De expedities naar de holle aarde

Als je vanuit onze contreien het vliegtuig zou nemen en noordwaarts via de westkust van Noorwegen naar de Noordpool zou vliegen, dan zou je volgens onze berekeningen uiteindelijk op het meest oostelijke punt van Rusland moeten terechtkomen. Voor mensen die geloven dat de aarde hol is klopt die veronderstelling niet helemaal. De aanhangers beweren dat er een groot gapend gat in de Noordpool is waar je ter land, ter zee of in de lucht mee zou kennismaken of in belanden. En er zijn wel degelijk een heleboel mensen die er daadwerkelijk op zoek naar zijn gegaan.

Het idee dat de aarde hol is lijkt een excentriek geloof dat op één lijn staat met mensen die verklaren dat de aarde plat is. Buiten een aantal niet verifieerbare verhalen en een paar zeer betwistbare foto's, die een immens gat aan de Noordpool (er zou ook nog een bijhorend gat zijn op Antarctica) tonen, is er geen enkel bewijs. Maar de speculaties over een holle aarde zijn in de loop van decennia met de hulp van diverse websites nog steeds zeer levendig.

Als we de wetenschap even opzij schuiven dan is het vrij eenvoudig om de mogelijkheid van een holle aarde te begrijpen. Het zijn dezelfde romantiek en zin voor avontuur die schrijvers als Jules Verne, Edgar Allan Poe en Edgar Rice Burroughs inspireerden om respectievelijk hun 'Reis naar het middelpunt der aarde' (1864), 'Ms. Found in a Bottle' (1833) en 'At the Earth's Core' (1914), neer te pennen.

Zelfs vandaag onderzoeken rovers de oppervlakte van Mars. Zou het niet spannend zijn om een compleet nieuwe wereld op onze planeet - of moeten we zeggen in onze planeet - te ontdekken? Dat is nu net het verleidelijke perspectief van een holle aarde.

Er zijn de zogezegd ware verhalen van mensen die de holle aarde gezien hebben. Sommigen hebben zich voorzichtig in de holle aarde gewaagd en konden een weelderige vegetatie en een vreemde geavanceerde beschaving zien bloeien, die door een interne zon van de nodige energie voorzien werden. Sommige ontdekkingsreizigers vonden toevallig de opening naar de holle aarde, terwijl anderen grootse expedities opzetten om de binnenkant van de aarde te exploreren.

Begin negentiende eeuw

John Cleves Symmes, een Amerikaanse kapitein bij het leger, was een enthousiaste aanhanger en verdediger van de theorie van de beroemde astronoom Edmund Halley dat er vijf concentrische, bolvormige gewelven binnenin de aarde waren. Elk van de vijf bollen kon leven huisvesten en werd verlicht door een glimmende atmosfeer; die lichtgevende atmosfeer was verantwoordelijk voor het poollicht. Symmes was zo'n wijdbekende aanhanger en verdediger van het idee dat de gaten aan de polen van de aarde algemeen bekend werden onder de naam Symmes' holes. Om geld te verzamelen voor zijn expeditie naar de holle aarde reisde hij heel Amerika rond en smeekte hij zelfs het Amerikaanse Congres voor financiering. Van zijn expeditie is niets in huis gekomen.

(John Cleves Symmes)

1824

Een rijke arts zou een expeditie opgezet hebben om het gat aan de Zuidpool te vinden. De expeditie bleef zonder succes.

1893

Dr. Fridtjof Nansen ontwerpt de Fram, een eigen schip om de Noordpool te onderzoeken. Zijn volgelingen en aanhangers van de 'holle aarde'-theorie reciteren de rapporten van Nansen over "een warme wind die uit het noorden komt, bepaalde plaatsen met groen en rood stuifmeel in de sneeuw en een vers stuk drijfhout in het ijs van de Noordelijke IJszee, waar geen bomen staan". Al deze anomalieën komen volgens de aanhangers van een holle aarde uit het warme gat aan de Noordpool.

(Fridtjof Nansen bij de Fram)

1926

In 1926 werd admiraal Richard E. Byrd de eerste piloot die over de Noordpool vloog, drie jaar later vloog hij met succes over Antarctica. Byrd ontdekte (officieel) - en hij zocht er zeer zeker niet naar - geen gaten in de polen. Toch verklaren 'holle aarde'-toegewijden dat Byrd een gat aan de Noordpool ontdekte. Byrd zou zelfs een slordige 6.500 kilometer diep in het gat gevolgen zijn. Er is geen enkel bewijs dat deze beweringen ondersteunt.

1939

De Duitsers en de Amerikanen haasten zich naar Antarctica om land te claimen en te exploiteren. De toenmalige president Roosevelt stuurt admiraal Byrd naar het bevroren land om iedere claim van land in het westelijke halfrond van de Duitsers tegen te werken. De aanhangers van de holle aarde weten te onthullen dat het eigenlijk een geheime missie is om de nazi's te verslaan in de ontdekking en exploratie van het land onder de polen.

1947

Admiraal Byrd zou een geheime vlucht over de Noordpool gedaan hebben om het gat te lokaliseren. Deze keer komt het 'bewijs' van de vlucht uit het hoogst controversiële verloren gewaande dagboek van Byrd, dat in 1970 op wonderbaarlijke wijze teruggevonden wordt door 'The Society for a Complete Earth'. In het dagboek staat dat terwijl hij naar beneden keek, hij niet alleen witte sneeuw zag, maar ook groene vegetatie, grasrijke valleien en bergen die op geen enkele kaart aangegeven waren. Een paar enkelingen nemen het dagboek - en de vlucht - voor waar.