
Verstrengelde mensen?
Recent op Grenswetenschap.nl:
- Nederlands medium recordhouder graancirkels vinden (stoerecurry)
- Hyperdontie (stoerecurry)
- Thomas Goes Carnac, deel 1 (Phoenix)
- Uitvinder van Bitcoin gevonden? (stephan224)
- De maan als zonnestelsel (Riddle)
- de Zeepkist - week 21 (stoerecurry)
- Herhaalde Heterochromie (pleiadian)
- Volg de cursor. Of niet. (Donkerwoud)
- Nieuwe piramides in jungle Honduras (TonySoprano)
- Oog laseren? Liever niet (lucida)
- CIA Gelooft in UFO's (Flynn)
- Online poker doorgestoken kaart? (Ron Swanson)
- Blindzien, een neurologisch syndroom (Mark TT)
- DocuDinsdag: Ontmoeting met aliens (seekerofwisdom)
- De metronoom-plant (update) (Stippel)
In de Sydney Morning Herald stond het merkwaardige verhaal van de tweeling Craig en Brenton die haast op natuurkundige wijze verstrengeld leken. Steeds als de ene broer wat overkwam, had de andere ook ergens last van. Toen Brenton last kreeg van erge hoofdpijnen, haalde hij zijn broer over om zich te laten onderzoeken. In het ziekenhuis ontdekte de doktoren dat Craig een tumor in zijn hoofd had. Het leek wel of ze op de een of andere manier met elkaar verbonden waren.

Verstrengeling is een leuk en mysterieus fenomeen in de natuurkunde. Het treedt op als een bron tegelijkertijd twee deeltjes uitstoot. De deeltjes lijken dan op de een of andere manier met elkaar verbonden te zijn. Ze reizen met dezelfde snelheid en als het ene deeltje bijvoorbeeld linksom zijn as draait, draait het andere altijd rechtsom. Ze zijn elkaars tegenpool of - zo kun je het ook zien - ze hebben samen alle mogelijke eigenschappen. Nog vreemder is dat als je het ene deeltje een zetje geeft, het andere ook ineens zijn koers wijzigt, zonder aantoonbare fysieke reden. Door naar het ene deeltje te kijken kun je ook de positie van het andere deeltje te weten komen. En door naar de impuls (=beweging) van het andere deeltje te kijken, kun je ook de impuls van het ene deeltje te weten komen. Je bekijkt gewoon de ene en weet automatisch de eigenschappen van de ander.
Hoe het kan weet niemand. De deeltjes hebben geen programma, zoals bijvoorbeeld ééneiige tweelingen, die over dezelfde genetische code beschikken. Ook sturen ze elkaar geen informatie. Het lijkt wel of ze op de een of andere manier één zijn, ongeacht de ruimte die ze scheidt. Zouden mensen ook op de een of andere manier met elkaar verstrengeld kunnen raken?
Experimentator
| 23-08-2012 | 08:02
Gerelateerd aan deze publicatie:
NewDayNL: Jaha, Experimentator pakt door met All=One, Akasha, Reality is a construct of the mind, Eindeloos Bewustzijn en meer hiervan. TIP, meer voor de redactie, 'gerelateerd aan deze publicatie' dat wat onderaan staat, dat klopt volgens mij niet echt.
Voor onderwerpnieuwelingen, hieronder i.e.g. mijn eerste visuele kennismaking (als alphamens) met het kwantumnatuurkundig begrip 'entanglement'. Echt een wow trouwens -
RR
Voor onderwerpnieuwelingen, hieronder i.e.g. mijn eerste visuele kennismaking (als alphamens) met het kwantumnatuurkundig begrip 'entanglement'. Echt een wow trouwens -
RR



vosje: Dan is mijn vraag: Wat zorgt voor die verstrengeling?
Gebeurt het al bij de geboorte, of daarvoor. Of op momenten dat je heel veel genegenheid voor elkaar hebt?
En is het dan ook mogelijk dat ze weer uit elkaar gaan?
Gebeurt het al bij de geboorte, of daarvoor. Of op momenten dat je heel veel genegenheid voor elkaar hebt?
En is het dan ook mogelijk dat ze weer uit elkaar gaan?

pleiadian: Goed artikel!
Ik vraag me echter af of dit niet te sterk is geformuleerd:
Ik ben geen kwantum-mecanicien, maar ik heb altijd begrepen dat tweeling deeltjes tegengestelde eigenschappen zoals spin en richting hebben... maar niet dat er sprake zou zijn van daadwerkelijke wederzijdse beïnvloeding. Veranderingen aan deeltje A resulteren niet in veranderingen in deeltje B.
Een meting aan deeltje A geeft weliswaar informatie over deeltje B, maar er is geen sprake van informatie uitwisseling tussen beide deeltjes.
Ik zit er graag naast trouwens
Ik vraag me echter af of dit niet te sterk is geformuleerd:
Artikel:
Nog vreemder is dat als je het ene deeltje een zetje geeft, het andere ook ineens zijn koers wijzigt, zonder aantoonbare fysieke reden.
Ik ben geen kwantum-mecanicien, maar ik heb altijd begrepen dat tweeling deeltjes tegengestelde eigenschappen zoals spin en richting hebben... maar niet dat er sprake zou zijn van daadwerkelijke wederzijdse beïnvloeding. Veranderingen aan deeltje A resulteren niet in veranderingen in deeltje B.
Een meting aan deeltje A geeft weliswaar informatie over deeltje B, maar er is geen sprake van informatie uitwisseling tussen beide deeltjes.
Ik zit er graag naast trouwens


experimentator:
En je zit er naast en toch ook weer niet
Het klopt dat er geen uitwisseling is tussen de deeltjes. Er wordt geen informatie verstuurd en er is ook geen programma. Dus je kunt niet echt van beïnvloeding spreken. De deeltjes reageren alsof ze een zijn. Soms vergelijk ik het met twee snoepjes die in de snoepjestrommel zitten. Het ene snoepje heeft een aardbeiensmaak, de ander smaakt naar framboos. Als je nu heel voorzichtig je hand in de snoepjestrommel steekt en er een pakt, in je mond steekt en aardbei proeft, dan krijgt de ander z'n frambozensmaak.
pleiadian:
Goed artikel!
Ik vraag me echter af of dit niet te sterk is geformuleerd:
Ik ben geen kwantum-mecanicien, maar ik heb altijd begrepen dat tweeling deeltjes tegengestelde eigenschappen zoals spin en richting hebben... maar niet dat er sprake zou zijn van daadwerkelijke wederzijdse beïnvloeding. Veranderingen aan deeltje A resulteren niet in veranderingen in deeltje B.
Een meting aan deeltje A geeft weliswaar informatie over deeltje B, maar er is geen sprake van informatie uitwisseling tussen beide deeltjes.
Ik zit er graag naast trouwens
Ik vraag me echter af of dit niet te sterk is geformuleerd:
Artikel:
Nog vreemder is dat als je het ene deeltje een zetje geeft, het andere ook ineens zijn koers wijzigt, zonder aantoonbare fysieke reden.
Ik ben geen kwantum-mecanicien, maar ik heb altijd begrepen dat tweeling deeltjes tegengestelde eigenschappen zoals spin en richting hebben... maar niet dat er sprake zou zijn van daadwerkelijke wederzijdse beïnvloeding. Veranderingen aan deeltje A resulteren niet in veranderingen in deeltje B.
Een meting aan deeltje A geeft weliswaar informatie over deeltje B, maar er is geen sprake van informatie uitwisseling tussen beide deeltjes.
Ik zit er graag naast trouwens

En je zit er naast en toch ook weer niet

Het klopt dat er geen uitwisseling is tussen de deeltjes. Er wordt geen informatie verstuurd en er is ook geen programma. Dus je kunt niet echt van beïnvloeding spreken. De deeltjes reageren alsof ze een zijn. Soms vergelijk ik het met twee snoepjes die in de snoepjestrommel zitten. Het ene snoepje heeft een aardbeiensmaak, de ander smaakt naar framboos. Als je nu heel voorzichtig je hand in de snoepjestrommel steekt en er een pakt, in je mond steekt en aardbei proeft, dan krijgt de ander z'n frambozensmaak.

Aquamarijn:
En je zit er naast en toch ook weer niet
Het klopt dat er geen uitwisseling is tussen de deeltjes. Er wordt geen informatie verstuurd en er is ook geen programma. Dus je kunt niet echt van beïnvloeding spreken. De deeltjes reageren alsof ze een zijn. Soms vergelijk ik het met twee snoepjes die in de snoepjestrommel zitten. Het ene snoepje heeft een aardbeiensmaak, de ander smaakt naar framboos. Als je nu heel voorzichtig je hand in de snoepjestrommel steekt en er een pakt, in je mond steekt en aardbei proeft, dan krijgt de ander z'n frambozensmaak.
Is dat ook Schroedingers kat? Dat vind ik nog steeds moeilijk.....
experimentator:
pleiadian:
Goed artikel!
Ik vraag me echter af of dit niet te sterk is geformuleerd:
Ik ben geen kwantum-mecanicien, maar ik heb altijd begrepen dat tweeling deeltjes tegengestelde eigenschappen zoals spin en richting hebben... maar niet dat er sprake zou zijn van daadwerkelijke wederzijdse beïnvloeding. Veranderingen aan deeltje A resulteren niet in veranderingen in deeltje B.
Een meting aan deeltje A geeft weliswaar informatie over deeltje B, maar er is geen sprake van informatie uitwisseling tussen beide deeltjes.
Ik zit er graag naast trouwens
Ik vraag me echter af of dit niet te sterk is geformuleerd:
Artikel:
Nog vreemder is dat als je het ene deeltje een zetje geeft, het andere ook ineens zijn koers wijzigt, zonder aantoonbare fysieke reden.
Ik ben geen kwantum-mecanicien, maar ik heb altijd begrepen dat tweeling deeltjes tegengestelde eigenschappen zoals spin en richting hebben... maar niet dat er sprake zou zijn van daadwerkelijke wederzijdse beïnvloeding. Veranderingen aan deeltje A resulteren niet in veranderingen in deeltje B.
Een meting aan deeltje A geeft weliswaar informatie over deeltje B, maar er is geen sprake van informatie uitwisseling tussen beide deeltjes.
Ik zit er graag naast trouwens

En je zit er naast en toch ook weer niet

Het klopt dat er geen uitwisseling is tussen de deeltjes. Er wordt geen informatie verstuurd en er is ook geen programma. Dus je kunt niet echt van beïnvloeding spreken. De deeltjes reageren alsof ze een zijn. Soms vergelijk ik het met twee snoepjes die in de snoepjestrommel zitten. Het ene snoepje heeft een aardbeiensmaak, de ander smaakt naar framboos. Als je nu heel voorzichtig je hand in de snoepjestrommel steekt en er een pakt, in je mond steekt en aardbei proeft, dan krijgt de ander z'n frambozensmaak.
Is dat ook Schroedingers kat? Dat vind ik nog steeds moeilijk.....

experimentator:
Is dat ook Schroedingers kat? Dat vind ik nog steeds moeilijk.....
Ja, dat zou je kunnen zien als hetzelfde probleem als Schrödinger de wereld voorzette. Deeltjes zijn verstrengeld - denk ik - op momenten dat je ze niet meer uit elkaar kunt houden. Pas als je dat wel kunt - na het meetmoment - krijgen ze individuele eigenschappen. Daarvoor waren ze alles wat waarschijnlijk was. Wat dat is hangt natuurlijk weer af van de informatie die je van tevoren over de deeltjes/snoepjes/kat hebt. Dat ze op elkaar reageren hangt dus meer af van onze logica. Als het ene snoepje naar aardbeien smaakt, moet het andere wel naar framboos smaken. Die logische aanname is ook een meetmoment.
Is dat ook Schroedingers kat? Dat vind ik nog steeds moeilijk.....
Ja, dat zou je kunnen zien als hetzelfde probleem als Schrödinger de wereld voorzette. Deeltjes zijn verstrengeld - denk ik - op momenten dat je ze niet meer uit elkaar kunt houden. Pas als je dat wel kunt - na het meetmoment - krijgen ze individuele eigenschappen. Daarvoor waren ze alles wat waarschijnlijk was. Wat dat is hangt natuurlijk weer af van de informatie die je van tevoren over de deeltjes/snoepjes/kat hebt. Dat ze op elkaar reageren hangt dus meer af van onze logica. Als het ene snoepje naar aardbeien smaakt, moet het andere wel naar framboos smaken. Die logische aanname is ook een meetmoment.


experimentator: Ha, hoe beïnvloed je het toeval? Niet met de wil, maar met gevoelens, geloof en verwachting, desgewenst versterkt met een vleugje placebo. Doe je dat op de juiste manier, dan zul je vaker aarbei proeven dan framboos. Tenzij je de snoepjes natuurlijk allebei opeet. Dan proef je de twee smaken even vaak. Anders zou zeer onwaarschijnlijk zijn.


experimentator:
Tot je geprikt werd zaten de resultaten nog in de snoepjestrommel. Welke er uit komt is toeval. Dat jij wilde dat het het pijnloze snoepje was, heeft geen invloed. Het gaat om je gevoelens. Misschien was je van tevoren wel bang dat de verdoving niet zou werken. Misschien bespeelde je je gevoelens niet goed. Misschien deugde de verdoving gewoon niet. Je moet niet vergeten dat als het snoepje niet in de trommel zit, de kans een stuk kleiner is dat jij het er uit haalt.
Oei dat laatste is wel vaag, maar ik heb helaas geen tijd meer om er langer over na te denken. De pingpongtafel roept. Ik verwacht dat ik vanavond keigoed ben.
Aquamarijn:
Dan zou mijn laatste verdoving gewerkt moeten hebben.
"De verdoving was bij mij en gaf niet wat ik ervan verwachtte.
Dat is een deel van de teleurstelling, dat het in mijn herinnering misschien beter was. Er zaten nu cortico's bij, misschien doet het daarom nu extra pijn. En een punt voor de volgende keer: toch nog iets verder prikken."
"De verdoving was bij mij en gaf niet wat ik ervan verwachtte.
Dat is een deel van de teleurstelling, dat het in mijn herinnering misschien beter was. Er zaten nu cortico's bij, misschien doet het daarom nu extra pijn. En een punt voor de volgende keer: toch nog iets verder prikken."
Tot je geprikt werd zaten de resultaten nog in de snoepjestrommel. Welke er uit komt is toeval. Dat jij wilde dat het het pijnloze snoepje was, heeft geen invloed. Het gaat om je gevoelens. Misschien was je van tevoren wel bang dat de verdoving niet zou werken. Misschien bespeelde je je gevoelens niet goed. Misschien deugde de verdoving gewoon niet. Je moet niet vergeten dat als het snoepje niet in de trommel zit, de kans een stuk kleiner is dat jij het er uit haalt.
Oei dat laatste is wel vaag, maar ik heb helaas geen tijd meer om er langer over na te denken. De pingpongtafel roept. Ik verwacht dat ik vanavond keigoed ben.

Aquamarijn:
Tot je geprikt werd zaten de resultaten nog in de snoepjestrommel. Welke er uit komt is toeval. Dat jij wilde dat het het pijnloze snoepje was, heeft geen invloed. Het gaat om je gevoelens. Misschien was je van tevoren wel bang dat de verdoving niet zou werken. Misschien bespeelde je je gevoelens niet goed. Misschien deugde de verdoving gewoon niet. Je moet niet vergeten dat als het snoepje niet in de trommel zit, de kans een stuk kleiner is dat jij het er uit haalt.
Oei dat laatste is wel vaag, maar ik heb helaas geen tijd meer om er langer over na te denken. De pingpongtafel roept. Ik verwacht dat ik vanavond keigoed ben.
Natuurlijk.
Ja, natuurlijk, ik ga naar een pijnpoli om zomaar een random resultaat te krijgen.... Nee, natuurlijk niet!
experimentator:
Aquamarijn:
Dan zou mijn laatste verdoving gewerkt moeten hebben.
"De verdoving was bij mij en gaf niet wat ik ervan verwachtte.
Dat is een deel van de teleurstelling, dat het in mijn herinnering misschien beter was. Er zaten nu cortico's bij, misschien doet het daarom nu extra pijn. En een punt voor de volgende keer: toch nog iets verder prikken."
"De verdoving was bij mij en gaf niet wat ik ervan verwachtte.
Dat is een deel van de teleurstelling, dat het in mijn herinnering misschien beter was. Er zaten nu cortico's bij, misschien doet het daarom nu extra pijn. En een punt voor de volgende keer: toch nog iets verder prikken."
Tot je geprikt werd zaten de resultaten nog in de snoepjestrommel. Welke er uit komt is toeval. Dat jij wilde dat het het pijnloze snoepje was, heeft geen invloed. Het gaat om je gevoelens. Misschien was je van tevoren wel bang dat de verdoving niet zou werken. Misschien bespeelde je je gevoelens niet goed. Misschien deugde de verdoving gewoon niet. Je moet niet vergeten dat als het snoepje niet in de trommel zit, de kans een stuk kleiner is dat jij het er uit haalt.
Oei dat laatste is wel vaag, maar ik heb helaas geen tijd meer om er langer over na te denken. De pingpongtafel roept. Ik verwacht dat ik vanavond keigoed ben.
Natuurlijk.
Ja, natuurlijk, ik ga naar een pijnpoli om zomaar een random resultaat te krijgen.... Nee, natuurlijk niet!

Aquamarijn:
Tot je geprikt werd zaten de resultaten nog in de snoepjestrommel. Welke er uit komt is toeval. Dat jij wilde dat het het pijnloze snoepje was, heeft geen invloed. Het gaat om je gevoelens. Misschien was je van tevoren wel bang dat de verdoving niet zou werken. Misschien bespeelde je je gevoelens niet goed. Misschien deugde de verdoving gewoon niet. Je moet niet vergeten dat als het snoepje niet in de trommel zit, de kans een stuk kleiner is dat jij het er uit haalt.
Oei dat laatste is wel vaag, maar ik heb helaas geen tijd meer om er langer over na te denken. De pingpongtafel roept. Ik verwacht dat ik vanavond keigoed ben.
Ik wilde geen pijnloos snoepje. En als je weet wat die verdoving is, dan roeptoeter je daar niet over alsof het pijnloos is.
experimentator:
Aquamarijn:
Dan zou mijn laatste verdoving gewerkt moeten hebben.
"De verdoving was bij mij en gaf niet wat ik ervan verwachtte.
Dat is een deel van de teleurstelling, dat het in mijn herinnering misschien beter was. Er zaten nu cortico's bij, misschien doet het daarom nu extra pijn. En een punt voor de volgende keer: toch nog iets verder prikken."
"De verdoving was bij mij en gaf niet wat ik ervan verwachtte.
Dat is een deel van de teleurstelling, dat het in mijn herinnering misschien beter was. Er zaten nu cortico's bij, misschien doet het daarom nu extra pijn. En een punt voor de volgende keer: toch nog iets verder prikken."
Tot je geprikt werd zaten de resultaten nog in de snoepjestrommel. Welke er uit komt is toeval. Dat jij wilde dat het het pijnloze snoepje was, heeft geen invloed. Het gaat om je gevoelens. Misschien was je van tevoren wel bang dat de verdoving niet zou werken. Misschien bespeelde je je gevoelens niet goed. Misschien deugde de verdoving gewoon niet. Je moet niet vergeten dat als het snoepje niet in de trommel zit, de kans een stuk kleiner is dat jij het er uit haalt.
Oei dat laatste is wel vaag, maar ik heb helaas geen tijd meer om er langer over na te denken. De pingpongtafel roept. Ik verwacht dat ik vanavond keigoed ben.
Ik wilde geen pijnloos snoepje. En als je weet wat die verdoving is, dan roeptoeter je daar niet over alsof het pijnloos is.

A3aan v.d.B.:
Dat snap ik even niet. Jij vraagt, Experimentator legt uit en jij zegt dat hij "roeptoetert"!
Aquamarijn:
Ik wilde geen pijnloos snoepje. En als je weet wat die verdoving is, dan roeptoeter je daar niet over alsof het pijnloos is.
Dat snap ik even niet. Jij vraagt, Experimentator legt uit en jij zegt dat hij "roeptoetert"!


experimentator:
Ik wilde geen pijnloos snoepje. En als je weet wat die verdoving is, dan roeptoeter je daar niet over alsof het pijnloos is.
Sorry Aquamarijn, ik wilde niet je behandeling pijnloos noemen.
Jij vroeg me wat de invloed was van jouw wil op het beïnvloeden van het toeval (de snoepjes in de trommel). Ik zei toen: die is er niet. Je hebt alleen invloed met je gevoel.
Daarna nam je het voorbeeld van je verdoving. Ik dacht dat je bedoelde of je met je verwachting invloed had gehad op de werking van de verdoving. Voor het gemak heb ik toen de term 'het pijnloze snoepje' gebruikt. Daarmee bedoelde ik 'de succesvolle verdoving', en wilde er niet mee aangeven dat de verdoving zelf pijnloos was.
Hoe werkt dat dan eigenlijk met die verdoving. Waarom is die zo vervelend?
Ik wilde geen pijnloos snoepje. En als je weet wat die verdoving is, dan roeptoeter je daar niet over alsof het pijnloos is.
Sorry Aquamarijn, ik wilde niet je behandeling pijnloos noemen.
Jij vroeg me wat de invloed was van jouw wil op het beïnvloeden van het toeval (de snoepjes in de trommel). Ik zei toen: die is er niet. Je hebt alleen invloed met je gevoel.
Daarna nam je het voorbeeld van je verdoving. Ik dacht dat je bedoelde of je met je verwachting invloed had gehad op de werking van de verdoving. Voor het gemak heb ik toen de term 'het pijnloze snoepje' gebruikt. Daarmee bedoelde ik 'de succesvolle verdoving', en wilde er niet mee aangeven dat de verdoving zelf pijnloos was.
Hoe werkt dat dan eigenlijk met die verdoving. Waarom is die zo vervelend?

Aquamarijn:
Ik wilde geen pijnloos snoepje. En als je weet wat die verdoving is, dan roeptoeter je daar niet over alsof het pijnloos is.
Sorry Aquamarijn, ik wilde niet je behandeling pijnloos noemen.
Jij vroeg me wat de invloed was van jouw wil op het beïnvloeden van het toeval (de snoepjes in de trommel). Ik zei toen: die is er niet. Je hebt alleen invloed met je gevoel.
Daarna nam je het voorbeeld van je verdoving. Ik dacht dat je bedoelde of je met je verwachting invloed had gehad op de werking van de verdoving. Voor het gemak heb ik toen de term 'het pijnloze snoepje' gebruikt. Daarmee bedoelde ik 'de succesvolle verdoving', en wilde er niet mee aangeven dat de verdoving zelf pijnloos was.
Hoe werkt dat dan eigenlijk met die verdoving. Waarom is die zo vervelend?
Sorry, dat roeptoeteren was ook overdreven, ik dacht dat je bedoelde dat ik helemaal geen pijn verwachtte.
Na een operatie in mijn zij, heb ik nog veel pijn. Voor een deel is het zenuwpijn, daarom werd de zenuw verdoofd. Eerder deed de uroloog dat, met resultaat. Nu ben ik bij de pijnpoli en tot dusver heeft het totaal niet geholpen en heb ik meer pijn.
De vorige twee keer is er in het begin van de zenuw geprikt en dat deed erg veel pijn. Nu is er op een paar plekken naast de zenuw geprikt, dat doet iets minder pijn. In het begin leverde het resultaat op, dan is het nog de moeite waard.
En misschien ben ik wel verkeerd bezig geweest, omdat ik af en toe tegen mijn gevoel inga. Sinds de vorige keer heb ik besloten dat ik dinsdag een snoepje wil dat ik ken en waarvan ik weet dat ik er geen buikpijn van krijg. En tot nu toe heeft dat snoepje niet in de trommel gezeten inderdaad.
Bedankt voor je reactie en dat je niet boos werd!
experimentator:
Ik wilde geen pijnloos snoepje. En als je weet wat die verdoving is, dan roeptoeter je daar niet over alsof het pijnloos is.
Sorry Aquamarijn, ik wilde niet je behandeling pijnloos noemen.
Jij vroeg me wat de invloed was van jouw wil op het beïnvloeden van het toeval (de snoepjes in de trommel). Ik zei toen: die is er niet. Je hebt alleen invloed met je gevoel.
Daarna nam je het voorbeeld van je verdoving. Ik dacht dat je bedoelde of je met je verwachting invloed had gehad op de werking van de verdoving. Voor het gemak heb ik toen de term 'het pijnloze snoepje' gebruikt. Daarmee bedoelde ik 'de succesvolle verdoving', en wilde er niet mee aangeven dat de verdoving zelf pijnloos was.
Hoe werkt dat dan eigenlijk met die verdoving. Waarom is die zo vervelend?
Sorry, dat roeptoeteren was ook overdreven, ik dacht dat je bedoelde dat ik helemaal geen pijn verwachtte.
Na een operatie in mijn zij, heb ik nog veel pijn. Voor een deel is het zenuwpijn, daarom werd de zenuw verdoofd. Eerder deed de uroloog dat, met resultaat. Nu ben ik bij de pijnpoli en tot dusver heeft het totaal niet geholpen en heb ik meer pijn.
De vorige twee keer is er in het begin van de zenuw geprikt en dat deed erg veel pijn. Nu is er op een paar plekken naast de zenuw geprikt, dat doet iets minder pijn. In het begin leverde het resultaat op, dan is het nog de moeite waard.
En misschien ben ik wel verkeerd bezig geweest, omdat ik af en toe tegen mijn gevoel inga. Sinds de vorige keer heb ik besloten dat ik dinsdag een snoepje wil dat ik ken en waarvan ik weet dat ik er geen buikpijn van krijg. En tot nu toe heeft dat snoepje niet in de trommel gezeten inderdaad.

Bedankt voor je reactie en dat je niet boos werd!


experimentator: Geen probleem. Dat krijg je soms met die webdiscussies, je begrijpt elkaar zo snel verkeerd.
Als je het placebo-effect serieus neemt, dan kun je maar beter op je gevoel afgaan. Merk je van tevoren dat je op de een of andere manier minder vertrouwen in iets (of iemand) hebt dan is de kans dat het minder goed werkt ook groter, ongeacht de werkzame stoffen die het middel bevat. Zeker op het gebied van pijnbestrijding heeft het placebo-effect aangetoond zeer effectief te zijn. Dus moet je zeker op je gevoel afgaan. Ik hoop voor je dat het volgende snoepje heerlijk smaakt
Als je het placebo-effect serieus neemt, dan kun je maar beter op je gevoel afgaan. Merk je van tevoren dat je op de een of andere manier minder vertrouwen in iets (of iemand) hebt dan is de kans dat het minder goed werkt ook groter, ongeacht de werkzame stoffen die het middel bevat. Zeker op het gebied van pijnbestrijding heeft het placebo-effect aangetoond zeer effectief te zijn. Dus moet je zeker op je gevoel afgaan. Ik hoop voor je dat het volgende snoepje heerlijk smaakt


Aquamarijn:
Nou, het is niet zozeer het placebo-effect. De injecties van de uroloog hadden ook effect op de lange termijn, voor het gedeelte zenuwpijn.
Afgezien van de rest, heb ik nu 9 maanden chronische pijn. Dat vreet gewoon energie. Ik ben allang ziekenhuismoe, maar ik wil niet opgeven. Het zou me gewoon helpen als ik weer eens 2 uur geen pijn heb, gewoon zodat ik weer wat lucht krijg.
experimentator:
Geen probleem. Dat krijg je soms met die webdiscussies, je begrijpt elkaar zo snel verkeerd.
Als je het placebo-effect serieus neemt, dan kun je maar beter op je gevoel afgaan. Merk je van tevoren dat je op de een of andere manier minder vertrouwen in iets (of iemand) hebt dan is de kans dat het minder goed werkt ook groter, ongeacht de werkzame stoffen die het middel bevat. Zeker op het gebied van pijnbestrijding heeft het placebo-effect aangetoond zeer effectief te zijn. Dus moet je zeker op je gevoel afgaan. Ik hoop voor je dat het volgende snoepje heerlijk smaakt
Als je het placebo-effect serieus neemt, dan kun je maar beter op je gevoel afgaan. Merk je van tevoren dat je op de een of andere manier minder vertrouwen in iets (of iemand) hebt dan is de kans dat het minder goed werkt ook groter, ongeacht de werkzame stoffen die het middel bevat. Zeker op het gebied van pijnbestrijding heeft het placebo-effect aangetoond zeer effectief te zijn. Dus moet je zeker op je gevoel afgaan. Ik hoop voor je dat het volgende snoepje heerlijk smaakt

Nou, het is niet zozeer het placebo-effect. De injecties van de uroloog hadden ook effect op de lange termijn, voor het gedeelte zenuwpijn.
Afgezien van de rest, heb ik nu 9 maanden chronische pijn. Dat vreet gewoon energie. Ik ben allang ziekenhuismoe, maar ik wil niet opgeven. Het zou me gewoon helpen als ik weer eens 2 uur geen pijn heb, gewoon zodat ik weer wat lucht krijg.

rudiev:
Zouden mensen ook op de een of andere manier met elkaar verstrengeld kunnen raken?
Ja, de fractaalachtige opbouw van de natuur beperkt zich niet alleen tot geometrisch figueren. Dingen die in het klein gebeuren kunnen in het groot ook gebeuren, misschien manifesteert het zich alleen iets anders. Denk bijvoorbeeld eens aan balans, hoe dat overal in de natuur, van micro- tot macrowereld, voorkomt maar zich wel op verschillende maniner manifesteer. Balans in atomaire deeltjes, maar ook balans in de floara en fauna, je lichaam, de aarde, zonne- en sterrenstelsels, of je bewustzijn.
Stel dat we de verstrengeling van deeltjes op bewustzijn doortrekken zou je kunnen zeggen dat bewustheden op de ene of andere manier ook verstrengelt kunnen raken en daardoor kunnen mensen dingen van elkaar doorkrijgen. Voorbeeld is paranormale mensen die informatie van andere mensen kunnen doorkrijgen.
En als je geloofd dat alles bewustzijn is zou dat ook kunnen verklaren hoe het kan dat mensen van bepaalde voorwerpen of plaatsen informatie doorkrijgen.
uit artikel:
Zouden mensen ook op de een of andere manier met elkaar verstrengeld kunnen raken?
Ja, de fractaalachtige opbouw van de natuur beperkt zich niet alleen tot geometrisch figueren. Dingen die in het klein gebeuren kunnen in het groot ook gebeuren, misschien manifesteert het zich alleen iets anders. Denk bijvoorbeeld eens aan balans, hoe dat overal in de natuur, van micro- tot macrowereld, voorkomt maar zich wel op verschillende maniner manifesteer. Balans in atomaire deeltjes, maar ook balans in de floara en fauna, je lichaam, de aarde, zonne- en sterrenstelsels, of je bewustzijn.
Stel dat we de verstrengeling van deeltjes op bewustzijn doortrekken zou je kunnen zeggen dat bewustheden op de ene of andere manier ook verstrengelt kunnen raken en daardoor kunnen mensen dingen van elkaar doorkrijgen. Voorbeeld is paranormale mensen die informatie van andere mensen kunnen doorkrijgen.
En als je geloofd dat alles bewustzijn is zou dat ook kunnen verklaren hoe het kan dat mensen van bepaalde voorwerpen of plaatsen informatie doorkrijgen.

rudiev:
En je zit er naast en toch ook weer niet
Het klopt dat er geen uitwisseling is tussen de deeltjes. Er wordt geen informatie verstuurd en er is ook geen programma. Dus je kunt niet echt van beïnvloeding spreken. De deeltjes reageren alsof ze een zijn. Soms vergelijk ik het met twee snoepjes die in de snoepjestrommel zitten. Het ene snoepje heeft een aardbeiensmaak, de ander smaakt naar framboos. Als je nu heel voorzichtig je hand in de snoepjestrommel steekt en er een pakt, in je mond steekt en aardbei proeft, dan krijgt de ander z'n frambozensmaak.
Er is wel een uitwisseling van informatie tussen de deeltjes, als je immers een eigenschap van het ene deeltje verander, dan verandert die eigenschap in de tegengestelde richting van het andere deeltje, ongeacht afstand. Hoe het dan ook gebeurd, er is informatie uitgewisseld.
experimentator:
pleiadian:
Goed artikel!
Ik vraag me echter af of dit niet te sterk is geformuleerd:
Ik ben geen kwantum-mecanicien, maar ik heb altijd begrepen dat tweeling deeltjes tegengestelde eigenschappen zoals spin en richting hebben... maar niet dat er sprake zou zijn van daadwerkelijke wederzijdse beïnvloeding. Veranderingen aan deeltje A resulteren niet in veranderingen in deeltje B.
Een meting aan deeltje A geeft weliswaar informatie over deeltje B, maar er is geen sprake van informatie uitwisseling tussen beide deeltjes.
Ik zit er graag naast trouwens
Ik vraag me echter af of dit niet te sterk is geformuleerd:
Artikel:
Nog vreemder is dat als je het ene deeltje een zetje geeft, het andere ook ineens zijn koers wijzigt, zonder aantoonbare fysieke reden.
Ik ben geen kwantum-mecanicien, maar ik heb altijd begrepen dat tweeling deeltjes tegengestelde eigenschappen zoals spin en richting hebben... maar niet dat er sprake zou zijn van daadwerkelijke wederzijdse beïnvloeding. Veranderingen aan deeltje A resulteren niet in veranderingen in deeltje B.
Een meting aan deeltje A geeft weliswaar informatie over deeltje B, maar er is geen sprake van informatie uitwisseling tussen beide deeltjes.
Ik zit er graag naast trouwens

En je zit er naast en toch ook weer niet

Het klopt dat er geen uitwisseling is tussen de deeltjes. Er wordt geen informatie verstuurd en er is ook geen programma. Dus je kunt niet echt van beïnvloeding spreken. De deeltjes reageren alsof ze een zijn. Soms vergelijk ik het met twee snoepjes die in de snoepjestrommel zitten. Het ene snoepje heeft een aardbeiensmaak, de ander smaakt naar framboos. Als je nu heel voorzichtig je hand in de snoepjestrommel steekt en er een pakt, in je mond steekt en aardbei proeft, dan krijgt de ander z'n frambozensmaak.
Er is wel een uitwisseling van informatie tussen de deeltjes, als je immers een eigenschap van het ene deeltje verander, dan verandert die eigenschap in de tegengestelde richting van het andere deeltje, ongeacht afstand. Hoe het dan ook gebeurd, er is informatie uitgewisseld.

experimentator: De eigenschappen die worden waargenomen kunnen een gevolg zijn van de informatie die in onszelf schuilt. Op die manier is er geen uitwisseling van informatie tussen de deeltjes, maar een nieuwe informatiebron, waar de deeltjes zich naar richten.
Vandaar dat ik het vergeleek met de snoepjes in de trommel. De werkelijkheid richt zich naar de informatie die voorhanden is.
Vandaar dat ik het vergeleek met de snoepjes in de trommel. De werkelijkheid richt zich naar de informatie die voorhanden is.

Pieter:
Zouden mensen ook op de een of andere manier met elkaar verstrengeld kunnen raken?
Ja, de fractaalachtige opbouw van de natuur beperkt zich niet alleen tot geometrisch figueren. Dingen die in het klein gebeuren kunnen in het groot ook gebeuren, misschien manifesteert het zich alleen iets anders. Denk bijvoorbeeld eens aan balans, hoe dat overal in de natuur, van micro- tot macrowereld, voorkomt maar zich wel op verschillende maniner manifesteer. Balans in atomaire deeltjes, maar ook balans in de floara en fauna, je lichaam, de aarde, zonne- en sterrenstelsels, of je bewustzijn.
Stel dat we de verstrengeling van deeltjes op bewustzijn doortrekken zou je kunnen zeggen dat bewustheden op de ene of andere manier ook verstrengelt kunnen raken en daardoor kunnen mensen dingen van elkaar doorkrijgen. Voorbeeld is paranormale mensen die informatie van andere mensen kunnen doorkrijgen.
En als je geloofd dat alles bewustzijn is zou dat ook kunnen verklaren hoe het kan dat mensen van bepaalde voorwerpen of plaatsen informatie doorkrijgen.
Hoe moet ik me dat voorstellen, die balans in flora en fauna? En hoe relateer ik dat aan subatomaire deeltjes?
rudiev:
uit artikel:
Zouden mensen ook op de een of andere manier met elkaar verstrengeld kunnen raken?
Ja, de fractaalachtige opbouw van de natuur beperkt zich niet alleen tot geometrisch figueren. Dingen die in het klein gebeuren kunnen in het groot ook gebeuren, misschien manifesteert het zich alleen iets anders. Denk bijvoorbeeld eens aan balans, hoe dat overal in de natuur, van micro- tot macrowereld, voorkomt maar zich wel op verschillende maniner manifesteer. Balans in atomaire deeltjes, maar ook balans in de floara en fauna, je lichaam, de aarde, zonne- en sterrenstelsels, of je bewustzijn.
Stel dat we de verstrengeling van deeltjes op bewustzijn doortrekken zou je kunnen zeggen dat bewustheden op de ene of andere manier ook verstrengelt kunnen raken en daardoor kunnen mensen dingen van elkaar doorkrijgen. Voorbeeld is paranormale mensen die informatie van andere mensen kunnen doorkrijgen.
En als je geloofd dat alles bewustzijn is zou dat ook kunnen verklaren hoe het kan dat mensen van bepaalde voorwerpen of plaatsen informatie doorkrijgen.
Hoe moet ik me dat voorstellen, die balans in flora en fauna? En hoe relateer ik dat aan subatomaire deeltjes?





Dicit: 
U bedoelt 'beter lezen'?
Nee, is meeleespost. Interessant onderwerp.
Wordt verwarrend voor de gebruiker als iedereen maar zijn eigen smiley gebruikt als TVP. Ik zag ook al een andere smiley als TVP voorbijkomen.
Voor de gebruiker niet wel voor de anderen. Maar er is wel een bijleeslijst waar ik graag gebruik van maak maar nog geen meelees smiley.
Pieter:
Dicit:
Pieter:
Dicit:

U bedoelt 'beter lezen'?
Nee, is meeleespost. Interessant onderwerp.
Wordt verwarrend voor de gebruiker als iedereen maar zijn eigen smiley gebruikt als TVP. Ik zag ook al een andere smiley als TVP voorbijkomen.
Voor de gebruiker niet wel voor de anderen. Maar er is wel een bijleeslijst waar ik graag gebruik van maak maar nog geen meelees smiley.

Emie :
Ik denk dat rudiev doelt op het delicate en eindeloos complexe spel van omstandigheden die leven mogelijk maken. Alles moet kloppen, anders bestaat het organisme niet, of is het ziek. De omstandigheden moeten dus in balans zijn.
Pieter:
Hoe moet ik me dat voorstellen, die balans in flora en fauna?
Ik denk dat rudiev doelt op het delicate en eindeloos complexe spel van omstandigheden die leven mogelijk maken. Alles moet kloppen, anders bestaat het organisme niet, of is het ziek. De omstandigheden moeten dus in balans zijn.

A3aan v.d.B.:
Ik denk dat rudiev doelt op het delicate en eindeloos complexe spel van omstandigheden die leven mogelijk maken. Alles moet kloppen, anders bestaat het organisme niet, of is het ziek. De omstandigheden moeten dus in balans zijn.
Dat denk ik óók. Denk aan een hete zomer, dan voel je je, zeker de ouderen, niet echt lekker, niet in balans. Info van de een doorgeven/krijgen, zou kunnen, maar zit daar niet een weg tussen, een intermediar of zo iets. ´K heb al wat namen voorbij zien komen, zelf had ik het eerder over "The Cloud" waar, dat terzijde, de IT nu hard aan het timmeren is.
Emie :
Pieter:
Hoe moet ik me dat voorstellen, die balans in flora en fauna?
Ik denk dat rudiev doelt op het delicate en eindeloos complexe spel van omstandigheden die leven mogelijk maken. Alles moet kloppen, anders bestaat het organisme niet, of is het ziek. De omstandigheden moeten dus in balans zijn.
Dat denk ik óók. Denk aan een hete zomer, dan voel je je, zeker de ouderen, niet echt lekker, niet in balans. Info van de een doorgeven/krijgen, zou kunnen, maar zit daar niet een weg tussen, een intermediar of zo iets. ´K heb al wat namen voorbij zien komen, zelf had ik het eerder over "The Cloud" waar, dat terzijde, de IT nu hard aan het timmeren is.

Aquamarijn:
Ik denk dat rudiev doelt op het delicate en eindeloos complexe spel van omstandigheden die leven mogelijk maken. Alles moet kloppen, anders bestaat het organisme niet, of is het ziek. De omstandigheden moeten dus in balans zijn.
Dat denk ik óók. Denk aan een hete zomer, dan voel je je, zeker de ouderen, niet echt lekker, niet in balans. Info van de een doorgeven/krijgen, zou kunnen, maar zit daar niet een weg tussen, een intermediar of zo iets. ´K heb al wat namen voorbij zien komen, zelf had ik het eerder over "The Cloud" waar, dat terzijde, de IT nu hard aan het timmeren is.
Over wat voor cloud heb je het?
A3aan v.d.B.:
Emie :
Pieter:
Hoe moet ik me dat voorstellen, die balans in flora en fauna?
Ik denk dat rudiev doelt op het delicate en eindeloos complexe spel van omstandigheden die leven mogelijk maken. Alles moet kloppen, anders bestaat het organisme niet, of is het ziek. De omstandigheden moeten dus in balans zijn.
Dat denk ik óók. Denk aan een hete zomer, dan voel je je, zeker de ouderen, niet echt lekker, niet in balans. Info van de een doorgeven/krijgen, zou kunnen, maar zit daar niet een weg tussen, een intermediar of zo iets. ´K heb al wat namen voorbij zien komen, zelf had ik het eerder over "The Cloud" waar, dat terzijde, de IT nu hard aan het timmeren is.
Over wat voor cloud heb je het?

A3aan v.d.B.: Ik doelde niet op dat, waar o.a. microsoft mee bezig is, jouw data wat niet op jouw computer staat maar op een server alsware het een "wolk", cloudcomputing.
Niet dát, wél iets vergelijkbaars, een "cloud" waar álle data zich bevind. Data van jouw, mij, van alles en iedereen. Of jij, ik, data met die "cloud" kunnen uitwisselen? Is misschien een zesde zintuig voor nodig?
Niet dát, wél iets vergelijkbaars, een "cloud" waar álle data zich bevind. Data van jouw, mij, van alles en iedereen. Of jij, ik, data met die "cloud" kunnen uitwisselen? Is misschien een zesde zintuig voor nodig?

Aquamarijn:
Ja, als je daar in gelooft. Ik geloof er niet in.
A3aan v.d.B.:
Ik doelde niet op dat, waar o.a. microsoft mee bezig is, jouw data wat niet op jouw computer staat maar op een server alsware het een "wolk", cloudcomputing.
Niet dát, wél iets vergelijkbaars, een "cloud" waar álle data zich bevind. Data van jouw, mij, van alles en iedereen. Of jij, ik, data met die "cloud" kunnen uitwisselen? Is misschien een zesde zintuig voor nodig?
Niet dát, wél iets vergelijkbaars, een "cloud" waar álle data zich bevind. Data van jouw, mij, van alles en iedereen. Of jij, ik, data met die "cloud" kunnen uitwisselen? Is misschien een zesde zintuig voor nodig?
Ja, als je daar in gelooft. Ik geloof er niet in.



A3aan v.d.B.:
@Aquamarijn:
Geloven doe je in de kerk!
Of een "cloud" mogelijk is, bestaat, ik sluit het niet uit.
Ik geloof er niet in. Dan geloof je in iets wat goed bedoeld is. En dat gaat me veel te ver.
Graag, verklaar je nader, morgen.
Aquamarijn:
A3aan v.d.B.:
@Aquamarijn:
Geloven doe je in de kerk!

Of een "cloud" mogelijk is, bestaat, ik sluit het niet uit.
Ik geloof er niet in. Dan geloof je in iets wat goed bedoeld is. En dat gaat me veel te ver.
Graag, verklaar je nader, morgen.


rudiev:
Hoe moet ik me dat voorstellen, die balans in flora en fauna? En hoe relateer ik dat aan subatomaire deeltjes?
Ik denk dat rudiev doelt op het delicate en eindeloos complexe spel van omstandigheden die leven mogelijk maken. Alles moet kloppen, anders bestaat het organisme niet, of is het ziek. De omstandigheden moeten dus in balans zijn.
Ik kan niet alle aspecten op gaan noemen die allemaal van toepassing zijn, maar hieronder zal ik het met simpele voorbeelden proberen uit te leggen.
Balans wordt op elke niveau gezocht en kan vele combinaties en uitingen hebben. Je moet van niveau naar niveau kijken.
Op het atomaire niveau zijn het balanzen tussen energieën en zien we dat verschillende combinaties van protonen, neutronen en elektronen allerlei verschillende balanzen kunnen vormen, de verschillende elementen. Mocht een balans niet goed zijn heb je een isotoop. De verschillende elementen kunnen allerlei verbindingen met elkaar aangaan om weer nieuwe uitgebreideren en complexere balanzen aan te gaan en zo nieuwe moleculen te vormen. Een zuustofatoom kan zich aan een andere zuurstofatoom binden om een zuurstofmolecuul te maken, of een zuurstofatoom kan zich binden met twee waterstofatomen om water te vormen, of in combinatie met koostof- en waterstofatomen om een suiker te vormen. Allemaal verschillende balanzen met verschillende uitingen.
Vanuit deze atomaire wereld maken we een stap naar een hoger niveau naar de flora en fauna. De hele natuur is een complex en delicaat systeem van balanzen die samen een groter balans maken. Bacteriën, schimmels, planten en dieren vormen een complex balans onderling. Een kleinste verandering heeft doorwerkingen op het hele balans. Denk eens hoe delicaat de voedselketen is, een ziekte of tekort of overvloed heeft grote gevolgen op het geheel. Balans in flora en fauna begint al met de balans van bv voedingstoffen in de bodem.
>>>
Emie :
Pieter:
Hoe moet ik me dat voorstellen, die balans in flora en fauna? En hoe relateer ik dat aan subatomaire deeltjes?
Ik denk dat rudiev doelt op het delicate en eindeloos complexe spel van omstandigheden die leven mogelijk maken. Alles moet kloppen, anders bestaat het organisme niet, of is het ziek. De omstandigheden moeten dus in balans zijn.
Ik kan niet alle aspecten op gaan noemen die allemaal van toepassing zijn, maar hieronder zal ik het met simpele voorbeelden proberen uit te leggen.
Balans wordt op elke niveau gezocht en kan vele combinaties en uitingen hebben. Je moet van niveau naar niveau kijken.
Op het atomaire niveau zijn het balanzen tussen energieën en zien we dat verschillende combinaties van protonen, neutronen en elektronen allerlei verschillende balanzen kunnen vormen, de verschillende elementen. Mocht een balans niet goed zijn heb je een isotoop. De verschillende elementen kunnen allerlei verbindingen met elkaar aangaan om weer nieuwe uitgebreideren en complexere balanzen aan te gaan en zo nieuwe moleculen te vormen. Een zuustofatoom kan zich aan een andere zuurstofatoom binden om een zuurstofmolecuul te maken, of een zuurstofatoom kan zich binden met twee waterstofatomen om water te vormen, of in combinatie met koostof- en waterstofatomen om een suiker te vormen. Allemaal verschillende balanzen met verschillende uitingen.
Vanuit deze atomaire wereld maken we een stap naar een hoger niveau naar de flora en fauna. De hele natuur is een complex en delicaat systeem van balanzen die samen een groter balans maken. Bacteriën, schimmels, planten en dieren vormen een complex balans onderling. Een kleinste verandering heeft doorwerkingen op het hele balans. Denk eens hoe delicaat de voedselketen is, een ziekte of tekort of overvloed heeft grote gevolgen op het geheel. Balans in flora en fauna begint al met de balans van bv voedingstoffen in de bodem.
>>>

rudiev: >>>
Planten zullen een balans vinden tussen voedingstoffen, zonlicht en grootte. Een dierlijk lichaam is zelf ook een complex balans, voedingstoffen, de cellen, organen, het lichaam, hormonen etc. In een omgeving heb je een balans tussen de flora en fauna, van het kleinste(cellulair) niveau tot de planten en dieren zelf en hun omgeving.
Nogmaals, er zijn vele balanzen in de natuur. De verdwijning van het ene(bv plant of dier) zal zorgen dat er een nieuw balans komt, balans kan vele uitingen hebben.
Als we nu nog is een stapje verder kijken naar bewustzijn zou je kunnen stellen dat bewustzijn ook een balans zoekt. Het doorslaan van de ene emotie is nooit goed en zal zijn balans weer moeten vinden.
Nu we eigenlijk overal balans hebben gezien, van het kleinste niveau tot aan het bewustzijnniveau zou je je kunnen afvragen of er misschien meer eigenschappen zijn die op het kleinste niveau gebeuren en zich door manifesteren naar hogere niveau's.
Nog zo'n voorbeeld is ommunicatie/informatieuitwisseling: als deeltjes op het atomaire niveau een verbinding aangaan wordt er gesteld dat er gecommuniceert wordt en informatie wordt uitgewissel. Cellen, planten, dieren communiceren ook. Bewustzijn communiceert ook. De communicatie op elke niveau gebeurt anders, maar is er wel.
Reactief vermogen: Deeltjes reageren op input van buiten, hetzelfde zie je in de flora en fauna van cel tot organisme dat ze reactief vermogen hebben. Bewustzijn heeft ook het vermogen om te reageren. Overal zie je reactief vermogen, maar het manifesteert zich op elke niveau anders.
>>>
(bericht gewijzigd op 6/9/2012 13:34)
Planten zullen een balans vinden tussen voedingstoffen, zonlicht en grootte. Een dierlijk lichaam is zelf ook een complex balans, voedingstoffen, de cellen, organen, het lichaam, hormonen etc. In een omgeving heb je een balans tussen de flora en fauna, van het kleinste(cellulair) niveau tot de planten en dieren zelf en hun omgeving.
Nogmaals, er zijn vele balanzen in de natuur. De verdwijning van het ene(bv plant of dier) zal zorgen dat er een nieuw balans komt, balans kan vele uitingen hebben.
Als we nu nog is een stapje verder kijken naar bewustzijn zou je kunnen stellen dat bewustzijn ook een balans zoekt. Het doorslaan van de ene emotie is nooit goed en zal zijn balans weer moeten vinden.
Nu we eigenlijk overal balans hebben gezien, van het kleinste niveau tot aan het bewustzijnniveau zou je je kunnen afvragen of er misschien meer eigenschappen zijn die op het kleinste niveau gebeuren en zich door manifesteren naar hogere niveau's.
Nog zo'n voorbeeld is ommunicatie/informatieuitwisseling: als deeltjes op het atomaire niveau een verbinding aangaan wordt er gesteld dat er gecommuniceert wordt en informatie wordt uitgewissel. Cellen, planten, dieren communiceren ook. Bewustzijn communiceert ook. De communicatie op elke niveau gebeurt anders, maar is er wel.
Reactief vermogen: Deeltjes reageren op input van buiten, hetzelfde zie je in de flora en fauna van cel tot organisme dat ze reactief vermogen hebben. Bewustzijn heeft ook het vermogen om te reageren. Overal zie je reactief vermogen, maar het manifesteert zich op elke niveau anders.
>>>
(bericht gewijzigd op 6/9/2012 13:34)

rudiev: >>>
En nu dan verstengeling: verstrengeling op atomaire niveau is bekend. Een niveau hoger is het wat lastiger, wellicht manifesteert het zich in de comminucatie van tussen dna. Ik kan me een artikel op GW herinneren dat dna met elkaar communiceert. Zie oa http://www.unexplainable.net/info-theories/dna_communicates_telepathically.php . Op bewustzijnsniveau zou verstengeling zich kunnen manifesteren als telepathie en andere paranormale zaken.
En nu dan verstengeling: verstrengeling op atomaire niveau is bekend. Een niveau hoger is het wat lastiger, wellicht manifesteert het zich in de comminucatie van tussen dna. Ik kan me een artikel op GW herinneren dat dna met elkaar communiceert. Zie oa http://www.unexplainable.net/info-theories/dna_communicates_telepathically.php . Op bewustzijnsniveau zou verstengeling zich kunnen manifesteren als telepathie en andere paranormale zaken.
Sitemap - © 2013Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden
-
Bezoek ‘Het Veld’ voor meer grenswetenschappelijk nieuws!
-
-
-
-
-
Vroeger op Grenswetenschap.nl:Vorige Maand:Vorig Jaar:














