Reizen door de kwantumrealiteit, deel 6

Had ik kennis gemaakt met een kwantumrealiteit zoals Lily het noemde, was het slechts een biochemische opgewekte illusie of toch iets anders? Gewapend met mijn ervaringen en ondersteund door veel theorieën, onderzoeken en verslagen, is het nu zaak om de rode draad te vinden en de losse eindjes aan elkaar te knopen. Eigenlijk begint het verhaal nu pas. De kern van de zaak is iets wat we allemaal hebben maar tegelijkertijd nauwelijks kunnen doorgronden. Het is een onderwerp dat de mensheid al sinds de vroegste tijden bezig houdt en waar iedereen wel een mening over heeft. Medici braken hun hoofd erover en filosofen vlogen elkaar erover in de haren. Gelovigen weten het zeker en veel GW'ers hebben er de mond van vol. Maar waar hebben we het eigenlijk over? Noem het ziel, noem het levenskracht, noem het geest of zeg gewoon bewustzijn. Uiteindelijk probeert iedereen op zijn of haar eigen wijze te doorgronden wat het nu precies is wat je lichaam bestuurt.

Het bewustzijn is voor mij het grootste mysterie dat er bestaat. Er zijn verschillende methoden die zouden leiden tot een beter begrip ervan. Meditatie is misschien wel de bekendste (en wellicht beste?) manier om nader kennis te maken met de mysterieuze kracht die je maakt tot wat je nu als mens bent. Wie het wat doordachter wil benaderen kan kiezen voor filosofie of, als je het liever in de medisch hoek zoekt, voor de psychiatrie of mij part neurochirurgie. Het een hoeft het ander niet uit te sluiten, en er zijn meestal meerdere wegen die naar Rome leiden. Ik koos bewust voor het pad der psychedelica. Hoe goed of fout dat is laat ik over aan de persoonlijke paradigma's van de lezers, het is voor mij verder niet van belang. Belangrijk is de vraag of mijn zoektocht ook iets heeft opgeleverd. Ik laat het aan jullie om daarover te oordelen.

Aan de slag

Ik beschreef in het vorige deel mijn ervaringen onder invloed van ketamine en die zijn redelijk consistent met de ervaringen van anderen. Ervaringen zoals het waarnemen van een heldere lichtbron of -bronnen of het dissociatieve in de zin dat men voorbij de eigen ego gaat. Het is zeker niet zo dat ketamine de enige stof is die dergelijke effecten teweeg kan brengen. In tegenstelling tot het kunstmatige ketamine kan bijvoorbeeld de natuurlijk stof DMT ook dergelijke effecten teweegbrengen. Ik kom daar later op terug. Eerst maar eens zien of we mijn ervaring kunnen duiden en er een richting aan kunnen geven.

Laat er licht zijn

Zoals eerder geschreven, verhalen veel mensen die een bijna-doodervaring hebben ervaren, dat zij de sensatie hadden naar 'het licht' te reizen. De meeste beschrijvingen spreken over een zeer helder licht of soms zelfs oogverblindend licht. Psychonauten die bijvoorbeeld ayahuasca hebben gebruikt zullen dergelijke ervaringen zeker herkennen. Mijn ketamine-ervaring liet mij ook lichten zien. Ikzelf lag tijdens mijn ervaring in complete duisternis en had mijn ogen dicht. Hoe kan ik dan toch de sensatie hebben gehad helder licht te zien?

De simpelste verklaring is natuurlijk dat bovengenoemde ervaringen slechts door omstandigheden opgewekte hallucinaties zijn. Het probleem daarbij is dat de term hallucinatie wel een ervaring mooi beschrijft, maar in het geheel niet verklaart. De vraag blijft bestaan.

In het neuro-optische model zou je kunnen zeggen dat het om fosfenen gaat of dat het een vorm van fotopsie is. Iedereen die wel eens hard het hoofd heeft gestoten of een flinke migraine aanval heeft gehad kent vast ook wel het fenomeen 'sterretjes' zien. Echter de onder dergelijke omstandigheden opgewekte lichtflitsjes lijken in niets op mijn ervaringen en komen ook niet overeen met de ervaringen en verhalen van anderen. Natuurlijk zijn de waarnemingen van een helder licht subjectief. Anderzijds reduceert het neuro-optische model het fenomeen tot niets meer dan een aantal elektrische of chemische reacties tussen de hersencellen en de optische zenuwen. Sommige mensen zullen dergelijke verklaringen afdoende vinden, ikzelf zoek liever iets verder.


(Oude wijn in nieuwe zakken. Maar weten ze ook waarover zij praten?)

De wetenschapper Fritz-Albert Popp kwam in de jaren '70 met de zogenaamde 'biofotonen theorie' op de proppen. Hij ontdekte dat alles wat leeft een zwak licht uitstraalt. Volgens zijn theorie moeten we er serieus rekening mee houden het de bron van dat licht het DNA zelf is. (Zie hier een kort door de bocht maar redelijk snelle en heldere uitleg.)

In de visie van Popp bevindt het DNA licht zich in kwantum coherentie, wat zoveel wil zeggen dat de subatomaire deeltjes met elkaar samenwerken en communiceren. Door harmonieuze elektromagnetische resonantie ontstaat er een mooie golfbeweging, en worden zodoende de individuele lichtjes in het DNA in staat gesteld om als één geheel te functioneren. Dat geheel zou je kunnen zien als een 'lichaam van licht'.

Als we de richting inslaan die Popp ons voorstelt, dan betreden we het domein van de kwantumfysica en zoals de titel van deze reeks al deed vermoeden, is dat de kant die ik nader wil onderzoeken. Natuurlijk zijn er meer invalshoeken waaruit gekozen kan worden om het bewustzijn, of meer specifieker mijn ervaringen, te belichten. Zoals ik al zei hoeft het ander niet uit te sluiten. Uiteindelijk heeft niemand het ultieme antwoord om ons bewustzijn te verklaren.

Voor diegenen die niet precies weten wat kwantumfysica behelst verwijs ik naar daar of deze reeks waarin een en ander kort duidelijk wordt.