Lieve kleine meid. Eindelijk ben je daar dan. In het ziekenhuis, want thuis bevallen was geen optie meer. Daarvoor liet je net iets te lang op je wachten. Negen maanden en achttien extra dagen lang droeg je moeder je met zich mee. Ik kon slechts in haar navel praten, in de hoop dat je er iets van oppikte. Aanraken kon niet. Ik knuffelde en streelde de buik, wetende dat jij erin zat. Ik verzorgde en bediende waar ik kon. Nu pas weet ik waar ik zo naar verlangd heb. Je bent een liefdesbaby en dat mag je gerust weten. Dat moet je weten! Je papa was een ongelukje en dat heeft hij ook mogen weten. Het droeg aan weinig bij. Jij bent anders. Speciaal, al was het dan alleen voor de twee mensen die voor je leven hebben gezorgd. Verder ben je niet speciaal want volgens dr. Phil is het ongezond om dat tegen je kind te zeggen.


(Lieve Lieve)

Alles is energie en nog het meest representatief daarvan is klank. Men zegt wel eens dat alles is geboren uit geluid, het oergeluid. Over je naam, de klank die je het meest zult horen in je leven, zijn we niet licht gegaan. Net als jij moest het bij ons passen. Het werd Lieve. Onze Lieve Deleye. Ook genoemd naar je kranige Vlaamse overgrootoma Godelieve, maar vooral gekozen voor de zachtheid die in de naam verscholen zit. En wees gerust: assertiviteit, zelfstandigheid en zelfkracht zullen we je bijbrengen. Je hoeft echt niet alleen maar lief te zijn. Dat is papa ook niet...

Te midden alle beweging staat mijn wereld even stil. Niet alleen jij bent geboren, ook ik opnieuw. Van jou hoeft het niet, maar mijn balletjes zijn aan het indalen. Alle superlatieven die men me vertelde over het krijgen van een kind blijken te kloppen. En hoe! Jouw nieuwe blik op zaken zal mijn gegroeide starheid van ongekende frisheid voorzien. Ongekend ja, want ik herinner me niet meer hoe het is om baby te zijn. Dat moet ik nu van jou leren, kleine lieve Lieve. Nu pas zal ik me ten volle bewust worden wat mijn ouders voor mij hebben gedaan. Of niet hebben gedaan, want iedere medaille heeft twee kanten. De mijne zelfs drie, want ook de zijkant, het scherpe randje, is belangrijk. Wat men vooral vergeet te vertellen, over het krijgen van een kind, is hoe surreëel het is. En hoe opmerkelijk het is dat hersenen in recordtempo nieuwe bruggen slaan.


(Nieuw leven, nieuwe prioriteiten)

Er zijn mensen die zeggen dat iemand slechts kinderen 'neemt' om egoïstische redenen. Ze zeggen dat een kind helemaal geen verrijking is, en dat er al genoeg mensen op de planeet zijn. Dat we nog het best te vergelijken zijn met een kanker die over de planeet waart. Ze zeggen zoveel, en misschien hebben ze wel gelijk. De soort waar jij ook toe behoort is nog het best in vernietiging en andere vormen van kapotmaken. Gelukkig is daar ook de liefde, de compenserende tegenpool waar we nét zo goed in uitblinken en waar we jou - op gezonde, strenge wijze - mee zullen overladen. In theorie, want de perfecte opvoeding bestaat niet. Of het nu linksom of rechtsom is: we zullen je ongetwijfeld ongewild emotioneel beschadigen. Een perfecte opvoeding schijnt niet te bestaan, dus je zult soms wat te klagen hebben. Niet getreurd, daardoor word je sterker, krachtiger en je goed bewust van de mooie lelijke wereld waarin je opgroeit. En die zachte naam, Lieve, daarvan verwachten we stiekem een beetje dat je het ergens onderwijl gaat compenseren en daardoor zal uitgroeien tot een dame met respect en zelfrespect, met eer en geweten, met een vol verstand en even vol hart. Sterk en krachtig, maar vooral een Lieve.

De geboorte verliep via een keizersnede. Ik zat aan het hoofd van de moeder en kon meekijken met de chirurgen. Hoewel ik me zorgeloos opstelde om de moeder niet in mjn paniek mee te sleuren, was ik bang. Nog nooit zo bang geweest! Wat als Karin sterft, want ik zag toch wel erg veel bloed en drukke chirurgen? Wat als de baby sterft? Want dat had ook nog gekund. Je wil er niet aan denken, maar toch komen die gedachtes zonder schuldgevoel op je afgestormd. Gelukkig waren ze onterecht want toen de dokter je uit de baarmoeder tilde was haar eerst opmerking: 'wat een mooi kindje, het is net een kleine boeddha'. En gelijk had ze, Lieve was goed voorzien van spekrandjes. Love handles.


(Het eerste aanschouwen)

Na de keizersnede, toen Karin dicht werd genaaid, kreeg ik kleine Lieve een minuut of 20 in mijn armen. Helemaal alleen op de kamer, in een donker hoekje want van licht gaan ze krijsen als een duiveltje op wijwater. Ik keek naar de verschrompelde schoonheid en zocht aspecten van Karin en mij. Mijn kin, Karins lippen, mijn haarkleur en zo te zien ook textuur. Eén oogje ging open. Van het helderste blauw dat ik ooit gezien heb, de diepste spiegel. Er zat een levensvlam in, want het oogje fonkelde en straalde dat ik er even van schrok. Schoonheid kan ook beangstigend zijn. Het was alsof ik in mijn ogen keek, maar dan anders. Ook alsof ik in Karins ogen keek, maar dan anders.

Enfin, even naar de feiten. Sterrenbeeld: Leeuw, geboren op 26 juli om 22:50, geslacht: vrouwelijk, gewicht: 4,660 kilogram, lengte: 54 centimeter, naam: Lieve Francina Mathilde Deleye, en vooral, gezond: ja! Dit alles na een zwangerschap die 2 weken en 4 dagen te lang duurde volgens de norm. Alles probeerde men uiteindelijk om de zwangerschap te versnellen, maar de kleine bleek een echte grenswetenschapster en bewandelde de geboortegrenzen. De moeder moest de laatste week daarom ook dagelijks het ziekenhuis bezoeken en er uiteindelijk ook 6 nachten blijven. Wat volgt is een leven. Goede invloeden welkom!


(Mams en haar Lieve)

Sitemap - © 2012Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden