Ja, hoor.
Nee! Nee!
Deze site gebruikt cookies. Is dat ok?
Gisteren eindigde de termijn om deel te nemen aan de webstrijd om drie exemplaren van Het experimentator-effect. Grenswetenschap vroeg me om uit alle reacties drie inzendingen te kiezen die me het meest opvielen. Met veel moeite bracht ik de lijst terug tot zes inzendingen. Mijn excuses aan de andere deelnemers wiens inzendingen meestal ook interessant waren, maar deze staken er net wat bovenuit. Ik plaats ze hieronder - anoniem en met toestemming van de schrijvers - zodat iedereen ze kan lezen.
Het leuke van deze inzendingen is dat ze allemaal iets te doen hebben met tijd, ruimte en bewustzijn, thema's die ook in het boek de rode draad vormen.
Maar er konden maar drie winnaars zijn. Ik heb heel lang zitten twijfelen, en koos uiteindelijk inzendingen 1, 3 en 5 als 'meest boeiend' uit. Proficiat, de schrijvers ervan zullen deze week een exemplaar van Het experimentator-effect in hun brievenbus aantreffen.


1 - "Afgelopen jaar ben ik heel erg gaan nadenken over het leven. Voornamelijk over het bestaan van alles om ons heen. Na verschillende boeken gelezen te hebben, leek het voor mij alsof er verschillende stadia van bewustzijn zijn. Ik heb mij daarna hierin verdiept en met onder andere mediteren leek het wel alsof ik in een ander wereld zat. Zonder het te weten werden de meditaties steeds langer en het leek wel een spirituele trance. Ik schrok ervan toen mijn naasten vertelde hoelang ik 'weg' was. Hier twijfelde ik, "is dit nou werkelijk spiritueel, of is het de kracht van het brein?" het enige wat ik weet is dat het mij op het moment zelf wel rust geeft, maar bij nader inzien houdt het mij toch veel bezig. Ik hoop dat ik te volgen ben."

Meditatie

2 - "Dit verhaal speelde zich af na een doodnormale dag van gamen en film kijken. Ik had 's avonds bieten en aardappelen gekookt en daarna behalve een glas cola, boterham filet Americain, en 2 glazen kraanwater, niets meer genuttigd. Hoe weet ik dit nog zo precies? Als je zo iets meemaakt zul je dit de rest van je leven als de dag van gisteren kunnen herinneren.
Toen ik nog op de middelbare school zat (zo'n 6 a 7 jaar terug) lag ik 's avonds een keer in bed TV te kijken (Wegmisbruikers op SBS6). Opeens voelde het alsof de tijd vertraagd werd. Een seconde duurde voor mijn gevoel opeens 3 seconden. Dit lijkt misschien niet een gigantisch verschil, maar als je dit zelf meemaakt is het héél bizar. De tijd ging in het echt ongeveer een half uur vertraagd verder tot het moment dat alles eindelijk weer normaal was. Tot op de dag van vandaag weet ik niet wat deze reactie veroorzaakte.
Het wordt nog gekker. Ongeveer een kwartier na de tijdvertraging begon ik opeens het doorslikken van mijn speeksel te voelen. Ik voelde letterlijk het speeksel door mijn slokdarm in mijn maag druppelen. Althans, ik ga ervan uit dat mijn hersenen die illusie veroorzaakten. Het is alsof mijn bewustzijn zich op dat moment in mijn speeksel bevond. Dat ik van een glijbaan afgleed in mijn eigen keel. Na enkele seconden veranderde de glijbaan in een trap. In plaats van een gladde weg naar beneden werd de weg ineens ruw en hard en hobbelig. Alsof mijn slokdarm van vorm veranderden. Dit was totaal niet aangenaam! Mijn luchtpijp leek namelijk ook smaller te worden.
Ik besloot op dat moment om de TV uit te zetten, lichten uit te doen en mijn ogen te sluiten, in de hoop dat ik heel snel in slaap zou vallen. Ik was op dat moment bijna aan het janken van ellende. Gelukkig verdween het gevoel na pak hem beet een minuut of 5. Alles leek weer even normaal. Dat moment greep ik aan om enkele reality checks te doen. Ik was in die periode namelijk erg geïnteresseerd in lucide dromen (helaas nooit gelukt), en ik begon te denken dat dit er een was. Want dit kan toch niet in de echte wereld!? Dit moest een droom zijn. Helaas. Ik keek op mijn horloge naar de muur en weer terug op mijn horloge. De tijd bleef helaas gelijk (er wordt gezegd dat in lucide dromen de tijd verspringt omdat je hersenen geen tijd vasthouden). Ik keek naar mijn DVD-verzameling en probeerde de teksten op de covers te lezen. Helaas, dit lukte (in lucide dromen kan je niet lezen. letters verspringen voor je ogen en doen rare dingen). Kortom, ik was niet aan het dromen. Wat ik meemaakte was de keiharde realiteit. Vervolgens besloot ik maar te gaan slapen op deze dag maar snel af te sluiten. Op dat moment dacht ik aan mijn hersenen. Hoe konden zij dit doen? Ik had er nog nooit iets over gelezen. Vervolgens voelde ik mijn hersenen letterlijk in mijn hoofd zitten. Alsof mijn bewustzijn zich verplaatste naar mijn hersenen. Het is heel moeilijk uit te leggen en ik heb dat ook nog nooit gedaan. Vervolgens dacht ik, kom, laat ik eens aan mijn longen denken, kijken of dat ook werkt. En inderdaad. Op dat moment voelde ik mijn longen zitten. Twee stuks. Een rechts en een links. Eindelijk een positief interessante gebeurtenis die avond! Het deed geen pijn, en ik ontdekte iets wonderbaarlijk. Door te denken aan een orgaan kon ik het voelen zitten in mijn lichaam. Ik kon letterlijk mijn bewustzijn switchen het desbetreffende orgaan. Toen kreeg ik daarna het idee om te kijken of het ook preciezer kon. Alleen de rechter hersenhelft, en verdomd als het geen waar is. Ik voelde op dat moment alleen de rechter hersenhelft. Ditzelfde geintje was daarna ook mogelijk met de prostaat. Sterker nog, de prostaat was ook te "activeren", if you know what I mean... 
De volgende dag heb ik onderzoek gedaan naar deze gebeurtenis, maar ik kon er niets over vinden. Helemaal niets. Misschien kunnen jullie dit verhaal - anoniem - posten en de community om hulp vragen? Ik zou namelijk heel graag willen weten of er een wetenschappelijke verklaring voor is. Want tot op de dag van vandaag heb ik geen idee wat het was. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik die controle over de organen met behulp van een bepaalde methode weer kan oproepen.
Jullie zijn de eerste die mijn verhaal lezen, ik heb het namelijk nog nooit aan iemand anders verteld of geschreven. Maar voor nu blijft het voor mij persoonlijk een scheur in de realiteit. En het eerste stuk is mij (gelukkig) tot op de dag van vandaag nooit meer gebeurd."

Sterren

3 - "Ik twijfel vaker aan de werkelijkheid. Pas geleden nog, op vakantie. Vrouw en kids op bed, zat ik buiten op een stoel in de schemering naar de bomen, lucht en sterren te kijken. Als ik me dan focus op een bepaald punt, dan verdwijnt hetgeen wat ik zie (hoor te zien). Ik hoor beter en merk 'iets'. Lastig te omschrijven... Er gebeurde op zich niets, al leek alles juist te gaan leven, de bomen, de lucht en alles om me heen. Als ik dan afwijk van het punt, zak ik terug in het hier en nu. Het is een vreemd, maar toch een heel geruststellend gevoel. Ook een beetje angstig, omdat het vreemd is."

4 - "Het is heel moeilijk om dit precies te vertellen, Het was op 8 december 1987 ongeveer half 8 's avonds. Ik wist toen niet dat een verdieping lager mijn dochtertje van ruim 2,5 jaar op dat moment overleed in haar bedje (onbekende oorzaak dus wiegendood volgens artsen). Maar ik kreeg boven ineens een pijnscheut in mijn hoofd en hartkloppingen zo erg dat ik dacht dat ik doodging. En ik zag (ik probeer het uit te leggen) de vloer en muur van de slaapkamer van mijn zoontje van vijf uit elkaar gaan en uitrekken, alsof het elastisch was. Ik had niets gedronken of gerookt of iets dergelijks en heb dit nooit eerder gezien. Mijn zoontje had me geroepen en huilde omdat er volgens hem iets ergs was gebeurd ik troostte hem en zei dat het een nare droom was maar hij ontkende dat. Opeens was de pijn weg en ben naar beneden gegaan, waar ik even later die vreselijke ontdekking deed... Wat ik gezien had weet ik niet, misschien een andere dimensie? Een moeder en kind zijn onzichtbaar verbonden, mijn dochtertje had afscheid genomen."

Remote%20viewing

5 - "Ik volgde eind jaren '90 een week lang een cursus Remote Viewing in Atlanta, USA. Aan het einde vd week deed ik (uiteraard zonder voorkennis van het target) een viewing sessie en na verloop van tijd ervoer ik een bi-location situatie (nb; dat wist ik toen niet, maar dat werd me later uitgelegd). Je lijkt je dan op twee plekken te bevinden.
Ik was bezig een bepaald opgeschreven item van de sessie nader te toetsen toen ik ineens gegrepen werd door een vibratie en ik 'belandde' met mijn waarneming/mijn geest op een andere plaats. Deze plaats nam ik waar zonder er fysiek te zijn en was zo reëel en vol met emoties van een soort die enerzijds 'buitenaards' waren maar zeer verwant aan menselijke. Ik ervoer een realiteit die niet de onze was maar hij was wel net zo echt als de onze. Overmand en in tranen liet ik het contact met die andere realiteit tijdelijk los om op adem te komen. Bij een tweede poging kwam ik weer meteen in die andere werkelijkheid en kon ik beter met de overweldigende en massale emoties die er waren omgaan en de omgeving 'verkennen'. Dat was enorm indrukwekkend en ik wist, zoals het weten dan is, dat deze realiteit net zo echt was als die waar wij ons bevinden."(Meer hierover op aanvraag)

6 - "Ik droomde een heldere droom, waarbij ik me gaandeweg realiseerde dat ik droomde. Dat kwam omdat er dingen gebeurden die in de realiteit niet mogelijk zijn, vliegen onder andere. Ik werd dus wakker en keek om me heen, ik was in een kamer die ik kende en die niet vreemd overkwam. Toch voelde het een beetje ongemakkelijk, ik keek nog eens wat beter rond en werd direct daarna alweer wakker, deze keer echt in m'n eigen bed. (En naast m'n eigen vrouw, tjaa...;)) Ook vreemd was dat ik me met geen mogelijkheid kon herinneren wie ik was en waar ik was of zou moeten wezen. Pas bij het rondkijken viel alles pas op z'n plaats, het is de realiteit waarin ik nu nog rondloop dus. Ik vraag me af of je niet nóg een keer wakker kunt worden, en of je dan nog terug kunt. Of terug wil natuurlijk. Een mooie verklaring hiervoor geeft 'de verschuiving van het verzamelpunt' van Castaneda. Maar dat is een theorie uit een boek, dit was (in alle drie de 'dromen') levensecht."
Dex: ref verhaal 5- Hartelijk dank voor de prijs! ik zie uit naar het boek. Graag vertel ik u nog wat meer over deze gebeurtenis.
Mijn bi-location ervaring was zeer intens. NB; Het staat een ieder vrij wat ik ga beschrijven te bestempelen als fantasie of droom. Ik weet alleen dat wat ik meemaakte van een overweldigende intensiteit was zoals je maar zelden in het dagelijkse leven beleeft. Wat gebeurde er nou precies ? Mijn 'task' ofwel mijn 'reisdoel' van de blinde remote viewing sessie, bleek (achteraf) als volgt omschreven "Viewer will probe thoughts and feelings of (named) Alien, grey". Tijdens de sessie heb ik ook een tekening geschetst van een eerder door mij benoemd kolossaal groot 'cigar shaped' floating or flying object in deep space.
Op aanwijzing van mijn Monitor (de persoon die de sessie kan bijsturen en mijn teacher was ) werd me gevraagd dat voorwerp nader ' te onderzoeken'. Ik stelde me open en kwam terecht in een gi-gan-tische ruimte met werkelijk tienduizenden (zo voelde het) entiteiten. Ze leken een collectief bewustzijn te hebben, waarin elke entiteit een rol had en bijdroeg aan het geheel.
Toen werd me gevraagd me te focussen op “entities” . Ik verschoof mijn aandacht en de boodschap leek dat zij op zoek waren naar "een oplossing" voor iets, voor hun groep. Maar met name kwam er een diep gevoel van wanhoop naar voren, een eenzaamheid en kilheid vd omgeving, maar ook de overweldigende veelheid van emoties, die werkelijk een blast waren voor mijn eigen 'mind'.
Al met al, een zeer indrukwekkende ervaring in een realiteit zo ver van de onze, maar toen voor mij heel erg aanwezig.
Op 17-09-2012 12:46:17 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
3.14po: Erg mooi hoe 'Experimentator' dit heeft opgepikt.
United as one. Divided by zero.
Op 17-09-2012 13:00:02 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Emie :
3.14po:
Erg mooi hoe 'Experimentator' dit heeft opgepikt.

En fijn dat deze inzenders toestemming gaven voor publicatie. Mooi inkijkje in andermans binnenwereld!
Op 17-09-2012 15:21:42 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Veteo: Indringende verhalen.
Nr 4 is wel erg heftig zeg, mijn medeleven.
Elk verhaal roept wel vragen op over het vervolg; welke impact heeft het gehad? heb je er vrede mee? heb je antwoorden gevonden?

Wat mij betreft is iedereen uitgenodigd om zijn verhaal aan te vullen.
'Waarheid' is een niet-overdraagbare aandoening.
Op 17-09-2012 21:30:44 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Rogonow: ref verhaal 1- Het gaat om zowel een werkelijk spirituele ervaring als de kracht van het brein. Ik verwijs hierbij naar de Koren helm, waarmee zulke ervaringen kunnen opgewekt worden.
ref verhaal 2- Stoffen zoals DMT kunnen het bewustzijn verhogen en zo eventueel ook het sturen van over info over inwendige organen. Het feit dat je het terug kan oproepen, komt omdat je zenuwbanen hebt versterkt door die eerste ervaring.
Ik heb iets gelijkaardigs meegemaakt, maar dan meer in de vorm van een 'out-of-body-experience'. Daarbij ademde ik heel bewust en leek het alsof ik mijn bewustzijn mijn lichaam verliet; een trap op.
ref verhaal 3- Een intens gevoel van verbondenheid met de natuur... Ook dat heb ik al intens ervaren.
ref verhaal 4- Wat jammer van het verlies van je dochtertje, ookal is het lang geleden. Het kan zijn dat jij en je zoontje een signaal (on)bewust opgepikt hebben van je dochtertje en hierop fel reageerden.
ref verhaal 5- Volgens hoe ik remote viewing ervaar, berust het op (sterke) verbeelding, met typisch als doel om meer informatie te bekomen.
ref verhaal 6- Wat me opvalt is dat je je rond de grens van dromen en wakker zijn, bevond.
Ik heb 'ns een verhaal gehoord van iemand die niet meer wist waar die was door sterke emotie. Hij kon een tijdje niets meer doen. Volgens mij hadden zijn hersenen zich beschermd door deelse uitschakeling. Gelukkig voor hem herkende hij dan een winkel waar hij vaak winkelde, zodat hij (langzaam) in zijn routine kon vallen.
Op 17-09-2012 21:57:08 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
NewDayNL: Tjeetje.

Ff aan de redactie: in het bronartikel graag een linkje naar de (inmiddels gesloten neem ik aan) prijsvraag.

Geinteresseerden in de toekomst (oh hai) kunnen dan het hele verhaal terugvorsen.

RR
Nvdr: Done. En dank voor het idee.
Het was altijd groter dan we dachten dat het was
Op 17-09-2012 23:22:03 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
vosje: Mooie verhalen zitten ertussen!
If time doesn't matter, distance also won't. Physics love!
Op 18-09-2012 10:29:44 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Drum: Hoi,

Ik ben schrijver nummer 3. Dank voor het boek, ik ga het rustig op mijn gemak een keer doorlezen, super!

Ik reageer niet/nauwelijks op de berichten maar ik lees ongeveer alles (incl. reacties) en dat toch al enkele jaren inmiddels.

Nu voel ik me verplicht toch iets te schrijven over mijn ervaring, die ik hoop te delen is met andere mensen!

Dit gebeurt namelijk veel vaker dan alleen beschreven in dit korte stukje tekst. Met grote regelmaat érvaar ik dingen als ik buiten ben. Vooral als ik rond middernacht of later nog een sigaretje ga roken buiten. Af en toe lijkt de natuur te luisteren. Ik denk aan wind, waait er een briesje. Ik staar naar de bomen met de zwarte hemel op de achtergrond en ze verdwijnen uit mijn gezichtsveld. Alles lijkt fictief.

In mijn dagelijkse leven ben ik er nooit mee bezig en ik heb het er met niemand over. Dit is de eerste keer dat ik het uitspreek/uitschrijf. Gelukkig merk ik dat ik niet de enige ben hier op deze site, vandaar mijn reactie. Heeft er iemand soortgelijke ervaringen? Ik ben zeer benieuwd!!

Groetjes Geert

Op 19-09-2012 0:03:54 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
experimentator: Ik 'voel' wat je beschrijft, en toch ook weer net niet. Dat maakte je inzending zo boeiend. Die verbondenheid met de natuur herken ik, maar dat verdwijnen van de dingen waar je naar kijkt niet. Misschien dat ik er ook gewoon de tijd niet voor neem, of te zintuigelijk/bewust blijf op dat soort momenten. Ik zal het eens proberen.
Waarheden zijn illusies, waarvan men vergeten is dat ze illusies zijn.
Op 19-09-2012 12:53:15 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
ThræxX: Ik weerhoud me van een inhoudelijke reactie maar wil wel de inzenders complimenteren met de moed hun verhaal, mooi verwoord -te delen.

Groeten Tæx
(bericht gewijzigd op 23/9/2012 18:11)
-h®æxX™
Op 23-09-2012 18:11:20 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2013Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden