Van Kwanti-Tijd naar Kwali-Tijd

Wij zijn in de eerste plaats mens en de wereld zal niet ophouden te bestaan. Ik denk dat we heel letterlijk kunnen nemen wat de profetie belooft: het einde van de tijd zoals we die kennen. Ofwel: los van de tijd gaan leven. Een tijd die we zelf hebben ontworpen. We zijn vastgeroest in ons eigen ontwerp.

Met dit artikel wil ik de aandacht richten op de weg die hier voor gevolgd moet worden. Laat je meevoeren in een wereld waarin de creatieve mens weer centraal staat, waar geld totaal onbelangrijk wordt (tot het uitgesloten kan worden), waarin geen grootmachten bestaan en we als één volk in onze eigen waarden en culturen met elkaar mogen leven, in rust en vrede. En dat allemaal in het teken van de overgang van Kwantiteit naar Kwaliteit! Na het lezen van 'De Weg', hoop ik ook jou te kunnen overtuigen van de heel reële mogelijkheid van deze 'nieuwe' wereld. Het wordt tijd dat de individuele mens de macht over zichzelf weer terugneemt. En zo als één kan leven met alles om zich heen.

Lange tijd hield ik me bezig met filosoferen over hoe de wereld er uit zou moeten zien, hoe die zou moeten functioneren en last but not least... hoe je zulk een grote omslag zou kunnen bewerkstelligen. Zoals de meeste ideeën werd ook deze geboren uit ergernis. Een heel bekend probleem; het door grote instanties niet of nauwelijks nakomen van afspraken, en er als klant niet onderuit kunnen omdat je bent gebonden aan een contract. Hoe dat heeft kunnen leiden tot mijn inzicht zal je verderop erg duidelijk worden beloof ik je!

Ik heb enorm veel gelezen over diverse levensideeën, leefswijzen en gedachtengoeden. Waaronder de beweringen over 2012, duidelijk uitgelegd in het boek '2012 - Het einde van de gestolen tijd' van Peter Toonen, 'de kracht van Kaballa' van M.R.van den Berg, het meesterwerk van Eckart Tolle 'Een Nieuwe Aarde' en vele anderen. Ik kreeg hierdoor veel informatie, maar ik kreeg hierdoor geen inzicht in hoe de wereld dan anders zou kunnen worden; wat ertoe de aanleiding zou zijn. Ik geloof erin dat wij zelf die aanzet zullen moeten geven, dus ben ik diep in mezelf gaan kijken terwijl ik oplettend om me heen keek hoe de wereld functioneert. Als donderslag bij heldere hemel kwam ik tot één enkele slotconclusie; 'Ontdoe de wereld van alle lange-termijn afspraken'

Het lijkt een ogenschijnlijk simpele gedachte, zij het niet simplistisch. Maar hoe vaak zijn juist de moeilijkste dingen niet door de simpelste oplossingen te verklaren? Kijk naar de wereld, dicht bij jezelf en stel jezelf deze vragen:

• Wie is de maatschappij en wie bepaalt er wérkelijk wat daar gebeurt?
  
  

• Functioneren wij feitelijk niet als marionetten aan de touwtjes van onze zelf ontworpen systeem-maatschappij?
  
  

• Als de bedrijfswereld de poppenspeler is en wij de marionet. Is het contract dan niet het touwtje dat ons verbindt?
  
  

• In welk contract staat dat je het contract mag verbreken als JIJ vindt dat de diensten niet worden nagekomen? Wie bepaalt wat kwaliteit is?
  
  

• Mensen moeten steeds sneller (kwantiteit) werken, er is zogenaamd steeds meer systeem (controle) en toch lijkt het systeem steeds verder zoek. Alles moet zogenaamd automatisch gaan, maar veelal blijkt dat het vaak automatisch fout gaat. Hoe komt dat?
  
  

• Wat zou er moeten gebeuren om de wereld te ontdoen van kwantiteit en hoe zou de wereld eruit zien als kwaliteit een eerste vereiste wordt?
  
  

• Wie zorgt er daadwerkelijk voor het behoud van consumptie en kwantiteits-vraag?
  
  

• Komen we niet stukje bij beetje steeds dichter bij één controle-systeem, één macht (geïmplanteerd ID-systeem)? Om het heel helder maar hard te stellen: Als Hitler de technologie van vandaag de dag had gehad en elke jood in een druk op de knop had kunnen 'verzamelen', hoe groot was de holocaust dan geweest? Bezint eer gij beMINT!!! Het ID-systeem mag dan terrorisme uitsluiten, maar zie hoe het de deuren van de hel opzenzet!
  

Misschien dat je uit bovenstaande vragen al wat op kunt maken. Dat we de slaven zijn van ons eigen systeem. En het is makkelijk te stellen dat we daarin vastzitten en dat niet zomaar ongedaan kunnen maken. Maar dat kán wel. Je moet hiervoor ruim denken en wellicht is dit ook niet iets wat we in deze generatie nog even gaan oplossen. Maar de voortekenen zijn érg aanwezig. Een einde van de wereld vind ik wat ver gezocht, maar als we daarvoor een grote revolutie in de plaats zetten, dan zijn we wel op de goede weg. Oorlogen en natuurrampen zijn er altijd al geweest, en de wereld is ook al een paar keer vergaan en daar is ook geen ontkomen aan. Van één zo'n voorval weten we; namelijk de dinosauriërs. Het is dan ook niet nuchter om te denken dat dat nu niet meer zal gebeuren omdat we de wereld zo goed onder controle hebben. Het enige wat onder controle is, zijn de mensen die erop wonen. Maar al die mensen bij elkaar zijn zelfs al nietig ten opzichte van de aarde in oppervlakte gezien. Hier hoeven we ons ook niet op te richten; of de wereld nu wel of niet vergaat, ik geloof niet dat daar een goddelijke interventie voor is. Gewoon puur bad luck. Maar tot die tijd kunnen we er wel het beste van maken. Helaas doen we dat laatste niet. Als we loskomen van de tijd en meer gaan leven in onze zelf-tijd, dan zouden er wel eens wonderen kunnen gebeuren. Niet dat ik goddelijke interventie uitsluit; maar als God ons de vrije keus gaf, dan is het ook logisch als hij ons de vrije keus gaf er een betere wereld van te maken! Want dat is; Vrije Keus.

Ontstaan van de globale revolutie

Om een en ander beter te kunnen illustreren, begin ik eerst met een aantal voorbeelden van frustaties die de maatschappij vandaag de dag tekenen. En die een dezer jaren wel zeker tot een explosie van afweer zou moeten leiden.

Je hoort mensen steeds vaker klagen over hun werk, of over de dagen waarop alles 'geregeld' is. Mensen die voor een vak hebben gekozen omdat ze het gewoon enorm leuk vinden om te doen. Als voorbeeld even een bejaardenverzorgster. Die kiest voor dat beroep omdat ze het fijn vind om met mensen te werken, mensen te helpen. Dat komt voort uit haar gevoel. Niet uit financiële overwegingen, want dan had ze beter een ander vak kunnen kiezen. Maar in plaats van dat ze sociaal contact heeft met die mensen (waar mensen meer van opknappen dan de hele dag uitsluitend verzorging), moet ze inchecken, uitchecken, dossiers aanleggen, verantwoording afleggen. En zelfs voor het aantrekken van de sokken is een strak schema opgesteld. Gevolg is dat de vrouw met steeds meer weerzin gaat werken, want ze kan haar werk wat ze uit liefde en met gevoel doet niet meer op die wijze uitvoeren. Het vreet aan haar. De patient (niet meer geacht als mens) voelt zich op haar beurt in de steek gelaten en reageert dat vervolgens de volgende dag weer af. De viseuze cirkel van afbraak is ingezet. Omdat er meer gedaan moet worden in minder tijd, gaat de kwantiteit ten koste van de kwaliteit.

Meneer X sluit een abonnement op zijn GSM af, met een aantal voorwaarden. Achteraf had hij de kleine letters maar moeten lezen, want meneer is gefopt. Hij zit drie jaar vast aan een abonnement wat hij nooit had gekozen als de kleine letters gewoon groot waren geweest. Ofwel het telecom-bedrijf licht feitelijk gewoon mensen op; als ze niet hopen dat de mensen de kleine letters niet lezen, waren die letters simpelweg niet klein geweest. Wederom is verkoop en kwanteit belangrijk; niet de tevredenheid van de klant.

De regering wordt steeds uitgebreider en machtiger. Met het gevolg dat niets meer te controleren is, want de 'organisatie' is zó groot dat er altijd wel een afschuif-bankje in de buurt is. Eerst was alles gemeentelijk, toen alles landelijk, nu al continentaal... ach moet ik verder gaan? Die wereldmacht is toch een logische volgende stap?! En wij pikken het, omdat we denken dat we het nu eenmaal te pikken hebben.

Ontketening van de volkse macht

Stel je nu eens voor dat we er met zijn allen voor kunnen zorgen (en dát kunnen we!) dat er geen contracten meer op wélk product dan ook kan worden afgesloten. De mensen boycotten, om even een voorbeeld aan te halen, álle GSM maatschappijen. Inderdaad, dan maar een jaar lang géén telefoon. Je moet er immers wat voor overhebben. Als wij dat lang genoeg doen; komt er vanzelf een provider zonder contract. Met deze daad zetten we de toon; die voor immense gebeurtenissen kan zorgen! Omdat er geen contracten meer zijn, MOETEN de telecom-maatschappijen wel kwaliteit gaan leveren. Anders is hun klant de week erop al naar een ander. Het telecom-bedrijf wordt onder druk gezet om kwaliteit te leveren. En om dat te kunnen bewerkstelligen MOETEN ze dus personeel hebben dat écht goed is in hun vak. En alleen iemand met liefde voor zijn werk kan zó goed zijn. De concurentieslag om kwaliteit is begonnen. Andere bedrijven in andere bedrijfstakken krijgen het hierdoor warm onder hun voeten; ze zullen steeds meer en meer overgaan op kwaliteit. Ze zullen het systeem los moeten laten en opnieuw moeten leren vertrouwen op de kennis van hun personeel, dat met passie het product maakt. Kun je volgen waar ik heen wil? En zie je ook de mogelijkheid hiertoe? Dat die helemaal niet zo vergezocht is? Mooi! Kort gezegd moeten we, als we uit de consumtiemaatschappij willen stappen, onszelf simpelweg niet meer als consument gedragen.

De vergelijking met de bakker is meestal de duidelijkste. Zou jij naar een bakker gaan als je wist dat als je daar een brood kocht, je dan het hele jaar daar brood móest kopen? Wat is dan feitelijk het verschil tussen de telecomgigant? Het is niet logisch, het is alleen logisch gemaakt door het simpelweg hardhandig op te dringen!

We zitten nu eenmaal in deze vicieuze cirkel waarin we nu eenmaal meedraaien. Dat komt omdat we alleen nog reageren op prikkels die ons gegeven worden. We zijn niet alleen consumenten in de fysieke vorm, zelfs geestelijk gedragen/ gehoorzamen we nu zo! Pas als we pro-actief worden (dus zelf prikkels gaan uitdragen), dwingen we de 'maatschappij-makers' (regeringen, bedrijven, instanties) zelf op onze prikkels te reageren. Zij hebben ons lang genoeg geprogrammeerd, het is nu onze beurt hén opnieuw te programmeren. Het is tijd.... voor een globale revolutie tegen de stichters van wanorde!!