Bijlezen »
Achteraf weten wat er ging gebeuren
Recent op Grenswetenschap.nl:
- Thomas Goes Carnac, deel 1 (stoerecurry)
- Uitvinder van Bitcoin gevonden? (stoerecurry)
- De maan als zonnestelsel (Riddle)
- de Zeepkist - week 21 (seekerofwisdom)
- Herhaalde Heterochromie (pleiadian)
- Volg de cursor. Of niet. (Donkerwoud)
- Nieuwe piramides in jungle Honduras (TonySoprano)
- Oog laseren? Liever niet (lucida)
- CIA Gelooft in UFO's (Flynn)
- Online poker doorgestoken kaart? (Ron Swanson)
- Blindzien, een neurologisch syndroom (Mark TT)
- DocuDinsdag: Ontmoeting met aliens (Riddle)
- De metronoom-plant (update) (Stippel)
- Mechanische Principes (Olav)
- de Zeepkist - week 20 (Och kom...)
Iedereen heeft al wel eens achteraf gezegd dat hij wist wat er ging gebeuren. Soms naar waarheid, maar ook soms als leugen. In een serie of film waar het plot draait rond het oplossen van een moord wordt achteraf wel eens gezegd dat men op voorhand wist wie de moordenaar was. Hetzelfde kan van toepassing zijn op een dodelijk ongeluk op de werkvloer. Ook daar zijn mensen die achteraf komen te vertellen dat ze wisten dat het ging gebeuren. Een onderzoeksteam van de Northwestern University en universiteit van Minnesota onthullen de drie oorzaken voor de overtuiging dat men wist wat er ging gebeuren en ontdekten wat ons zo gevoelig maakt voor het (achteraf) weten wat er ging gebeuren.
Neal Roese (Northwestern University) en Kathleen Vohs (Carlson School of Management) verkenden de verschillende factoren die ons vatbaar maken voor het (achteraf) weten wat er ging gebeuren. Het resultaat van hun onderzoek publiceerden ze in het vakblad Perspectives on Psychological Science en is het eerste in zijn soort dat inzichten over het fenomeen geeft vanuit verschillende disciplines.
Roese en Vohs stellen dat er 3 niveaus van het (achteraf) weten wat er ging gebeuren zijn: een opeenstapeling van fundamentele processen in onze hersenen, een interferentie op hoog niveau en geloof. Het eerste niveau, een transformatie in het geheugen, omvat een eerdere stelling of beoordeling: "Ik zei dat het ging gebeuren". Het tweede niveau, de onvermijdelijkheid, richt zich op de overtuiging dat een gebeurtenis niet meer te vermijden is: "Het moest gebeuren". Het derde niveau, de voorspelbaarheid, impliceert de overtuiging dat we de gebeurtenis konden voorzien: "Ik wist dat het zou gebeuren".
De onderzoekers menen dat bepaalde factoren aanzetten tot het weten wat er ging gebeuren. Het onderzoek van Roese en Vohs toont aan dat we selectieve informatie herinneren, informatie die bevestigt dat wat wij weten juist is, en dat we met die beschikbare informatie een logisch verhaal creëren. Als dit verhaal gemakkelijk in een vorm te gieten is, interpreteren we dit als het weten wat er ging gebeuren. Het onderzoek wijst ook uit dat we de wereld interpreteren als ordelijk en voorspelbaar en dat we er alles aan doen om een positieve mening over onze persoon te promoten. Door (achteraf) te weten wat er ging gebeuren.
Goed blog? Geef Thomas Renneboog een biertje!
Naspellen kan iedereen.
Naspellen kan iedereen.
Heeft helemaal niets met (alleen) politiek te maken en er is al helemaal niets mis mee om van gemaakte fouten in het verleden te leren. Een ramp laat zich nou eenmaal niet vangen tot\in 1 gebeurtenis .... daarom heet en is het: ramp. En die zullen blijven gebeuren.
Ik denk het niet, je kan anticiperen op voortgeborduurde verwachtingspatronen, door zelf de missende variabelen in te vullen.
Ik wist dat je zo'n reactie zou geven.
Thuis vinden me ze eng omdat ik zo vaak gelijk heb. Niet dat ik mezelf nu meteen paranormaal wil noemen, denk dat ik gewoon goed kan inschatten.
Naspellen kan iedereen.
Heeft helemaal niets met (alleen) politiek te maken en er is al helemaal niets mis mee om van gemaakte fouten in het verleden te leren. Een ramp laat zich nou eenmaal niet vangen tot\in 1 gebeurtenis .... daarom heet en is het: ramp. En die zullen blijven gebeuren.
Het blijven vijgen na Pasen voor de slachtoffers. En iedereen die achteraf zegt: 'Ik wist dat dit ging gebeuren' zou beter vooraf aan maatregelen werken. (Dan is het meestal niet nodig, te duur...)
Dit is toch niet vreemder of die kennis die je jaren niet zag.
En juist die dag dat je hem benoemt, kom je hem tegen.
@Hugo, Ik dacht 20jaar geleden, tussen al de gedachten die dagelijks in mijn hoofd dwarellen plots, en uit het niets" hij gaat jong sterven aan k....." G*d pleasse g*d no no no ...dacht ik nadien.
Toch zijn die twee zinnen nooit vergeten... Zelfs niet de kamer de lakens waar ik in lag en dat ik uit mijn bed moest enzmeer
Dan bel je toch niet even van ..ehm ..heyyy ik ke dacht net......
Daarbij, je gelooft die gedachte toch niet, vroeg mezelfs af of ik een vijs kwijt was... tot het gebeurd! En dan weet je dat je het al altijd wist!
(bericht gewijzigd op 1/10/2012 1:51)
Ah wel, ik denk 's ochtends: "ik ga een brood kopen", vervolgens koop ik een brood. En achteraf denk ik: "ik wist het van tevoren al"
Word natuurlijk een stuk interessanter met alle onbewuste signalen die we de hele dag uitzenden en daarmee ook weer andere mensen in onze omgeving beïnvloeden. Dit fenomeen (het achteraf weten) komt volgens mij meer voor bij rampen door menselijke fouten dan bij natuurrampen zoals aardbevingen of de Tsunami's in Azië. Zit dus ook nog wat betweterigs in
(bericht gewijzigd op 1/10/2012 8:40)
-
Nieuwste Reacties op Grenswetenschap.nl:
-
-
Populair op Grenswetenschap.nl:
-
-
Vroeger op Grenswetenschap.nl:Vorige Maand:Vorig Jaar:
