te Bethanië die niet onvermeld kon blijven daar Jezus anders geen 'Christus' oftewel  'Messias' had kunnen zijn (beide betekenen 'gezalfde').
De zalving was duidelijk een uiterst belangrijk ritueel wat daarom verricht werd met die zeer kostbare Nardusmirre, een zalf die naar het schijnt alleen in India verkrijgbaar zou zijn geweest. Dat het een uiterst belangrijk ritueel voor Hem moest zijn blijkt ook uit Jezus’ eigen woorden zoals ze in het evangelie van Marcus (14:8)vermeld worden:
Zij heeft gedaan wat in haar macht was; zij heeft mijn lichaam gezalfd met het oog op mijn begrafenis.”
Marcus 14:9,
Voorwaar, Ik zeg u: Waar ter wereld ook de blijde boodschap verkondigd zal worden, zal tevens ter herinnering aan haar verhaald worden wat zij heeft gedaan."
Maar door dit op te merken vertelt Jezus ons dan gelijk twee dingen. Ten eerste dat Maria van Bethanië (die Hem zalft) en Maria Magdalena (die Hem begraaft) één en dezelfde persoon moeten zijn, want uiteindelijk is het Maria Magdalena die aanwezig is bij de kruisigingsscène en als eerste bij het graf is – Maria van Bethanië wordt dan niet meer genoemd – en ten tweede was enkel een echtgenote bevoegd zo'n zalving te verrichten en bij de ter aarde bestelling het graf in te gaan voor lijkverzorging.
Schijnbaar gingen de Romeinse redacteuren van het Nieuwe testament ervan uit dat deze zaken niet bij de Romeinse gelovigen bekend waren. Zij mochten in die dagen de bijbel toch niet lezen als ze dat al konden. (Het vulgaat was in Latijn geschreven en de eerdere versie in het Grieks.)
De Gnostische – en daarom verboden – evangeliën waren nog duidelijker in de beschrijving van de relatie tussen Jezus en Maria.
Een reisgenoot van Maria Magdalena naar Gallia, namelijk de discipel Philippus, meldt in zijn evangelie:
"Drie vrouwen trokken altijd met de Heer op: Maria, zijn moeder, zijn zuster en
Maria Magdalena, die zijn metgezellin wordt genoemd. Want zowel zijn zuster,
als zijn moeder als zijn gezellin heetten Maria
"

"Jezus hield op een andere wijze van Maria dan van de andere leerlingen, en hij kuste haar vaak op de mond.
De overige leerlingen zagen hoe hij van Maria hield en vroegen hem:
'Waarom houdt u meer van haar dan van ons allemaal?'
De Heer antwoordde hen met de woorden: ’Waarom houd ik niet van jullie als van haar? Wel, als een blinde en iemand die kan zien samen in het donker zijn,
verschillen ze niet van elkaar. Maar als het licht wordt, zal de ziende het licht zien en de blinde in het donker blijven.'"

Het eveneens verboden evangelie volgens Maria Magdalena maakt de plaats van Maria in het leven van Jezus meer dan duidelijk. Het volgende gebeurt kort na de kruisiging:
"Zij echter waren bedroefd. Zij huilden heftig en zeiden:
'Hoe moeten we naar de heidenen gaan en het evangelie van het
Koninkrijk van de Zoon van de Mens prediken? Als hij al niet werd
gespaard, hoe zal men ons sparen?’

(knip)
Petrus zei tegen Maria:
'zuster, we weten dat de Verlosser meer van jou gehouden heeft dan van
andere vrouwen. Zeg ons de woorden van de Verlosser zoals jij je die
herinnert, die jij kent maar die wij niet kennen en die we ook nog niet
hebben gehoord.’
Maria antwoordde en zei:
'Wat voor jullie verborgen is zal ik jullie bekendmaken’”.
                                    ---------------------------
Dat zulke informatie in sommige occulte stromingen bekend kan zijn geweest lijkt niet onwaarschijnlijk. Er circuleerden trouwens toch nog versies van het evangelie volgens Maria Magdalena hier en daar.
Voor de rest kon iedere kritische priester soms zijn vraagtekens zetten bij zekere kerkelijke dogma's en daar de Bijbel op na slaan. Abbé Boudet – die Latijn, Oud Grieks, Hebreeuws en mogelijk Aramees kende – was zo'n priester, en Saunière was zijn leerling hierin.
Wat betreft de nakomelingen van Jezus en Maria is niets echt duidelijk. Er bestaan echter diverse hypotheses met voldoende bestaansgrond. Over een, de mogelijke dochter (Sarah de Egyptische) heb ik reeds gesproken, maar daarnaast komt er nog een mogelijk kind ter sprake in de gebeurtenis in het Nieuwe Testament waarin men over Barabbas spreekt.
De Australiër Donovan Joyce schreef begin jaren zeventig van de vorige eeuw de voorloper van boeken als 'het Heilige Bloed en de Heilige Graal', in de vorm van 'The Jesus Scroll'. Dit boek valt nu überhaupt nergens meer te verkrijgen en is nooit in het Nederlands verschenen, maar ik heb de Engelse tekst ervan zelf vertaald. Donovan Joyce wist dankzij zijn onderzoek iets interessants te vertellen over die beruchte misdadiger (lees oproerkraaier) die naast Jezus stond:
"Hieronymus – die in de 4e eeuw van onze jaartelling schreef – zegt dat in het reeds lang verloren gegane 'evangelie der Hebreeën' de voornaam van de man Bar Abbas,……… Jezus  was.  En inderdaad, de originele tekst van Matheus 27:16-17 bevatte zeker deze naam, echter, zoals wel meer dingen, is het sindsdien verdwenen.
Dat de mans voornaam echt Jezus was wordt wel duidelijk door Hieronymus’ gebruik van de volgende zinsnede – die direct stamt uit het 'Evangelie der Hebreeën' – 'filius magistri eorum'. Dit laat zich uit het Latijn vertalen in 'de zoon van hun leraar of meester'.
Aansluitend bevestigend bewijs dat de naam van deze 'beruchte' gevangene 'Jezus bar Abbas'  was wordt geleverd door enkele circulerende  evangelie-manuscripten en door de Armeense en Jeruzalem Syrische versies van het evangelie volgens Matheus……. en deze kunnen nog steeds worden ingezien.”
(Donovan Joyce; The Jesus Scroll, vertaling Jean-Bob Ildanach)
Als er  op het 'podium' twee mannen stonden waartussen moest worden gekozen en deze heetten allebei Jezus (Yehoshua) dan moesten ze dus op een bepaalde manier worden aangeduid om ze uit elkaar te houden. De Ene werd gewoon Jezus genoemd, want iedereen wist dan wie er werd bedoeld, en de andere Jezus Barabbas. Barabbas betekent zoveel als 'Zoon van de Vader' maar hier in ons deel van de wereld zou men dan JUNIOR zeggen!
Er is dus een gerede mogelijkheid dat Jezus bewust de plaats van Zijn Zoon en opvolger innam, die eerder was gearresteerd tijdens een opstootje op het Tempelplein.
Hiermee wil ik overigens nog steeds niet beweren dat deze Zoon later een koninklijke lijn in Frankrijk op zou gaan zetten, er bestaan zelfs verhalen van hoe Barabbas later zelf om zou komen in de strijd tegen de Romeinen. Of hij toen al ergens zonen had verwekt is mij in ieder geval  onbekend.
Dit dan nog even over die vermeende bloedlijn die dankzij de populariteit van het boek 'Het Heilige Bloed en de Heilige Graal' zo'n belangrijk onderdeel zou worden van het Rennes le Chateau mysterie.
In het leven van pastoor Saunière heeft bovenstaande allemaal echter geen rol gespeeld. En ik betwijfel of hij sporen van nakomelingen van Jezus in die crypte heeft gevonden.
Bij de restauratie van zijn kerkje laat hij, na erin te zijn geweest, de toegang tot die crypte geheel verdwijnen. Ik denk dat hij dit enkel heeft gedaan om er zeker van te zijn dat de overblijfselen van Maria Magdalena met rust zouden worden gelaten. Al was het maar op grond van het gegeven dat haar aanwezigheid daar voor de Katholieke kerk een probleem betekende nadat deze officieel hadden verklaard dat de overblijfselen in St. Maximin la Ste. Baume die van de heilige waren. Misschien hadden Vrijmetselaar-nazaten van de 'Heren van Rennes' hem  wel  gevraagd de toegang naar de crypte te vergrendelen, nadat hij eerst binnen was geweest en daar verslag van had uitgebracht.
Waarom hij dan later op het kerkhof toch nog ergens naar op zoek leek, kan verscheidene redenen hebben. Misschien dacht hij wel hetzelfde als wat de biechtvader van Marie de Nègre d'Ables even moet hebben gedacht. Want zoals men in deel 5    kan lezen schreef Antoine Bigou op een zeker moment een onduidelijke notitie in de departementale parochieregisters van Rennes-le-Chateau, met daarop:
"... us de galilée nest point icy”  (… us van Galilea is niet hier).
Alsof hij ook even met de mogelijkheid had gespeeld dat de 'Wederhelft' van Maria Magdalena dan misschien ook wel ergens hier zou kunnen zijn begraven.
Een andere reden dat Saunière op zoek was gegaan op het kerkhof kan zijn omdat hij niet zeker wist welke overblijfselen van Maria Magdalena waren en welke van Marie de Nègre d'Ables. Of de markiezin misschien werkelijk gewoon was bijgezet op het kerkhof in plaats van in de familiecrypte.
Het kan zelfs dat hij, al dan niet in opdracht van familie, haar overblijfselen alsnog bij wou zetten in de crypte alvorens die voorgoed te sluiten.
Of we daar nog ooit achter zullen komen? Dat hangt nu allemaal af van de bereidwilligheid van de gemeenschap de crypte onder de kerk weer te openen.
Mij is bekend dat de begin 2008 tot burgemeester gekozen – en helaas kort erna (12-3-2008) overleden  –  Jean-Luc Robin het plan zou hebben opgevat die crypte te openen. Daarna is er echter niets meer van gekomen.
                                        -------------------------
In het volgende deel zullen we dan eens gaan bekijken wat voor geheimen Saunière mogelijk nog meer zou kunnen hebben ontdekt.
Dat deel zal dan helemaal gewijd worden aan mogelijkheden, zaken die het Christendom zoals we dat nu kennen een net iets andere wending zouden kunnen geven en het Vaticaan met de vele dogma's in verlegenheid zou kunnen brengen. Meer dan dat zou het niet zijn, want we leven nu in andere tijden dan de middeleeuwen.
Misschien is het voor sommige lezers een grote teleurstelling te lezen dat er geen echt grote materiële schat is gevonden en dat die religieuze zaken die er ontdekt zijn de paus ook niet direct zullen dwingen zijn ontslag aan te bieden, maar ze zijn blijkbaar nog steeds belangrijk genoeg om het Vaticaan bijzondere interesse te hebben laten tonen, telkens als ter sprake kwam dat de crypte onder de kerk van Rennes le Chateau zou worden geopend. In Frankrijk is de kerk van de staat en ze hebben er daarom ook niets over te zeggen, maar erbij willen ze zijn.
We zijn inmiddels wel zo´n beetje in de buurt van het einde van de serie aan het komen.
Ik denk dat ik aan het einde ervan het grootste deel van mijn huidige kennis erover wel zal hebben gedeeld. Enkel een opening van die crypte zou mogelijk weer nieuw licht op de hele zak kunnen werpen.
Deel 17 was oorspronkelijk bedoeld om het laatste deel te zijn. Dit vanwege het feit dat het getal 17 vooral op zekere grafstenen voorkwam en juist op dit getal de nadruk leek te worden gelegd.
Maar er zal na deel 17 nog wel een epiloog komen, het Rennes-le-Chateau dilemma laat zich niet zo 1-2-3 vertellen.

    
Gio: Zo'n 2500 jaar geleden kwamen de oude Grieken al tot de conclusie: 'We hebben geen goden nodig om te verklaren hoe het universum in elkaar zit. En we hebben geen goden (of godenzonen...) nodig om ons te vertellen hoe we moeten leven.'

Maar in de 21e eeuw zijn er nog steeds mensen die in sprookjes geloven. En sprookjes over sprookjes zitten te vertellen (en schrijven...).

Ik weet wel: mijn bedevaartsoort is Athene!
De oude Atheense filosofen zeiden het al: niet 'goden' maar natuurwetten geven de wereld vorm!
Op 08-12-2013 12:08:26 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
chriske: wel, ik ben in het kerkje geweest, ik ben onder de indruk gekomen van de natuurpracht rondom Rennes, ik heb er rondgewandeld en ik heb de ingetogen sfeer gevoeld daarboven, ik las het boek van het Heilige Bloed ... toch heeft dit geweldige verhaal van Jean-Bob de oude gebeurtenissen aldaar beter verklaard, meer uitgelegd en levendig gemaakt, bedankt voor het leesplezier !
Change the being by being the change
Op 08-12-2013 17:17:16 | Kudos: 3 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Emie :
Gio:
Zo'n 2500 jaar geleden kwamen de oude Grieken al tot de conclusie: 'We hebben geen goden nodig om te verklaren hoe het universum in elkaar zit. En we hebben geen goden (of godenzonen...) nodig om ons te vertellen hoe we moeten leven.'

Maar in de 21e eeuw zijn er nog steeds mensen die in sprookjes geloven. En sprookjes over sprookjes zitten te vertellen (en schrijven...).

Ik weet wel: mijn bedevaartsoort is Athene!

Ahja, die stad met al die tempels.
Is it electrickery?
Op 08-12-2013 17:50:10 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Luk:
Emie :
Gio:
Zo'n 2500 jaar geleden kwamen de oude Grieken al tot de conclusie: 'We hebben geen goden nodig om te verklaren hoe het universum in elkaar zit. En we hebben geen goden (of godenzonen...) nodig om ons te vertellen hoe we moeten leven.'

Maar in de 21e eeuw zijn er nog steeds mensen die in sprookjes geloven. En sprookjes over sprookjes zitten te vertellen (en schrijven...).

Ik weet wel: mijn bedevaartsoort is Athene!

Ahja, die stad met al die tempels.

Die tempels zijn nog van vóór ze tot die conclusie kwamen. Dat ziet toch elk kind .
De schijnheiligen hebben het schijnbaar gehaald. Ehyeh Asher Ehyeh.
Op 08-12-2013 18:32:00 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Emie :
Luk:
Emie :
Gio:
Zo'n 2500 jaar geleden kwamen de oude Grieken al tot de conclusie: 'We hebben geen goden nodig om te verklaren hoe het universum in elkaar zit. En we hebben geen goden (of godenzonen...) nodig om ons te vertellen hoe we moeten leven.'

Maar in de 21e eeuw zijn er nog steeds mensen die in sprookjes geloven. En sprookjes over sprookjes zitten te vertellen (en schrijven...).

Ik weet wel: mijn bedevaartsoort is Athene!

Ahja, die stad met al die tempels.

Die tempels zijn nog van vóór ze tot die conclusie kwamen. Dat ziet toch elk kind .

http://www.athensinfoguide.com/nl/wtschurches.htm
Is it electrickery?
Op 08-12-2013 19:22:02 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Luk:
Emie :
Luk:
Emie :
Gio:
Zo'n 2500 jaar geleden kwamen de oude Grieken al tot de conclusie: 'We hebben geen goden nodig om te verklaren hoe het universum in elkaar zit. En we hebben geen goden (of godenzonen...) nodig om ons te vertellen hoe we moeten leven.'

Maar in de 21e eeuw zijn er nog steeds mensen die in sprookjes geloven. En sprookjes over sprookjes zitten te vertellen (en schrijven...).

Ik weet wel: mijn bedevaartsoort is Athene!

Ahja, die stad met al die tempels.

Die tempels zijn nog van vóór ze tot die conclusie kwamen. Dat ziet toch elk kind .

http://www.athensinfoguide.com/nl/wtschurches.htm


Dat zijn geen tempels, dat zijn kerken, dwalingen dus .
De schijnheiligen hebben het schijnbaar gehaald. Ehyeh Asher Ehyeh.
Op 08-12-2013 19:49:37 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Emie :
Luk:
Emie :
Luk:
Emie :
Gio:
Zo'n 2500 jaar geleden kwamen de oude Grieken al tot de conclusie: 'We hebben geen goden nodig om te verklaren hoe het universum in elkaar zit. En we hebben geen goden (of godenzonen...) nodig om ons te vertellen hoe we moeten leven.'

Maar in de 21e eeuw zijn er nog steeds mensen die in sprookjes geloven. En sprookjes over sprookjes zitten te vertellen (en schrijven...).

Ik weet wel: mijn bedevaartsoort is Athene!

Ahja, die stad met al die tempels.

Die tempels zijn nog van vóór ze tot die conclusie kwamen. Dat ziet toch elk kind .

http://www.athensinfoguide.com/nl/wtschurches.htm


Dat zijn geen tempels, dat zijn kerken, dwalingen dus .

Evengoed lijkt me Athene voor Gio dan niet 'the place to be'. Als je zo'n grondige hekel hebt aan alles wat met geloof/religie te maken heeft, waar moet je dan heen?
Is it electrickery?
Op 08-12-2013 20:33:07 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
kaysee:
chriske:
wel, ik ben in het kerkje geweest, ik ben onder de indruk gekomen van de natuurpracht rondom Rennes, ik heb er rondgewandeld en ik heb de ingetogen sfeer gevoeld daarboven, ik las het boek van het Heilige Bloed ... toch heeft dit geweldige verhaal van Jean-Bob de oude gebeurtenissen aldaar beter verklaard, meer uitgelegd en levendig gemaakt, bedankt voor het leesplezier !
Chriske, misschien in boekvorm uitbrengen? kunnen we het nog eens nalezen

(bericht gewijzigd op 8/12/2013 20:34)
Op 08-12-2013 20:33:58 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Emie : Ondertussen nadert de ontknoping. Ik ben zeer benieuwd.
Is it electrickery?
Op 08-12-2013 20:34:05 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Gnaues: Het geraaskal gaat maar door...
Op 09-12-2013 10:49:29 | Kudos: 1 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
psixty4:
Gnaues:
Het geraaskal gaat maar door...

En je negatieve reacties gaan maar door, misschien vinden anderen het wel interessant. Nogmaals: je hoeft het niet te lezen en je hoeft niet te reageren.
It's all a figment of imagination!
Op 09-12-2013 10:58:50 | Kudos: 1 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Hottentot:
Gnaues:
Het geraaskal gaat maar door...

Kun je aangeven waarom je een dergelijke uitspraak doet?
Weet jij hoe de vork aan de steel zit?
Op 09-12-2013 11:10:45 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sar: Jezus was de Eckhart Tolle van zijn tijd. Hij doorzag wat de grotere massa moeilijker vond om te doorzien. Het hele gegeven dat de kerk er een eigen draai aan heeft gegeven, uit de beleving dat de man iets bijzonder zou hebben gedaan, is precies wat deze kerkleiders inspireerde voor hetgeen mogelijk alles is. De macht naar eigen hand draaien en het volk als makke schapen blijven leiden was een verrekt aantrekkelijke beweging. Vooral niet laten doorgronden naar zichzelf, zoals Jezus kennelijk wel deed. Elke tijdgeest kent dergelijke inspirerende personages.
Leef niet je droom, maar leef het doorzien van die droom!
Op 09-12-2013 13:37:43 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Jean-Bob: Zodra de serie echt tot een einde is gekomen ga ik een PDF versie ervan maken die dan hier bij GrensWetenschap te verkrijgen zal zijn. Ik zal tevens een door mij vertaalde versie van The Jesus Scroll erbij zetten, daar ik vind dat de informatie die in dit boek is te vinden zeker de moeite waard is. Maar dat komt dus allemaal als de serie ten einde is. Ik weet nu reeds dat er nog minstens twee delen zullen volgen.
Op 09-12-2013 13:50:23 | Kudos: 3 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Blasfemist:
Jean-Bob:
Zodra de serie echt tot een einde is gekomen ga ik een PDF versie ervan maken die dan hier bij GrensWetenschap te verkrijgen zal zijn. Ik zal tevens een door mij vertaalde versie van The Jesus Scroll erbij zetten, daar ik vind dat de informatie die in dit boek is te vinden zeker de moeite waard is. Maar dat komt dus allemaal als de serie ten einde is. Ik weet nu reeds dat er nog minstens twee delen zullen volgen.

Ga zo door! Ik vind dat het verhaal tot nu toe zeer onderhoudend is en tegelijk vol van allerlei feitenkennis. Heerlijk om te lezen!
Wie dit leest heeft goede ogen
Op 09-12-2013 17:27:20 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
chriske: nogmaals ik vind dat Jean-Bob de geschiedenis rond Saunière goed uitspit, volgens mij is het steeds moeilijk de verdraaiing van de feiten te doorzien, rond je verhaal stijlvol af J-B en maak die PDF versie, ik zal het wel afdrukken en misschien zie je me ooit eens ronddwalen met de papieren in mijn handen om de weg te vinden in die sexy vallei...
Zo nu lees ik weer verder in een ander leerrijk boek nl van Spalding 'De meesters van het Verre Oosten' die weten de klepel ook hangen...
Change the being by being the change
Op 09-12-2013 19:43:44 | Kudos: 2 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2017Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden