Op diverse sites wordt er schaam en schande van gesproken: het optreden van grenswetenschapper Johan Oldenkamp in het Powned-journaal. De ene vindt dat Oldenkamp zich naïef in de piramidepoepert heeft laten nemen, de andere had tegen beter weten in méér verwacht van Powned, enkelen prijzen Johan, en dan is er nog de grote groep die dergelijke piramidetheorieën onzin vindt en dat bevestigd zag in het optreden van Oldenkamp. We zullen vast meningen missen, maar algemeen gezien kunnen we toch wel stellen dat niemand helemaal blij was met de manier waarop dit liep. Tenzij dan misschien de sceptici die slechts met wat leedvermaak achterover hoeven te leunen om te zien hoe dit schouwspel zich voltrekt. Hebben we aan Oldenkamp een wensdenker? Een zogeheten aluhoedje? Of snijdt zijn theorie wel degelijk hout?
Even samengevat luidt de theorie van Oldenkamp dat de piramides 8.000 jaar vóór de komst van de eerste farao zijn neergezet om een kalender of klok te illustreren. Die tijdsindicator wijst vervolgens naar een belangrijk moment in de geschiedenis. Het zal u niet verbazen dat de piramideklok het tijdperk waarin we nu leven aangeeft. Volgens de theorie betekent dat een transformatie van donker naar licht. Van negatieve energie naar positieve energie. Johan zegt er zelf over:

"We zitten nu aan het einde van de donkere periode. Daarom staat alles nu ook op instorten. De aardbewoners van toen, dus toen het in het grootjaar nog licht was, en dus vlak voor de huidige duistere periode, hebben de piramides gebouwd om ons in de huidige, onrustige tijd gerust te stellen dat het zo weer licht gaat worden. Ze hoopten natuurlijk wel dat we hun gecodeerde bericht op tijd zouden ontcijferen."

Dit grote geheim, waarvan het geheime aspect ons niet helemaal duidelijk is, zit niet alleen in de piramide verstopt. Neen, volgens Johan is ook een Maya-kalender (de Lange Telling die vaak in de context van 2012 genoemd wordt) en zelfs Stonehenge eenzelfde soort tijdsindicator. In zijn theorie geeft hij daar echter geen onderbouwing voor, wat ons alweer de indruk geeft dat er wel erg snel conclusies worden getrokken, en de factor 'mysterie' daarin een grote rol speelt.

Met bewoordingen als "ik kan echter bewijzen dat de piramidebouwers wel degelijk wisten wat de exacte verhouding tussen de omtrek en de straal van een cirkel is" laat Johan Oldenkamp lijken alsof hij één en ander heeft ontdekt. Dat het getal Pi in de piramide te vinden is, alsook veel andere getallen die aantonen dat de bouwers kennis hadden van geometrisch inzicht, is al langer geweten. Verre van een geheim.
Volgens Oldenkamp kunnen de piramidebouwers onmogelijk geweten hebben wat Pi was, aangezien het pas later door de Griekse Archimedes werd ontdekt. Hoewel dat tijdens Johans schooltijd misschien nog anders was, is inmiddels ook al een hele tijd geweten dat de Oude Grieken op wiskundig gebied graag lessen opdeden in Egypte. Zelfs de stelling van Pythagoras is eigenlijk niet eens van Pythagoras, maar heeft zijn herkomst in piramidië. Dat de Egyptenaren Pi niet gekend kunnen hebben, is dus fout. Het bewijs valt te vinden in zowel het Rhind-papyrus als het Moskou-papyrus. Enkele van de oudste, zo niet dé oudste bekende wiskundige geschriften. Daarin staat Pi ook al vermeld, alsook het gebruik van priemgetallen en het berekenen van allerlei volumes en oppervlaktes. Johan spreekt in dezen dus enorm naast de waarheid. Vol van de eigen vinding. Dat wel.

Johan speelt graag met getallen, en is daarbij niet bang om het hoofd om te draaien voor harde feiten. Zo gaat hij ervan uit dat alle piramides op hetzelfde moment zijn gebouwd, om te hinten naar het getal Pi en de astronomische klok:



Oldenkamp schrijft hierover: "van Zuid naar Noord (of van West naar Oost) tellen we achtereenvolgens 3, 1 en 4 kleinere piramides. Dat zijn de eerste drie cijfers van Pi. Proberen de piramidebouwers ons daarmee te wijzen op een verborgen cirkel op het Gizeh-plateau? De cirkel raakt precies de Grote Piramide, de twee buitenste kleinere piramides en de bibs van de Sfinx. Wie heeft er nu nog twijfels?".

De kont van de Sfinx hadden we nog niet in een theorie zien langskomen, dus alvast applaus daarvoor. Echter blijft nazinderen dat niet alle piramides op hetzelfde moment zijn gebouwd. Over de drie grootste bestaat discussie, zeker in grenswetenschappelijke milieus, maar het is geweten en bewezen dat merendeel van de piramides op het Gizeh-plateau, de kleinere, rond de 4e dynastie werden gebouwd. Daar is bij ons weten een consensus over, omdat de archeologische bewijzen van de bouwers niet te weerleggen zijn. Begraafplaatsen, werkateliers, resten van een stad, noem maar op. Er zijn dus minstens 2 ver uit elkaar liggende tijdsperiodes die in deze theorie samen worden gegooid, en dit omdat de leeftijd van de drie oudste niet vast staat. Empirisch...

Johan zegt zelf dat hij puzzelstukjes uit andere theorieën geleend heeft, en daarmee was de puzzel gelegd. Het gebruiken van het woordje puzzel insinueert alsof er slechts één eindresultaat te vormen valt, en dat is enigszins misleidend. Als deze theorie al met een puzzel vergeleken kan worden, dan is het er eentje waar de hoekjes wel aanwezig zijn, maar geen enkel stukje van de vier randen. Met andere woorden: er zijn diverse manieren waarop de puzzel gemaakt kan worden, zelfs al zijn er enkele vaste uitgangspunten of feiten zoals de afmetingen van de gebouwen.

Wiskunde maakt wijzer?

Dan is er nog de wiskunde die als bewijsvoering voor de theorie moet dienen. Laten we even voorop stellen dat er sowieso gespeeld wordt met getallen. Het gaat om piramides, geometrische vormen, dus wie zoekt zal uiteindelijk vinden. Nog even los van het feit dat hij het wiel opnieuw uitvond, heeft Oldenkamp onweerlegbaar gezocht en gevonden. We sommen even op wat het wiskundig bewijs van de theorie is:

1. Het getal 6 is belangrijk in de theorie. Johan laat zelf al weten dat bijna niemand weet waarom. Volgens hem heeft het te maken met het aantal vingers die we aan onze handen hebben. Als we die 10 vingers elk voor 6 tellen, dan komen we op 60 uit en etc etc en dan komen we bij de Egyptische cubit uit. En daar rekenden de piramidebouwers mee. Met andere woorden: als dit, dan dat. Logica. Het eindresultaat klopt natuurlijk altijd, los van de weg ernaartoe. Empirische bewijsvoering, met (bewust of onbewust) reeds een resultaat in het achterhoofd. Daar is niets mis mee, maar het is niet zo feitelijk als de getalletjes doen lijken.
   
2. De verhoudingen van de piramides zijn in de theorie belangrijk. Johan schrijft dat de oorspronkelijke hoogte van de piramide 280 cubits, en de breedte aan de basis 440 cubits was. Delen we die getallen door elkaar, dan krijgen we een redelijke benadering van Pi. Trekken we echter in centimeters nauwkeurig de hoogte af van twee maal de breedte, dan krijgen we de eerste 5 cijfers van Pi.
   Het delen van getallen is inderdaad hoe een verhouding berekend wordt. Dan maakt het niet uit volgens wel stelsel je rekent, of dat nu binair, decimaal of in cubits is: de verhouding blijft. Als je echter getallen gaat aftrekken van elkaar, dan gaat het niet om verhoudingen maar om verschillen. Dan is het wél belangrijk welk stelsel gehanteerd wordt om de resultaten te kunnen interpreteren. Hier valt dus duidelijk te zien dat Oldenkamp de ene keer cubits gebruikt, de andere keer centimeters. Ook hier valt een duidelijke empirische bewijsvoering te ontdekken. De waardes, eenheden en stelsels van de getallen zijn in de theorie van ondergeschikt belang, zo lijkt. Het gaat om de uitkomst.
   
3. In de piramides zit de lichtsnelheid verborgen want door te spelen met de straal en omtrek van cirkels gevormd door piramidecontouren, komt men via vermenigvuldigen, delen en aftrekken op 299,7912. Dit is volgens Oldenkamp op 2 decimalen nauwkeurig aan 299,7924 en dat is de snelheid van het licht zoals wij die kennen in megameters per seconde. Megameters per seconde inderdaad. Dat nergens iets geweten is van de Egyptenaren en hun begrip over lichtsnelheid, noch het gebruik van formules in megameters per seconde, lijkt voor Johan niet belangrijk te zijn. Verder lijkt de hele lichtsnelheid niet belangrijk te zijn, want Johan gebruikt het nergens in de verdere bewijsvoering.
   
4. Het gebrek van kennis over het Oude Egypte blijkt ontluisterend te zijn. In zijn theorie beschrijft Oldenkamp: "de verhouding van de omtrek van de piramidebasis ten opzichte van de omtrek van de Aarde is eveneens ongeveer 1 : 43.200. Wisten de piramidebouwers hoe groot de Aarde was? Hebben ze daarom met opzet deze hoogte en breedte gekozen? Wisten ze dus ook dat de Aarde niet plat was?".
   Natuurlijk wisten de Egyptenaren dat de Aarde niet plat was. Nergens is iets te vinden van het gegevens dat de Egyptenaren de Aarde als plat beschouwden. Akkoord, één monnik heeft in 500 na Christus op basis van zijn Christelijk geloof even met die theorie gespeeld, maar dat kan onmogelijk zijn wat Oldenkamp bedoelde. Eigenlijk bedoelt hij niets, maar stelt hij vragen bij het gegeven dat iets bijna de omtrek van de planeet benadert. Cijfertjes die bijna hetzelfde zijn, is nauwelijks bewijs te noemen...
5. En dan is er nog de geometrie die in het Gizeh-plateau zou zitten. Johan trekt de volgende lijnen, op basis van punten die volgens hem precies samenvallen. Let u vooral op het telkens niet helemaal kloppen van de lijnen, en het aantal punten dat kloppend is gemaakt. Zelfs de lijn door het centrum is niet exact op de diagonalen. Erg herkenbaar om deze lijntjestrekmethode te hanteren, want ooit deden we hetzelfde met een schilderij van Da Vinci. Zoals eerder gezegd: wie zoekt zal vinden. Draai dat in dit geval om en zoek naar wat niet klopt. Houd daarbij in het achterhoofd dat je uit zo goed als iedere cirkel (dus ook vierkant) met enkele punten een perfect pentagram, hexagram, septagram en meer kunt distilleren, als je maar voldoende negeert:
   

Oldenkamp vervolgt zijn theorie met het projecteren van bepaalde punten op de nachtelijke hemel. Het is bekend dat de Egyptenaren inderdaad probeerden een Aardse afspiegeling van de sterren te verwezenlijken. Verder uitleg lijkt ons hier onnodig, daar de invulling van Johan niets meer is dan dat: een invulling op basis van de door hem bekomen gegevens. Bij een opeenstapeling van empirisch bewijs is het eindresultaat kloppend gemaakt. Ook in dit geval. Dus het klopt, omdat het moet kloppen. Niet omdat de feiten daarvoor op tafel liggen.

Johan sluit zijn theorie af met: "het moge duidelijk zijn dat deze onthulling een geheel nieuw licht werpt op de menselijke geschiedenis (op deze planeet). Laten we nu vanuit openheid en gezamenlijkheid onderzoeken wat er werkelijk is gebeurd."
We hebben bij deze een mooie voorzet gegeven. We vinden het eigenlijk niet zo verwonderlijk dat Powned er niets van snapte en het daarom ridiculiseerde. Zelfs met ernstig nemen van deze theorie of boodschap uit het oude verleden, is duidelijk dat het geen theorie is met gaten erin. Neen, het is één groot gat met een theorie eromheen. Gebaseerd op persoonlijke projecties, empirische bewijsvoering en een groot gebrek aan feitenkennis. Zou het toeval zijn dat de kont van de Sfinx hierin centraal staat? We think not...