2012 en het einde van het tijdsbesef, deel 2

De biologische klok

De meeste mensen die geboren worden, worden grootgebracht met de klok en hen wordt wijs gemaakt dat de tijd lineair voorttikt, wat ook geldt voor de Gregoriaanse kalender die we hier in het westen tot op de dag van vandaag hanteren.
Als je naar de natuur kijkt in een groene omgeving met veel vogels, valt het op dat de vogeltjes elke dag voor de zon op komt beginnen met zingen. Wat ook opvalt is dat hoe eerder de zon op komt, hoe eerder de vogeltjes muziek beginnen te maken.

Dit komt omdat simpelweg de vogeltjes hun biologische klok gebruiken. Ook de mens heeft een biologische klok. 

Een biologische klok werkt dan ook cyclisch, wat zeggen wil dat processen zich blijven herhalen. In de vrije natuur zou een mens dan ook ontwaken bij zonsopkomst en gaan slapen als de zon ondergaat. Dag in en dag uit en op die manier zou een mens in de vrije natuur in de winter dan ook veel meer slapen dan in de zomer.

Echter worden mensen met een kunstmatige tijd grootgebracht, elke dag gaat om dezelfde tijd de wekker af en gaat het merendeel van de mensen veelal op dezelfde tijd naar bed. Of de zon al wel of nog niet is opgekomen doet er dan ook totaal niet meer toe, want de klok bepaalt hoe laat je uit je bed moet komen en niet je eigen biologische natuurlijke klok.

Het is dan ook goed te begrijpen dat de kunstmatige tijd nogal uit de pas loopt met de natuurlijke biologische tijd, maar het verklaart niet de acceleratie die ik ervaar van de kunstmatige tijd.

De kosmos anders bekeken

Zoals ik in het vorige deel al beschreef, leverde een zoektocht op het internet behalve koppijn niks nieuws op en ik bleef maar met de vraag zitten waarom de tijd steeds sneller ervaren wordt. Ook de vraag waarom het heelal accelererend blijft uitdijen houdt mij bezig. En dan hebben we nog die eeuwig mysterieuze oerknal en geen mens weet waar deze knal uit ontstaan is (ook ik weet dat niet, maar ik heb wel een vermoeden, zeker weten doe je het natuurlijk nooit). Vaak zegt men dan ook dat er voor de oerknal niets was, dit zou naar mijn idee best weleens juist kunnen zijn!

Vanaf dit punt zet ik de gerenommeerde feiten op een zijspoor en volg ik een eigen controversieel pad.

Sinds dat er mensen op Aarde rondlopen worden mensen al geconfronteerd met de grootste illusie die er bestaat, de tijdruimte. Wie ’s nachts naar de sterrenhemel kijkt ziet het heden, de toekomst (wat er naar ons toe komt, bijvoorbeeld een meteoriet of Nibiru :-D) en het verleden, en dit alles op hetzelfde moment. Hieruit concludeer ik dat de tijdruimte een dimensie op zich is, voortgekomen uit die ene explosie, de oerknal. 

Er is bij een explosie sprake van een versnelde expansie van een volume, tijdens de oerknal gebeurde er dan ook precies datgeen. Een versnelde expansie zou je ook kunnen zien als het begin van een nieuwe cyclus, want dat is naar mijn mening de oerknal.

Om een idee te krijgen waar die mysterieuze oerknal uit voort is gekomen, neem ik als voorbeeld een pitje uit een appel. Een heel klein deeltje, dat de genetische informatie bevat om in een aantal jaar tijd uit te groeien tot een knots van een appelboom die qua omvang dan ook totaal niet meer in verhouding staat met dat ene pitje.
Nu werkt de cyclus van het heelal weliswaar anders als de cyclus van een appelboom, maar naar mijn idee is de 'versnelde expansie' dan ook ontstaan uit een allesomvattend oerdeeltje. Buiten dat ene oerdeeltje is er niets, dus ook geen enkel bewustzijn wat dat oerdeeltje kan waarnemen, er is werkelijk niets; waarmee het niets dus een dimensie op zich vormt welke wij dus niet kunnen bevatten.
Om een idee te geven hoe dat oerdeeltje werkt zou je moeten beseffen dat alles een cyclus heeft en elke cyclus twee uitersten kent. Zo is het begin van het geboorteproces het ene uiterste, volwassenheid de helft en de dood het andere uiterste van de cyclus van een mensenleven op aarde.
In het heelal geldt zo’n beetje hetzelfde en kent het heelal een drietal 'donkere dimensies', ik noem ze donkere oerdimensies. Te weten: Het niets (het ene uiterste), de tijdruimte en oneindigheid (het andere uiterste).

^{Deze afbeelding toont schematisch het verloop van de cyclus van het heelal zelf}

Nog voordat de tijdruimte ontstond was de vorige cyclus bijna voltooid.
Ook het oerdeeltje kent een cyclus en 2 polariteiten en de cyclus van dat oerdeeltje loopt parallel aan de cyclus van het heelal. Op het moment dat de cyclus voltooid is, verandert de polariteit en begint de cyclus weer opnieuw en begint dat oerdeeltje weer uit te stoten. Eerst is dat nog een niet-waarneembare circulaire trilling, dit neemt naarmate de frequentie omhoog gaat een volume aan en dat volume maakt dan weer een korte hevige groeispurt wat wij kennen als een versnelde expansie ofwel de oerknal en de gevolgen hiervan, die wij kennen als de tijdruimte.

Als de halve cyclus van het heelal erop zit is de frequentie dusdanig hoog dat de tijdruimte van toestand verandert en overgaat van een accelererend uitdijend volume naar oneindig. Ondertussen zit ook de halve cyclus van het oerdeeltje erop, waardoor de polariteit weer wisselt en in plaats van dat het deeltje uitstraalt, begint het deeltje aan te trekken.

Langzaam maar zeker neemt het oneindige heelal weer een volume aan en begint het met comprimeren, uiteindelijk ontstaat er weer een tijdruimte en hoe lager de frequentie wordt, hoe compacter het volume weer wordt, volgt er weer een implosie en uiteindelijk blijft er een circulaire trilling over en daarna is er alleen nog maar dat ene alles omvattende oerdeeltje over en verder niets, om weer met de cyclus opnieuw te beginnen. 

Lichte dimensies

Tot nu toe heb ik het alleen nog gehad over de donkere oerdimensies en de cyclus van het 'lege' heelal zelf, maar het heelal bevat naast de nog niet eerder genoemde donkere energie nog andere inhoud, die wij niet kunnen waarnemen (o.a. levitatie) en donkere materie (o.a. anti-materie, zonder anti-materie kan de cyclus van materie zich niet voltrekken, het betreft hier dus een wisselwerking). 

Het heelal bevat ook witte energie (alle vormen van energie die wij kennen inclusief het vergeten element ether), witte materie (alle vormen van materie die wij kennen) EN de lichte dimensies waaronder de realiteit economie die wij kennen en waarin wij leven.

Onthoud dit voor straks: hoe hoger de frequentie, hoe lichter de dimensie en hoe lichter de dimensie, hoe hoger de intelligentie en dus hoe sneller gegevens (en dus ook de kunstmatige tijd) verwerkt worden.

Als jullie dit begrijpen doe ik er nog een schepje boven op.
Een menselijk lichaam heeft een bepaalde frequentierange waarin het kan functioneren, deze range overlapt meerdere (lichtere) dimensies wat zeggen wil dat de natuurlijke verhoging van de frequentie niet per se het einde van de mensheid hoeft te betekenen!

Ook lichte dimensies hebben een frequentierange waarin zij actief zijn. De frequentierange van de realiteitsdimensie waarin wij leven valt binnen de frequentierange van de tijdruimte. Echter wordt de frequentie van de tijdruimte steeds en steeds hoger om uiteindelijk over te gaan naar oneindigheid, maar de huidige realiteit kan alleen functioneren in de tijdruimte. 

Wel, ook de frequenties van de lichte dimensies gaan dus omhoog, waardoor ze lichter worden en dus van eigenschappen veranderen (3d verandert in 5d), in principe vindt er dus een quantumsprong/evolutiesprong plaats en treedt er letterlijk een tijdruimtebreuk op, waardoor de mens is aangewezen op de biologische klok, gezien gegevens dan zo snel verwerkt zullen worden dat je aan de kunstmatige tijd niks meer hebt. De kunstmatige opgedrongen tijd lost dus als het ware op terwijl het biologische leven zich intelligent aanpast en het leven zich op natuurlijke weg vervolgt. 

De ware illuminatie dus, wat Latijn is voor verlichting, want wat ik net vroeg om te onthouden is hierbij dan ook letterlijk van toepassing: hoe hoger de frequentie, hoe lichter de dimensie en hoe lichter de dimensie, hoe hoger de intelligentie en dus hoe sneller gegevens (en dus ook de kunstmatige tijd) verwerkt worden. In dit geval lost de kunstmatige tijd dus op en is er sprake van verlichting.
De vreemde tijden die ik op klokken zie en het feit dat de tijd onwerkbaar snel voorbij lijkt te tikken, is met bovenstaande theorie dan ook wel eenvoudig te verklaren.

De gevolgen voor de samenleving economie

Ik hoop dat jullie de bovenstaande theorie begrijpen, want als de bovenstaande theorie klopt heeft dit wel de nodige gevolgen voor de mensheid. Want als tijd onwerkbaar snel gaat, stijgen de economische bedragen ook tot astronomische hoogten en wordt geld steeds minder waard tot het moment dat geld helemaal niks meer waard is als 'de tijd helemaal wegvalt'. Wie zal er harder van de instortende piramide vallen: de hard werkende arme sloeber die ergens onderaan bengelt of de steenrijke bankdirecteur ergens bovenaan?

Verder denk ik dat er een tweedeling ontstaat onder de mensen, enerzijds diegenen die zijn ontwaakt en de tijd dus op tijd hebben losgelaten en de andere groep die totaal verward zal zijn. Aan de ontwaakte zielen dan ook de taak om de verwarde zielen op weg te helpen.

Aan jullie om de eventuele verdere gevolgen aan te vullen en onthoud: ook dit is slechts een visie, de waarheid zal wel ergens in het midden liggen ;-).